Πρόσφατα, με την προκλητική αφίσα, που διαφημίζει ντοκιμαντέρ συμμετέχων στο φετινό φεστιβάλ κιν/φου Θες/κης, δημιουργήθηκε μια ενδιαφέρουσα ανταλλαγή απόψεων μεταξύ της κ.Ελίζ Ζαλαντό, διευθύνουσας του φεστιβάλ και του μητροπ/του Θες/κης κ. Φιλόθεου.
Η εν λόγω αφίσα απεικονίζει μία γυμνόστηθη εγκυμονούσα γυναίκα, σταυρωμένη στον Πανάγιο Σταυρό του μαρτυρίου του Ιησού Χριστού. Το σκυμμένο κεφάλι της γυναικός, έχει ακριβώς τα χαρακτηριστικά που αποδίδονται, κυρίως στα αγάλματα της Καθολικής Εκκλησίας, στην Υπεραγία Θεοτόκο.
Σημειωτέων ότι στον Σταυρό με τα αρχικά Ι.Ν.Β.Ι. στα λατινικά, υπάρχει στο υπόβαθρο κύκλος με τουλάχιστον 10 εβραϊκές πεντάλφες.
Στην σχετική επιστολή του κ. Φιλόθεου, όπου πολύ σωστά ο Παναγιώτατος επισημαίνει ότι πολλές φορές Ιερά Σύμβολα χρησιμοποιούνται καταχρηστικά, για την διαφήμιση έργων τέχνης, η κ.Ζαλαντό προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, αντιπαραθέτωντας την προσωπική της άποψη για την αισθητική, την κλιμακούμενη βία της κοινωνίας, τα κακά της λογοκρισίας και τα καλά της δημοκρατίας, δηλ. τα ίδια που ακούμε χρόνια τώρα, από διάφορα χείλη και που έχουν μια συγκεκριμένη κατάληξη. Την έκπτωση των όρων και των νοημάτων, σε σημείο να μιλάμε για ανάποδες έννοιες των λέξεων. Πρόκειται για μία Ταλμουδική πρακτική όπου όλα περιγράφονται με αντίθετη έννοια, ακόμη και η Γένεση.
Αλλά και το περιεχόμενο του εν λόγω ντοκιμαντέρ, είναι ανάλογο της διαφήμισής της. Πρόκειται για ένα ταξίδι στην Ευρώπη, τριών κοριτσιών που η μία θέλει να κάνει έκτρωση, η άλλη να κάνει εξωσωματική γονιμοποίηση και η τρίτη θέλει να
κάνει ευθανασία!!! Και μετά η κ.Ζαλαντό ψάχνει να βρεί τα αίτια της παγκόσμιας κλιμακούμενης βίας.
Όταν σε ένα κοινωνικό περιβάλλον, δεν υπάρχουν αξίες δοσμένες από τον μόνο εξουσιοδοτημένο << ξένο >> για τους άπιστους Πιλάτους, αλλά γνώριμο και φίλο στους << καθαρούς την καρδία >> Ιησού Χριστού, τότε να περιμένουμε να ανοίξει ο Ασκός του Αιόλου και όχι μόνο, όπως έχει συμβεί πολλές φορές και παλιότερα στην Ιστορία της ανθρωπότητας.
Στην σωστή επισήμανση της κ.Ζαλαντό, ότι κατά την Αναγέννηση και μετά χρησιμοποιήθηκαν διάφορες τεχνικές απεικόνισης των Ιερών Συμβόλων, έχουμε να απαντήσουμε το εξής: Γιατί να πάρουμε σαν μέτρο σύγκρισης την Αναγέννηση και όχι το Βυζάντιο; Άλλωστε και ο περίφημος GIOTTO την Βυζαντινή τεχνοτροπία χρησιμοποίησε, και ο δικός μας Φώτης Κόντογλου γράφει καθαρά ότι η Βυζαντινή ζωγραφική, είναι η καλύτερη στον κόσμο, διότι έχει απλότητα και αποπνέει πνευματικότητα. Και μιας που μιλάμε για τέχνη να μην αφήσουμε απέξω τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο.
Ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η Δύση το έχει << δανειστεί >> από τον διαχρονικό Ελληνικό Πολιτισμό και την Αποκάλυψη του Ευαγγελίου, γραμμένου στην ελληνική γλώσσα. Παίρνοντας όμως όλα αυτά τα σπουδαία από εμάς, ο Δυτικός τρόπος σκέψης, τα πέρασε από την μηχανή του κιμά- δηλ.του Υλισμού, σαν κοσμοθεωρία και πράξη- και μας τα γύρισε πίσω σαν εμποροκρατία, αιρέσεις, αθεΐα, μυστικές οργανώσεις και σατανολατρία. Δεν θα πάρουμε λοιπόν σαν υπόδειγμα το δυτικό τρόπο σκέψης, αλλά το Βυζάντιο και το < εν τούτω Νίκα >. Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος να ξεπεραστεί, η να μετριαστεί το σημερινό παγκόσμιο αδιέξοδο: Η μετάνοια, με την πραγματική έννοιά της, αυτήν της μετα-νόησης, της υπέρβασης της νοοτροπίας μας, σύμφωνα με την ευαγγελική προτροπή << Ούκ επ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλά επί παντί ρήματι εκπορευομένου δια στόματος Θεού >> ( Ματθ.δ 1-4)
