ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ – Στην τελετή έναρξης των ολυμπιακών αγώνων 2024, στο Παρίσι,περιλαμβανόταν ένα θλιβερό σκηνικό με μια προκλητική ανακατασκευή του Μυστικού Δείπνου, γελοιοποιώντας έτσι τη χριστιανική πίστη και το Ιερό Ευαγγέλιο.
Πραγματικά και η ντροπή ντροπιάστηκε από τον πειρασμικό ευτελισμό της Εκκλησίας. Τι σχέση μπορεί να έχει το πνεύμα των αρχαίων ελληνικών ολυμπιακών αγώνων με τη χλεύη της παρωδίας του ως άνω δρώμενου, που πραγματοποιήθηκε στην πόλη του «φωτός», το Παρίσι;
Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά όπου από τον ευρωπαικό χώρο εκδηλώνεται η απαξίωση της χριστιανικής πίστης, η περιφρόνηση του χριστιανικού πολιτισμού, η χριστιανοφοβία και ο εμπαιγμός των ιερών συμβόλων της. Η Ευρώπη όλο και περισσότερο αποστρέφεται τις χριστιανικές ρίζες του πολιτισμού της. Τώρα, στο
Παρίσι, ξεπεράστηκαν τα εσκαμμένα. Έφθασαν στη διακωμώδηση του κέντρου των ιερών Μυστηρίων της Εκκλησίας, τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή τη Θεία Ευχαριστία.
Η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης, από την Κρήτη, τον τόπο όπου κατά την ελληνική μυθολογία γεννήθηκε η Ευρώπη, καταθέτει την έντονη διαμαρτυρία της σε όλους όσοι ευθύνονται για το παραπάνω γεγονός, σε αυτούς που λένε ότι πάνε μπροστά τη ζωή χωρίς διακρίσεις, αλλά να που στην πράξη ενεργούν με βλάσφημες διακρίσεις εις βάρος των Χριστιανών.
Η Ευρώπη, αρνείται πεισματικά τον χριστιανικό πολιτισμό της. Τη θέση του παίρνουν νέα ανθρωπολογικά πρότυπα με τα συστατικά και τα γνωρίσματα μιάς κηρυγμένης αθείας, πολύυλης ουδετερότητας και παγανιστικού σχετικισμού ή συμπερίληψης, όπως λέγεται με το λεξιλόγιο των νέων εισαγόμενων ηθών του
σύγχρονου δικαιωματισμού.
Τα θλιβερά αποτελέσματα των καταστάσεων αυτών είναι ορατά παντού. Οι άθεες κοσμοθεωρίες κατακερματίζουν δραματικά την ανθρώπινη συμφυία ψυχής και σώματος, όπως ο Θεός την έπλασε. Η χριστιανική ανθρωπολογία απαξιώνεται. Η ανθρώπινη ύπαρξη στενάζει. Με τον ανθρωπισμό χάσαμε τον άνθρωπο και πολεμούμε τον εν Χριστώ θεούμενο άνθρωπο.
Η Ορθόδοξη Χριστιανική Κρήτη, κλήρος και πιστός λαός, προσευχητικώς, εκζητεί από τον Θεό, τον φωτισμό, καρδιάς και νού, της σημερινής ευρωπαικής ελίτ και των περί αυτής για να αισθανθούν τις ευθύνες τους. Για να μη θεωρητικολογούμε για το φίδι και για να μη ζήσουμε μοιραία, αύριο και μεθαύριο, με τα αυγά που επωάζει.
