Κάθε φορά που μεταφέρεται στη χώρα μας σκόνη από την Αφρική, αισθανόμαστε να πνιγόμαστε από την αποπνικτική ατμόσφαιρα.
Μαυρίλα παντού και η αναπνοή δυσχεραίνεται, πόσω μάλλον όταν κάποιος πάσχει από αναπνευστικά. Η ενοχλητική σκόνη, που προέρχεται από τη Σαχάρα, ταξιδεύει μεγάλες αποστάσεις και σκεπάζει τα πάντα στο πέρασμά της. Όμως μια νέα Γαλλο-Αμερικανική επιστημονική έρευνα εκτιμά ότι τις επόμενες δεκαετίες το φαινόμενο θα μειωθεί σε ένταση.
Οι ερευνητές του Εθνικού Κέντρου Μετεωρολογικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS/Meteo France), του Γαλλικού Ινστιτούτου Πιέρ Σιμόν Λαπλάς και του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Scripps του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τη Φρανσουάζ Γκισάρ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature”. Οι επιστήμονες προβλέπουν μια αισθητή μείωση στην παραγωγή σκόνης στην έρημο Σαχάρα μέχρι το τέλος του 21ού αιώνα. Αυτό αφενός θα έχει θετικές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, αφετέρου θα αυξήσει τις θερμοκρασίες στον βόρειο Ατλαντικό και θα ευνοήσει τη δημιουργία κυκλώνων.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι σήμερα υπάρχει τόση πολλή σκόνη της Σαχάρας, διασκορπισμένη ανά τον πλανήτη μέσω των ανέμων, που αλλάζει το κλίμα πολλών περιοχών. Η Αφρικανική σκόνη φθάνει μέχρι τον Βόρειο και το Νότιο Πόλο, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει κατανοητό πώς αυτή η σκόνη επιδρά στο κλίμα της Γης. Η Σαχάρα εκπέμπει περισσότερη σκόνη από κάθε άλλη έρημο του πλανήτη. Περισσότερη από τη μισή σκόνη, που έχει καταβυθισθεί στα βάθη των ωκεανών, προέρχεται από τη βόρεια Αφρική. Η σκόνη αυτή αποτελείται κυρίως από μικροσωματίδια διαμέτρου 0,1 έως 20 μικρομέτρων (εκατομμυριοστών του μέτρου), τα οποία παρασύρονται από τον αέρα, μέχρι να πέσουν στο έδαφος από το βάρος τους ή από τη βροχή.
Οι ποσότητες της σκόνης της Σαχάρας ποικίλουν σημαντικά. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις παρατηρήθηκαν από τη δεκαετία του 1910 έως τη δεκαετία του 1940, καθώς και στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, ενώ υπήρξαν και τρεις περίοδοι με αφύσικα λίγη σκόνη, στις δεκαετίες του 1860, του 1950 και του 2000.
