Άρθρο του Αρχιμ. Ιωακείμ Σωτηρόπουλου
Ιστορική ημέρα η 29 Ιουνίου του 1964, αλλά και η 29 Ιουνίου του 2014 για την Ιερά Μητρόπολη Πατρών, το ευσεβές πλήρωμά της, αλλά και για σύμπασα την Εκκλησία της Ελλάδος.
Διότι την ημέρα αυτή αφενός μεν, εκοιμήθη οσιακά ένας μαθητής του Αγίου Νεκταρίου Επισκόπου Πενταπόλεως, ο άγιος πατήρ ημών Γερβάσιος Παρασκευόπουλος, αφετέρου, την αυτή ημέρα μετά από 50 χρόνια εν μέσω χιλιάδων λαού κραυγαζόντων «Άγιος – Άγιος», ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος, εν μέσω δακρύων τα οποία πολλάκις έτρεχαν εκ των οφθαλμών του, ετέλεσε την ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου. Στιγμές μοναδικές και συγκλονιστικές ζήσαμε όλοι όσοι παρευρεθήκαμε στην ανακομιδή των ιερών λειψάων του οσίου πατρός Γερβασίου, όπως πολύ ορθά αναφέρει και το ανακοινωθέν της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.
Ένας ακόμη άγιος κληρικός γεμάτος από φλόγα Θεού, ζηλωτής των πατρικών παραδόσεων, πατέρας ψυχών και σωμάτων, πνευματικός καθοδηγητής και εξομολόγος εκ των ολίγων, Λειτουργός του Υψίστου που θύμιζε ένσαρκο άγγελο και ο οποίος μετέτρεπε την Αγία Τράπεζα σε καιομένη και μη φλεγομένη βάτο με τις προσευχές του και τον Θείο Λόγο του. Ένας άγιος και ιεραποστολικός ιερομόναχος που ίδρυσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τα κατηχητικά σχολεία για την νεολαία, κατασκηνώσεις και πνευματικά σχολεία, όπως η Αναπλαστική Σχολή Πατρών, με στόχο να διδάξει στα παιδιά και στους νέους τον ζώντα λόγο του Θεού. Ένας κληρικός που η Χάρις του Θεού τον επέλεξε για να γίνει Πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών τότε που Αρχιεπίσκοπος ήταν ο μεγάλος εκείνος ανήρ εκ Τραπεζούντος Χρύσανθος.
ΑΛΛΑ και ένας κληρικός που διώχθηκε άδικα, ταπεινώθηκε, συκοφαντήθηκε, εξουθενώθηκε, υβρίστηκε, πολεμήθηκε όσον ολίγοι, από πολλούς παράγοντες της εποχής του εκκλησιαστικούς και μη, όπως και ο διδάσκαλός του Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως. Παρόλο τον πόλεμο που δέχθηκε κατά την διάρκεια της ζωής του,
έμεινε όρθιος έως τέλους, όπως και τα μεγάλα πλατάνια που κάτω από την σκιά τους ξεκουράζουν τους διαβάτες της γης.
Ο ευσεβής κλήρος και ο λαός της Ελλάδος και ιδιαίτερα όμως των Πατρών, ήταν πάντοτε κοντά του και στο πλευρό του σε όλους τους διωγμούς του έως και της τελευταίας του πνοής, όπου την ώρα της ταφής του, χιλιάδες λαού όπως και τώρα στην ανακομιδή του, βροντοφώναξε μαζί με τον γίγαντα Επίσκοπο Φλωρίνης μακαριστό Αυγουστίνο Καντιώτη το: «Άγιος – Άγιος – Άγιος».
Πράγματι η συνείδηση όλων των ευσεβών κληρικών και λαϊκών από χρόνια έχει συγκαταριθμήσει μεταξύ των αγίων τον μακαριστό αρχιμανδρίτη των Πατρών Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, όπως έχει συγκαταριθμήσει κι άλλους συγχρόνους αγίους γεροντάδες, όπως τον παπά Δημήτρη Γκαγκαστάθη, τον Γέροντα Αμφιλόχιο Μακρή, τον Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο, τον Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη, τον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή, τον Γέροντα Ιωάννη Καλαΐδη, τον Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη, τον Γέροντα Παΐσιο, τον Επίσκοπο Σιατίστης Αντώνιο, τον Επίσκοπο Καστορίας Γρηγόριο, τον Επίσκοπο Φλωρίνης Αυγουστίνο και πολλούς άλλους που επί της γης ετίμησαν τον Κύριόν τους και τώρα Εκείνος τιμά όλους αυτούς.
Η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του έγινε παρουσία τεσσάρων Αρχιερέων, του Σεβασμιτωτάτου Μητροπολίτου και Ποιμενάρχου της πόλεως των Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, Κυθήρων κ. Σεραφείμ, Ύδρας κ. Εφραίμ και Γόρτυνος κ. Ιερεμία, πολλών Ηγουμένων και Ηγουμενισσών, αλλά και εκατοντάδων κληρικών, ιερομονάχων, μοναχών και μοναζουσών της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, καθώς και από άλλες γειτονικές και μακρινές Ιερές Μητροπόλεις.
Ζει Κύριος ο Θεός και ας δίδουμε όλοι Δόξα και ευχαριστία στον Κύριό μας, που και επί των ημερών μας η Εκκλησία του Θεού παράγει Αγίους, διαψεύδοντας όλους εκείνους, που νομίζουν και διαλαλούν ότι η Εκκλησία μας είναι πλέον νεκρή και δεν δίδει σήμερα συγχρόνους Αγίους. Σε κάθε εποχή και σε κάθε αιώνα ζουν ανάμεσά μας άγιοι λαϊκοί και κληρικοί, ζωντανά μέλη της Εκκλησίας μας, που γίνονται κυνηγοί της αγιότητος και που ο λαός στα πρόσωπά τους βλέπει τους πραγματικούς ποιμένας του Χριστού. Όταν δε έλθει η ώρα φωνάζει το Άγιος – Άγιος και όλοι αυτοί οι κυνηγοί του Παραδείσου και της αγιότητος στολίζουν με την παρουσία τους την επί γης Βασιλεία του Θεού αλλά και λάμπουν ως αστέρες πολύφωτοι στο ουράνιο στερέωμα. Είη η μνήμη αυτών αιωνία.
