Κράτος – Εκκλησία: Σε ρυθμιστή ακόμα και του αποτελέσματος των επερχόμενων εκλογών μπορεί να εξελιχθεί η ποιμαντορική ράβδος την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η συζήτηση για διακριτούς ρόλους Εκκλησίας Πολιτείας.
Του Χρήστου Τσιγουρή
Οι ιεράρχες με το μεγαλοπρεπεπές «Οχι» στο σχέδιο συμφωνίας στο οποίο κατέληξαν Τσίπρας –Ιερώνυμος τινάζουν στον αέρα όχι τη συμφωνία αυτή καθ΄αυτήν, αλλά εκθέτουν την κυβέρνηση στα μάτια της ελληνικής κοινής γνώμης, «αδειάζοντας» παράλληλα και τον Αρχιεπίσκοπο, μόλις 10 ημέρες μετά την συντέλεση του «θαύματος της βούλησης» κατά τον πρωθυπουργό, το βράδυ της 6ης Νοεμβρίου στο Μαξίμου.
Ο «τσαμπουκάς» Τσίπρα χτες βράδυ μετά το «Οχι» των Ιεραρχών, πηγάζει από το αναμφισβήτητο πολιτικό κόστος που συνεπάγεται για την κυβέρνησή του το βέτο της Ιεραρχίας, καθώς αποδομεί έναν από τους πυλώνες στους οποίους στηρίζει την προεκλογική του στρατηγική.
Οι 10.000 προσλήψεις που προανήγγειλε μετά «Βαΐων και κλάδων» ο ίδιος και όλα τα κυβερνητικά στελέχη, αποτέλεσαν την έμπρακτη επιβεβαίωση ότι ο ίδιος κατάφερε να δώσει τέλος στην μνημονιακή κηδεμονία και να επαναφέρει το μέτρο των προσλήψεων στο 1/1 από 1 πρόσληψη /5 αποχωρήσεις.
Παράλληλα, με το πρόγραμμα συμπληρωματικών προσλήψεων που άγγιξαν τον αριθμό των 33.000 για την επόμενη διετία σε Υγεία, κοινωνικές υπηρεσίες και Παιδεία, ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε ελπίδα σε χιλιάδες πολίτες που είτε παραμένουν εγκλωβισμένοι ως συμβασιούχοι, είτε ευελπιστούν να εργαστούν στον δημόσιο τομέα.
Παράλληλα, με το «δόγμα των προσλήψεων» ο πρωθυπουργός πέτυχε δύο ακόμα πράγματα:
-Να στριμώξει πολιτικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος μετά το «εμπρός-πίσω» στο ζήτημα της συμφωνίας με την εκκλησία προχώρησε σε δημόσια αποκήρυξη των προσλήψεων («δεν χρειάζονται προσλήψεις στο δημόσιο…») την ώρα που στελέχη της ΝΔ στα τηλεοπτικά στούντιο υποστήριζαν ότι χρειάζονται προσλήψεις αρκεί να υπάρχουν τα λεφτά.
-Να απαντήσει πολιτικά σε όσους μίλησαν για την «Αριστερά του κυρίου» και σε όσους του άσκησαν εξ αριστερών κριτική.
Η ενίσχυση του κοινωνικού πυλώνα με γιατρούς, νοσηλευτές και δασκάλους στη θέση των 10.000 ιερέων που θα έβγαινα από την ενιαία αρχή πληρωμών, ήταν η ουσιαστική απάντηση σε όσους αμφισβητούσα την αριστερή ταυτότητα της κυβέρνησης.
Μέχρι και στο συνέδριο του SPD στο Βερολίνο το περασμένο Σάββατο διαφήμισε ο κ. Τσίπρας τη συμφωνία με τον Αρχιεπίσκοπο, υπερασπιζόμενος το προοδευτικό αποτύπωμα της κυβέρνησής του.
Όλα αυτά τα έκαναν σκόνη χτες οι ιεράρχες με την «πόρτα» που έριξαν στον Αλέξη Τσίπρα αλλά και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, εμφανιζόμενοι να κινούνται στη γραμμή «Τα δικά μας δικά μας, και τα δικά σας δικά μας» δικαιώνοντας κατά ένα περίεργο τρόπο τον Νίκο Φίλη, ο οποίος από την πρώτη στιγμή είχε σπεύσει να ασκήσει κριτική στην Ιεραρχία ότι τα παίρνει όλα και στη Συνταγματική Αναθεώρηση και στην εκκλησιαστική περιουσία, αφού καθίσταται μέτοχος σε περιουσία που πρέπει να αποδειχτεί ότι της ανήκει.
Η «πυγμή»
Μετά την χτεσινοβραδινή «καμπάνα» που ακούστηκε δυνατά στο Μέγαρο Μαξίμου αλλά και την αρχιεπισκοπή, ο πρωθυπουργός αποφάσισε να αφήσει την πολλή συναίνεση στην άκρη και να υπενθυμίσει στους σκληρούς ιεράρχες ότι «ξέρει κι άλλο μονοπάτι».
Αφού και αυτός χαιρέτισε την διάθεσή τους για συνέχιση του διαλόγου, ξεκαθάρισε ότι θα προχωρήσει την υλοποίηση της συμφωνίας με νόμο. Πόσο μάλλον που είναι αρμοδιότητα της Πολιτείας να αποφασίσει το μισθολογικό των ιερέων, πράγμα το οποίο και τους υπενθυμίζει στην τελευταία παράγραφο της ανακοίνωσής του.
Το παράθυρο συμβιβασμού
Είναι προφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας δε θα αφήσει την ιεραρχία να του φράξει το δρόμο τόσο προς την μεταρρύθμιση όσο και προς την κάλπη. Με τη χτεσινή του ανακοίνωση είναι προφανές ότι απευθύνεται στο σκληρό κομμάτι της ιεραρχίας που στάθηκε απέναντι στον Αρχιεπίσκοπο και επιχείρησε να «τσαλακώσει» την εικόνα και των δύο.
Πιθανότατα ο πρωθυπουργός γνωρίζει πολύ καλά τους συσχετισμούς μεταξύ των ιεραρχών και γι’ αυτό επιλέγει να ωθήσει κάποιους σε «μετακίνηση». Γι’ αυτό το λόγο τους ενημερώνει ότι η αρμόδια επιτροπή της Εκκλησίας θα ενημερωθεί για το περιεχόμενο του νόμου που θα καταρτίσει άμεσα, δίνοντας έτσι –κάποιο- χρόνο, περίπου 2 μηνών, για αλλαγή στάσης.
