Παιδιά από την Ακαδημία Ψαλτικής «Ειρμός» στη Θεσσαλονίκη, τα οποία κάθε Κυριακή συμμετέχουν στις θείες λειτουργίες, εξηγούν στην «Ο.Α» πως η εκμάθηση της βυζαντινής μουσικής τα έφερε πιο κοντά στο Θεό και «έχτισε» την προσωπικότητά τους
Από τον ΣΩΤΗΡΗ ΛΕΤΣΙΟ*
Σπουδαίο έργο επιτελεί από το 2011 -χρονιά της ίδρυσής της στη Θεσσαλονίκη- η Ακαδημία Ψαλτικής «Ειρμός», η πρώτη σε όλη την Ελλάδα σχολή που έχει ως αντικείμενό της την εκμάθηση της βυζαντινής μουσικής και της ψαλτικής σε παιδιά. Σκοπός της εν λόγω ακαδημίας είναι το να διδαχθούν από πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά -με βάση σύγχρονες μεθόδους μουσικής παιδαγωγικής- την λειτουργική και την ψαλτική παράδοση, ώστε να αποτελέσει σημαντικό βίωμα, όταν θα έχουν περάσει πλέον στην ενήλικη ζωή. Αξιοσημείωτο είναι το ότι τα παιδιά αλλά και οι έφηβοι, που συμμετέχουν στη χορωδία του «Ειρμού» λαμβάνουν μέρος κάθε Κυριακή στις θείες λειτουργίες ακολουθώντας το αγιορείτικο τυπικό.
«Η διδασκαλία στη συγκεκριμένη ακαδημία περιλαμβάνει λειτουργικούς ύμνους και όχι παραδοσιακά τραγούδια. Τα παιδιά που συμμετέχουν σε αυτή εκπαιδεύονται και προετοιμάζονται για τις ιερές ακολουθίες και όχι για να συμμετέχουν σε συναυλίες ή άλλες εκδηλώσεις» υπογραμμίζει μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο κ. Σπυρίδων Ασπιώτης, καθηγητής μουσικής, ιδρυτής και διευθυντής της Ακαδημίας Ειρμός προσθέτοντας και τα εξής: «Αν και δεν θα γίνουν όλα αυτά τα παιδιά ιερείς ή ψάλτες, αποσκοπούμε με την προσπάθειά μας στο να εκπαιδεύσουμε εκκλησιαζομένους που θα διαθέτουν μουσικό αισθητήριο και θα κατανοούν σωστά τα όσα ακούνε σε μια θεία λειτουργία».
ΑΠΟ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ!
Και προσθέτει: Την πρώτη χρονιά η εν λόγω ακαδημία ξεκίνησε τη λειτουργία της με τη συμμετοχή μαθητών της Α’ Δημοτικού, ενώ από την τελευταία πενταετία και μετά συμπεριλαμβάνει και τμήματα με τη συμμετοχή παιδιών που είναι ηλικίας ακόμη και ενός έτους! Κατά τις ώρες της διδασκαλίας συνοδεύονται κυρίως από την μητέρα τους και άλλες φορές από τον πατέρα τους. Με τον ίδιο τρόπο που μαθαίνουν να μιλάνε λέξη προς λέξη τη μητρική γλώσσα, αρχίζουν να μαθαίνουν και την ψαλτική τέχνη. Η όλη διδασκαλία γίνεται σταδιακά και με προσεκτικά βήματα» υπογραμμίζει ο κ. Ασπιώτης.
Από πιο μικρή ηλικία ο Νικόλαος Μαλλής, 12 ετών σήμερα, ήθελε να είναι μέλος χορωδίας και να ψάλλει μαζί με άλλα παιδιά της ηλικίας του: «Με την ψαλτική πίστευα πως μπορούσα να είναι πιο κοντά στον Θεό. Οπότε από τη στιγμή που είδα την αφίσα της χορωδίας στην πόρτα της ενορίας μου αποφάσισα να το ζητήσω από τους γονείς μου και όντως συμφώνησαν» σημειώνει μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» και προσθέτει: «Στο σχολείο του χωριού μου οι συμμαθητές μου με κοροϊδεύουν, επειδή ξέρουν ότι ασχολούμαι με την εκκλησία και ειδικότερα την ψαλτική. Αυτό παλαιότερα με στεναχωρούσε περισσότερο καθώς μου στέρησε ¨φιλίες¨ που θα μου έδιναν ίσως κάποια άλλη απασχόληση (ποδόσφαιρο, μπάσκετ κλπ.). Όμως καθώς μεγαλώνω, αρχίζει να μην με ενδιαφέρει και τόσο, επειδή ξέρω ότι έχω κάνει πολύ καλούς φίλους στην Ακαδημία Ψαλτικής Ειρμός. Προσωπικά θεωρώ ευλογία να ψάλλω κάθε Κυριακή στην εκκλησία, επειδή μου αρέσει και δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξω αυτή τη συνήθεια».
«ΕΓΙΝΑ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΣ»
Με τη βυζαντινή μουσική ο φοιτητής Στυλιανός Κυριαζίδης, 18 ετών σήμερα, ασχολείται από την Πέμπτη Δημοτικού. Αποφάσισε να μάθει να ψάλλει, όταν κάποια μέρα πήγε σε μια εκκλησία όπου έψαλε η Ακαδημία Ψαλτικής Ειρμός. «Η εκμάθηση της βυζαντινής μουσικής καλλιεργεί την υπομονή, καθώς απαιτεί συστηματική εξάσκηση, αφοσίωση, επιμονή και συντονισμό με τους υπολοίπους» υπογραμμίζει στην «Ο.Α» αναφέροντας επίσης: «Η ενασχόληση με τη βυζαντινή μουσική με έχει βοηθήσει να γίνω πιο υπομονετικός και συγκεντρωμένος. Με κάνει πιο πειθαρχημένο και βελτιώνει τον τρόπο σκέψης μου. Στο σχολείο οι φίλοι και οι συμμαθητές μου αντιμετωπίζουν την ενασχόλησή μου με την βυζαντινή μουσική με σεβασμό και ενδιαφέρον. Η βυζαντινή μουσική αποτελεί για αυτούς ένα όμορφο και ιδιαίτερο κομμάτι της καθημερινότητάς μου, και νιώθω ιδιαίτερη χαρά που μπορώ να ασχολούμαι με κάτι τόσο ξεχωριστό».
«ΕΤΣΙ ΜΕΓΑΛΩΣΑ!»
Έχοντας συμπληρώσει ήδη 14 χρόνια ως μέλος του «Ειρμού» η φοιτήτρια Δέσποινα Τυργιακίδου, 21 ετών, είναι σήμερα κάτοχος του πτυχίου βυζαντινής μουσικής, ενώ στοχεύει και στην απόκτηση του διπλώματος. «Ημουν αρκετά μικρή, επομένως θυμάμαι αμυδρά. Είδα ένα διαφημιστικό φυλλάδιο και σκέφτηκα ότι θέλω να μπω στη χορωδία. Με τον καιρό μου άρεσε όλο και πιο πολύ» αναφέρει στην «Ο.Α» και συμπληρώνει: «Η εκμάθηση της ψαλτικής θα έλεγα πως είναι απαιτητική, ίσως λιγάκι δύσκολη, αλλά ταυτόχρονα είναι προσιτή. Η ενασχόληση με την ψαλτική έχει συμβάλλει αρκετά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μου. Στην καθημερινή μου ζωή δεν μπορώ να διακρίνω αν άλλαξε κάτι, επειδή έτσι μεγάλωσα! Το μόνο που μπορώ να αντιληφθώ είναι πως με βοήθησε να έχω μια πιο ουσιαστική για εμένα πίστη, λόγω της εκμάθησης του τυπικού, της υμνολογίας, αλλά και της ενεργής συμμετοχής στις ακολουθίες της Εκκλησίας».
«ΑΚΟΥΓΑ ΨΑΛΜΩΔΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ»
Ο 13χρονος σήμερα Μάξιμος Ασπιώτης εντάχθηκε από μωρό στον «Ειρμό» ψάλλοντας και δοξολογώντας τον Κύριο. «Προσωπικά, δεν βρίσκω δύσκολη την ψαλτική, επειδή από την κοιλιά της μητέρας μου άκουγα ψαλμωδίες» τονίζει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Η ψαλτική με έκανε να πλησιάσω πιο πολύ τον Θεό, να καταλαβαίνω πιο καλά τα θεία νοήματα. Δεν έχει αλλάξει κάτι στην καθημερινότητά μου. Είναι μια πραγματικότητα που μου αρέσει και μια δραστηριότητα μαζί με τις υπόλοιπες που κάνω. Κάτι διαφορετικό, σε σύγκριση με άλλα παιδιά της ηλικίας μου ίσως είναι ο εκκλησιασμός, η συμμετοχή σε λειτουργίες, αγρυπνίες, εσπερινούς και την Κυριακή το πρωί το να πηγαίνω πριν ξεκινήσει ο Όρθρος. Επίσης, τα ταξίδια και οι εκδρομές για να ψάλλουμε σε διάφορα μοναστήρια στο Άγιο Όρος και σε άλλες περιοχές. Οι συμμαθητές μου βρίσκουν ενδιαφέρουσα τη βυζαντινή μουσική. Στο δημοτικό, όταν έψαλλα με τον αδερφό μου κάποιο τροπάριο στις γιορτές του σχολείου εντυπωσιάζονταν».
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”
