Επέστρεψε το 1967, είπαν οι κάτοικοι των Δρυμάδων, καθώς είδαν τα ξημερώματα της 26ης Αυγούστου την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου κατεστραμμένη, τις εικόνες και τα εκκλησιαστικά σκεύη σκορπισμένα και σπασμένα.
Βάση των γεγονότων ξαναεπέστρεψε το 1967 όπου κατέστρεψαν λυσσαλέα τις εκκλησίες και κάθε θρησκευτικό οικοδόμημα. Όμως, ενώ το 1967 το κράτος (ΚΚΑ) έδωσε οδηγίες και μεταχειρίστηκε ως«μασά» τους νέους και διανοούμενους να καταστρέψουν τις εκκλησιές και τα μοναστήρια, οι ίδιοι ένιπταν τα χείρας τους και γελούσαν σαρκαστικά, αυτή τη φορά, το κράτος (ΣΚ) μεταχειρίστηκε ως «πιόνια» του το δήμαρχο Χιμάρας και τους τυφλούς άθεους κομμουνιστές υπαλλήλους, ενώ οι πιστοί υπεράσπιζαν φανατικά τον ιερό χώρο.
Το γεγονός στις Δρυμάδεςέδειξε μια βαθιά έλλειψη σεβασμού για τη θρησκεία και τη θρησκευτική κοινότητα. Το γεγονός, όμως, έχει βαθιές πολιτικές ρίζες. Η καταστροφή των ελληνικών πινακίδων, η εν ψυχρώ δολοφονία του Γκούμα, επειδή ομιλούσε την ελληνική μητρική του γλώσσα, η καταστροφή εκκλησιών, η μη επιστροφή των εκκλησιαστικών περιουσιών, οδηγούν στην συρρίκνωση και αφομοίωση της Ελληνικής Κοινότητας της Βορείου Ηπείρου, στο εν συνεχεία βομβαρδισμό της ελληνικότητας της Χιμάρας.
Αυτό που δεν κατάφεραν οι Ιταλοί το 1939 με τους «δασκάλους» στρατιώτες να διδάξουν την ιταλική γλώσσα και τους ιεραπόστολους να μπάσουν τον καθολικισμό στο χώρο της Βορείου Ηπείρου, το κατορθώνουν τώρα οι νέοι ιεραπόστολοι, διάμεσου της υποστήριξης των κυβερνώντων, και ιδίως του Αλβανού πρωθυπουργού.
Γιατί κατεδάφισαν τον Άγιο Αθανάσιο; Είναι ένα ερώτημα που σιγά ξεπλέκεται το κουβάρι και βρίσκει την απάντησή του. «Στο χώρο της εκκλησίας είναι θαμμένος ο καθολικός ιεραπόστολος Nilo Katalano, υπογραμμίζει σε άρθρο του ο Shkreli σύμβουλος του πρωθυπουργού, του οποίου η αποστολή ήταν να μάθει στα παιδιά την αλβανική γλώσσα». Αυτό ισχυρίζεται, σε άλλο γραπτό, ο δόκτωρ καθηγητής Γκάτσε όπου υπογραμμίζει: «…ο Katalano το 1694 άνοιξε σχολείο στις Δρυμάδες με 80 μαθητές…» .
Τι αλβανικό σχολείο άνοιξε ο Katalano όταν το αλβανικό αλφάβητο καθορίστηκε το 1908 στο Συνέδριο του Μοναστηρίου;
Άρα, σκοπός είναι να εμπεδωθεί το γεγονός ότι στη Χιμάρα ανέκαθεν ομιλούνταν η αλβανική γλώσσα και ότι είναι αλβανική.
Άρα, η αποστολή του Katalano δεν ήταν άλλη παρά ν’ αλλάξει τη θρησκεία στιςΔρυμάδες και κατ’ επέκταση σ’ όλη την περιοχή της Βορείου Ηπείρου, εντωμεταξύ, για την προπαγάνδα του, άνοιγε καθολικά σχολειά.
Άρα, πίσω από το γεγονός κρύβεται η καθολική εκκλησία, που έναντι μιας «προσφοράς» ή μιας υποστήριξης τα παίρνει όλα από την εκάστοτε αλβανική ηγεσία.
Δεν «βάπτισαν» με τον ίδιο τρόπο οι Εβραίοι την Βασιλική Εκκλησία στους Αγίους Σαράντα σε Εβραϊκή Συναγωγή, στην εποχή του πρωθυπουργού Νάνου;
Από τις δηλώσεις στον αλβανικό τύπο, ανάμεσά τους και του ιδίου του πρωθυπουργού, βγαίνει ξεκάθαρα πως η χώρα παραμένει στην εθνικο-κομμουνιστική κουλτούρα και ιδεολογία του Ε. Χότζα όπου έθρεφε τους Αλβανούς με το εθνικό καύχημα. Σήμερα η ιδεολογία αυτή αντικαταστήθηκε με την καθολική ταυτότητα γιατί έτσι, νομίζουν, η Ευρώπη θα τους παραδεχτεί πιο εύκολα.
Πρωτάκουστο το γεγονός στα 25χρονα της λεγόμενης δημοκρατίας στην Αλβανία. Όταν η χώρα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και διεκδικεί να μπει στην Ευρωπαϊκή Οικογένεια.
Οι ενέργειες αυτές πραγματοποιήθηκαν χωρίς τη γνώση της ορθόδοξης κοινότητας, χωρίς καμία προηγούμενη ειδοποίηση και χωρίς καμία νομική τεκμηρίωση.
Έντονη ήταν η διαμαρτυρία της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας: “Περί κυρώσεως της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Αλβανίας και της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας», εγγυάται το απαραβίαστο των χώρων λατρείας και την προστασία τους από το κράτος.
Η οργάνωση της Ομόνοιας,διαμέσου του δελτίου τύπου, κάνει λόγο για παράνομη και αδικαιολόγητη επέμβαση της αστυνομίας που προσβάλλει την ιστορία του τόπου.
Με σκληρή γλώσσα ήταν και η διαμαρτυρία τόσο του ΥΠΕΞ Ελλάδος:«Η καταστροφή ιερών τόπων και αντικειμένων λατρείας ελάμβανε χώρα, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής και της Β. Αφρικής από τους τζιχαντιστές. Σήμερα, είδαμε αυτό να γίνεται πράξη και στη γειτονική χώρα, την Αλβανία..»
Ο ακριτικός Μητροπολίτης Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Ανδρέας, χαρακτηρίζει τον Ράμα έναν θλιβερό ιερόσυλο που δε φοβάται Θεό και δεν ντρέπεται τους ανθρώπους.
Μετά απ’ αυτή την αδικαιολόγητη πράξη βίας έναντι ενός τέτοιου ιδρύματος, όπως είναι η εκκλησία, κάθε πολίτης σ’ αυτή τη χώρα νιώθει ανασφάλεια μπροστά στην αλαζονεία και την ανευθυνότητα των κυβερνώντων του.
Εντούτοις, ένα πλατύ χαμόγελο καλύπτει το πρόσωπο του Αλβανού Πρωθυπουργού, ο οποίος σε τελευταία του συνέντευξη χαρακτηρίζει την εκκλησία του Αγίου Αθανασίου αχούρι και πως νιώθει ντροπή που ασχολούνται με αυτό. Θ’ αναγερθεί νέο θρησκευτικό ίδρυμα, τονίζει τελικά αυτός, μετά από τόσες πιέσεις.
Το ερώτημα ξανά είναι: Τι ίδρυμα θα είναι αυτό: Ορθόδοξο ή καθολικό;
Πάντως στο επίκεντρο των Αλβανών θα είναι η βίαιη αλβανοποίηση της Χιμάρας.
(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)
