Ως υπερασπιστές μίας ηθικής ακραίας, εμφανίστηκαν η Σιμπέλ Μουσταφάογλου, ο Τζιχάν Ιμάμογλου και ο Αχμέτ Εμρέ, δημοτικοί σύμβουλοι Κομοτηνής με τη παράταξη του Γιώργου Πετρίδη με αφορμή ένα θέμα αστείο, για να προκαλεί τόσο έντονη ηθικολογία.
Άνδρες νέοι, μορφωμένοι με καριέρα και δουλειά και μία γυναίκα της μειονότητας, από τα πλέον προβεβλημένα πρόσωπα στην τοπική και όχι μόνο πολιτική σκηνή, που δεν την είδαμε, στις δημόσιες εμφανίσεις της τουλάχιστον, να φορά την ισλαμική μαντίλα, επιχειρούν να εισφέρουν ισλαμικά ήθη στις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου Κομοτηνής, αλλά με έναν τρόπο υπερβολικό.
Ως υπερασπιστές μίας ηθικής ακραίας, τουλάχιστον για τα δεδομένα της Κομοτηνής, εμφανίστηκαν οι Σιμπέλ Μουσταφάογλου, ο Τζιχάν Ιμάμογλου και ο Αχμέτ Εμρέ, δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης Γιώργου Πετρίδη με αφορμή ένα θέμα αστείο, για να προκαλεί τόσο έντονη ηθικολογία. Οι τρεις αυτοί νέοι και προοδευτικοί, κατά τα άλλα, άνθρωποι έκριναν ότι ένα καφέ δε μπορεί και δεν πρέπει να αναπτύξει τέσσερα τραπέζια, όπου θα προσφέρεται, μεταξύ άλλων, και αλκοόλ, απέναντι από το τέμενος της οδού Ερμού, όπου βρίσκεται η έδρα της μουφτείας Κομοτηνής, γιατί προσβάλλει τα ισλαμικά ήθη.
Η παρέμβασή τους αυτή έγινε με αφορμή αίτημα από το καινούργιο καφέ «Τούνελ» επί της οδού Ερμού να αναπτύξει τραπεζοκαθίσματα σε έκταση 7 τ.μ. επί του εμπορικού πεζόδρομου. Τελικά ο επαγγελματίας απέσυρε το αίτημά του για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων στον πεζόδρομο, όμως αυτό που έμεινε ήταν η εντύπωση ότι μας διοικούν άνθρωποι θρησκόληπτοι. Είναι τουλάχιστον ανάξια λόγου η παρουσία τριών τραπεζιών σε απόσταση τουλάχιστον 15 μέτρων από τη μία είσοδο, και όχι κεντρική, του τεμένους, όταν αυτά τα τραπέζια δεν παρακωλύουν σε καμία περίπτωση την προσέλευση των πιστών στο τζαμί.
Θα ήταν το ίδιο ανάξιο λόγου αν κάποιος άλλος, χριστιανός σύμβουλος, μας έλεγε ότι δεν πρέπει να υπάρχει καφέ σε απόσταση μερικών μέτρων από το ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπως συμβαίνει σήμερα, γιατί προσβάλλει τα χρηστά και χριστιανικά ήθη. Η πίστη είναι προσωπικό ζήτημα και αυτή μπορείτε να ασκείται στην Κομοτηνή από όλους, χριστιανούς και μουσουλμάνους, με απόλυτη ελευθερία και σε καμία περίπτωση δεν παρεμποδίζεται από τέσσερα τραπέζια και οκτώ καρέκλες.
Και φυσικά η προσωπική ηθική κάποιων, δε μπορεί να προβάλλεται και να επιβάλλεται ως κανόνας λειτουργίας μιας πόλης, που στην τελική δε διοικείται με βάση το Ισλάμ.
