ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ-Σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη φάση βρίσκεται η υπόθεση της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης Σινά, καθώς στην Αθήνα έχει αφιχθεί η τριμελής επιτροπή του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, αρμόδια για τη διερεύνηση της εσωτερικής κρίσης που έχει ανακύψει στη Σιναϊτική Αδελφότητα.
Ρεπορτάζ: Γιάννης Παπανικολάου- ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Ωστόσο οι ευθύνες βαραίνουν τόσο την ελληνική κυβέρνηση όσο και την εκκλησιαστική ηγεσία που καλούνται να δώσουν λόγο στην ιστορία !
Η σύνθεση της επιτροπής – ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, ο Αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος (Έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Ελλάδα) και ο Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος – φανερώνει τη σοβαρότητα της κατάστασης. Η αποστολή τους δεν είναι τυπική, αλλά εκφράζει την πρόθεση της Ιεράς Συνόδου να λάβει τελική κανονική απόφαση, με βάση την πνευματική αναφορά που διατηρεί διαχρονικά η Μονή Σινά προς τον Θρόνο των Ιεροσολύμων.
Στο ανακοινωθέν του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων επισημαίνεται πως στόχος είναι η «αποκατάσταση της εκκλησιαστικής κοινωνίας», η συμφιλίωση και η θεραπεία των πληγών, επικαλούμενοι και τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: «καὶ ἔδωκεν ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς».
Ωστόσο, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι η κρίση αυτή δεν προέκυψε εν κενώ, ούτε εξαιτίας ενός στιγμιαίου λάθους. Πολλοί εκκλησιαστικοί κύκλοι εγείρουν ερωτήματα και ως προς τη στάση του ίδιου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Γιατί δεν υπήρξε πρόβλεψη ή παρέμβαση εγκαίρως; Πώς γίνεται να φτάνουμε σε «πραξικοπηματικές κινήσεις» εντός της Μονής, χωρίς καμία προηγούμενη κανονική αναστροφή;
Κυρίως, γιατί δεν ζητήθηκαν εξηγήσεις από τον Αρχιεπίσκοπο Σινά κ. Δαμιανό, όταν ήδη από μήνες είχε διαρρεύσει πως οι αιγυπτιακές αρχές προετοίμαζαν το έδαφος για αφαίρεση της ακίνητης περιουσίας της μονής . Για ένα τόσο κομβικό εκκλησιαστικό και περιουσιακό ζήτημα, το Πατριαρχείο φάνηκε να αιφνιδιάζεται, αντί να ηγείται.
Η απουσία ουσιαστικής πρόληψης ή συνομιλίας μεταξύ των δύο πλευρών δημιούργησε ένα επικίνδυνο κενό, το οποίο γέμισαν σενάρια, παρεξηγήσεις και τελικά – έντονη αναταραχή εντός της Μονής. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο διοικητικές ισορροπίες, αλλά και το κύρος του Παλαίφατου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, το οποίο καλείται πλέον όχι μόνο να διευθετήσει, αλλά και να απολογηθεί – έστω σιωπηρά – για όσα δεν έγιναν νωρίτερα.
Η τελική απόφαση της Ιεράς Συνόδου θα είναι καθοριστική για την αποδοχή ή όχι του αιτήματος των 15 μοναχών που ζητούν την παύση του Δαμιανού.. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: θα συνοδευτεί και από εσωτερικό αναστοχασμό; Ή θα αρκεστεί σε διακηρύξεις συμφιλίωσης, ενώ η πραγματική κρίση θα μεταφέρεται απλώς… πιο βαθιά;
Ορίστε πρωτότυπο ρεπορτάζ 300 λέξεων, που κρατά αποστάσεις από τις πρόσφατες διπλωματικές ανακοινώσεις, επισημαίνει την απουσία οποιασμένης συμφωνίας και καταγράφει την γενικευμένη δυσπιστία για τη συνάντηση:
Μονή Σινά: Καμία συμφωνία δεν υπεγράφη – Ποιον πείθει τελικά αυτή η συνάντηση;
Μετά βαΐων και κλάδων παρουσιάστηκε η πρόσφατη συνάντηση του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Μπαντρ Αμπντελάτι στην Αθήνα, με αντικείμενο – μεταξύ άλλων – την υπόθεση της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Ωστόσο, παρά τις μεγάλες προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν, καμία συμφωνία δεν υπεγράφη, ούτε παρουσιάστηκε επίσημο χρονοδιάγραμμα διευθέτησης του ζητήματος.
Οι δηλώσεις εκατέρωθεν, περί σεβασμού στο status της Μονής και περί «παραγωγικού κλίματος», μπορεί να δημιουργούν αίσθηση διπλωματικής ομαλότητας, δεν απαντούν όμως στα βασικά ερωτήματα που έχουν ανακύψει μετά τις εσωτερικές συγκρούσεις στην Αδελφότητα και τη φερόμενη πρόθεση αλλαγής νομικού καθεστώτος της Μονής μέσω ΝΠΔΔ.
Στην ουσία, πρόκειται για μία επικοινωνιακή διαχείριση χωρίς ουσία, καθώς η συνάντηση δεν συνοδεύτηκε από θεσμική εξέλιξη. Η παρουσία της τριμελούς επιτροπής του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στην Αθήνα δείχνει πως η Εκκλησία αναλαμβάνει πρωτοβουλία, όμως παραμένουν θολές οι προθέσεις της αιγυπτιακής πλευράς, και ασαφές το εάν προτίθεται να εμπλέξει ή να παρακάμψει κανονικά κέντρα.
Η κοινή γνώμη, ιδίως εντός εκκλησιαστικών κύκλων, παραμένει επιφυλακτική. Η συνάντηση αυτή, χωρίς δεσμεύσεις και χωρίς υπογραφές, δεν πείθει κανέναν ότι το πρόβλημα αντιμετωπίζεται στη ρίζα του. Αντιθέτως, πολλοί βλέπουν πίσω από τις δηλώσεις προσπάθεια αναβολής και όχι λύσης.
