Του Δημητρίου Δημηνα, Δικηγόρου
«Εις τύπον και εις τόπον Χριστού»
Όπως γράφτηκε στον τοπικό τύπο η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη μας θα γίνει στις 29 Μαρτίου. Για την τελετή της υποδοχής το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε κατά πλειοψηφία ως δαπάνη το ποσό των 20.000 ευρώ, μειοψηφήσαντος μόνον ενός συμβούλου. Το εν λόγω ποσό θα καλύψει μεταξύ των άλλων τα έξοδα φιλοξενίας 500 (!) ατόμων και της μίσθωσης 50 δωματίων σε ξενοδοχεία προς διανυκτέρευση επισήμων.
Σε μία εποχή βαθειάς οικονομικής κρίσης που μαστίζει τον τόπο μας και την στιγμή που πολλές οικογένειες της πόλης μας στερούνται του επιουσίου είναι προκλητική η απόφαση της έγκρισης της προαναφερόμενης δαπάνης, η οποία θα μπορούσε να αποφευχθεί.
Κατά την χειροτονία του ο εκλεγείς Μητροπολίτης μας έδωσε δείγματα ταπεινού κληρικού, αποφασισμένου να ποιμάνει με αγάπη και δικαιοσύνη την επαρχία μας ως επίσκοπος και όχι ως δεσπότης. Ως εκ τούτου θα του ταίριαζε μία απλή και απέριττη τελετή υποδοχής από το ποίμνιό του, χωρίς ηχηρές τυμπανοκρουσίες και πολυδάπανες δεξιώσεις, που δεν συνάδουν με το πνεύμα των καιρών μας και της χριστιανικής διδασκαλίας, όπως ορθά επεσήμανε και ο μειοψηφήσας δημοτικός σύμβουλος. Και ακόμη αν κάποιοι πιστοί προερχόμενοι από άλλες πόλεις επιθυμούν να παρευρεθούν και να τον τιμήσουν κατά την ενθρόνιση δε θα αποτραπούν από τα ατομικά τους έξοδα διατροφής ή διανυκτέρευσης.
Περαιτέρω είναι αδιανόητο σε μία καθαρά εκκλησιαστική εκδήλωση να διακρίνεται το χριστεπώνυμο πλήρωμα σε επίσημους και ανεπίσημους, δίνοντας πρωτοκαθεδρίες, ιδιαίτερες τιμές και περιποιήσεις σε άτομα που συνήθως εμφανίζονται μόνο σε τέτοιες προβεβλημένες εκδηλώσεις και μετά εξαφανίζονται.
Το γνήσιο χριστιανικό φρόνημα δίδει ισοτιμία σε όλους τους πιστούς και επιβάλλει και στην παρούσα περίσταση να υποδεχθούμε όλοι, κλήρος, λαός κι άρχοντες, χωρίς διακρίσεις, ως μέλη του σώματος του Χριστού, με την δέουσα τιμή και το σεβασμό τον νέο προκαθήμενο της Εκκλησίας μας και να παρακολουθήσουμε με κατάνυξη, χωρίς χειροκροτήματα και ζητωκραυγές μέσα στον Καθεδρικό Ναό την τελετή της ενθρόνισής του. Στο τέλος θα αρκούσε ένα απλό κέρασμα στην έξοδο του Ναού για όλο το εκκλησίασμα.
Τα γεύματα που αποφασίστηκε να παρατεθούν, σε περίοδο μάλιστα Μ. Τεσσαρακοστής, καθώς και οι φανταχτερές και εξεζητημένες εκδηλώσεις που συνηθίζονται κατά τη υποδοχή πολιτικών αξιωματούχων, νομίζω πως απάδουν προς το επισκοπικό αξίωμα, αφού κατά τον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο, ο επίσκοπος τοποθετείται στον ανώτατο βαθμό της ιεροσύνης «εις τύπον και εις τόπον Χριστού». Και ο Χριστός ήρθε στον κόσμο με αφάνεια και πτωχεία, έζησε με λιτότητα και άκρα ταπείνωση, καθόσον «ουκ ήλθε διακονηθείναι, αλλά διακονείσαι» (Μαρκ. 10,45).
Καταλήγοντας, πιστεύω ότι εάν το κονδύλιο των 20.000 ευρώ δίνονταν από το Δήμο προς ενίσχυση των ενοριακών συσσιτίων για άπορες οικογένειες θα αποτελούσε το καλύτερο δώρο για τον νέο Επίσκοπο μας και θα ικανοποιούσε τόσο τον ίδιο, όσο και τους δημότες από τα βαλάντια των οποίων προέρχεται η εγκριθείσα δαπάνη.
