Την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου το πρωί ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα ιερό ναό Γενεσίου της Θεοτόκου στα Νέα Μάλγαρα Θεσσαλονίκης.
Ο σεβασμιώτατος στην ομιλία του τόνισε:
«Μακάριοι οι ακούοντες τον λογον του Θεού και φυλάσσοντες αυτον».
Εορτή του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτοκου και η Εκκλησία μας μας υπενθυμίζει με το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας το εγκώμιο της άγνωστης εκείνης γυναίκας που ακούοντας τον Χριστο να διδάσκει το πλήθος ύψωσε τη φωνή της για να επαινέσει την Παναγία Μητέρα του που αξιώθηκε να τον έχει Υιό της.
Ο μακαρισμος όμως της γυναίκας για την Παναγία συνοδεύθηκε από τον μακαρισμό του Χριστού για εκείνους που ακούν και φυλάσσουν τον λογο του Θεού. «Μακάριοι οι ακούοντες τον λογον του Θεού και φυλάσσοντες αυτον».
Καί παρότι οι δύο αυτοί μακαρισμοί φαίνεται να μην έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, είναι στην πραγματικότητα αλληλενδετοι και μας δίνουν το ίδιο ακριβώς μήνυμα. Διότι, αν η Παναγία μας αξιώθηκε να γίνει Μητερα του Χριστού και να μακαριζεται από τις γενεές των ανθρώπων, ήταν γιατί σε όλη της τη ζωή ακουε και φύλασσε τον λόγο του Θεού.
Αν ανατρέξουμε στη ζωή της, θα την βρούμε τριών μόλις ετών στον ναό του Θεού, στα Άγια των Αγίων, να ακούει τον νόμο και τον λόγο του Θεού από τα χείλη των ιερέων του. Καί αργότερα θα τη δούμε να μελετά τον θείο νόμο και να εφαρμόζει τις εντολές του Θεού, γεγονός που αποδεικνύεται και από την άμεση και καταφατικη απάντησή της στον Αρχάγγελο Γαβριήλ, όταν ήρθε για να της μεταφερει την πρόσκληση του Θεού για να υπηρετήσει το μυστήριο της θείας οικονομίας.
Η άμεση αποδοχή του θελήματος του Θεού και η υποταγή σ᾽ αυτό που εκφράζει η Παναγία μας λεγοντας «ιδού η δούλη Κυρίου, γενοιτό μοι κατά το ρήμα σου», δείχνει ότι η Κόρη της Ναζαρέτ όχι μονο άκουε τον λόγο του Θεού αλλα και τον τηρούσε στη ζωή της, και γι᾽ αυτό είναι άξια του διπλού μακαρισμού που ακούσαμε σήμερα στο ευαγγελικό ανάγνωσμα.
Την ίδια αυτή υπακοή στον νόμο και τον λόγο του Θεού μαρτυρά, αδελφοί μου, και η μόνη παρότρυνση της Παναγίας μας που παραδίδεται από τα ιερά κείμενα των Ευαγγελίων, και είναι αυτή στον γάμο της Κανά με την οποία συστήνει στους ανθρώπους να κανουν ο,τι τους λέγει ο Υιός της.
«Μακάριοι οι ακούοντες τον λογον του Θεού και φυλάσσοντες αυτον».
Ο μακαρισμός αυτός του Χριστού δεν αφορά μόνο την Παναγία μας. Αφορά τον καθένα από εμάς, αδελφοί μου, που αποφασίζουμε στη ζωή μας να ακούμε τον λόγο του Θεού και να τον εφαρμόζουμε. Κάποιοι πιστεύουν ότι η προσπάθεια του ανθρώπου να ζήσει συμφωνα με τις εντολές του Θεού αποτελεί δέσμευση και περιορισμό της ελευθερίας του, και τον καθιστα δυστυχή. Αυτό όμως δεν ισχύει, αδελφοί μου, γιατί ο Θεός σεβεται την ελευθερία του ανθρωπου, την οποία άλλωστε αυτός του χάρισε, και δεν του έδωσε τις εντολες του για να τον περιορίσει ή να τον καταπιέσει, αλλά για να τον βοηθήσει να βαδίσει στη ζωή του ένα δρόμο στον οποίο μπορεί να συναντήσει δυσκολίες και εμποδια, με τα οποία είναι άλλωστε συνυφασμένη η ζωή του ανθρωπου, αλλά είναι ένας δρόμος που δεν καταλήγει ποτέ στον γκρεμό ή στην καταστροφή.
Ο άνθρωπος που ακολουθεί στη ζωή του τις εντολές του Θεού βαδίζει αναπαυμένος, γιατί γνωριζει ότι ο Θεός τον καθοδηγεί και τον προφυλάττει· γιατί γνωρίζει ότι ο δρόμος των εντολών οδηγεί πραγματι στην ουράνια μακαριότητα.
Άλλωστε τον δρόμο της υπακοής στο θέλημα του Θεού, τον οποίο καλούμεθα να βαδίσουμε και εμείς, εάν θέλουμε να γίνουμε αξιοι του μακαρισμού του Κυρίου, δεν βάδισε μόνο η Παναγία μας, το Γενέσιο της οποίας εορτάζουμε σημερα, αλλά βάδισε και ο ίδιος ο Χριστός, όπως ακούσαμε στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα «εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού».
Εάν, λοιπόν, ο Χριστός, που ήταν Υιός και Λόγος του Θεού, έκανε υπακοή στον Πατέρα του και μαλιστα υπακοή που έφθανε μέχρι τη σταυρική του θυσία όχι για να επιτύχει κάτι για τον εαυτό του αλλά για να επιτύχει τη δική μας σωτηρία, μπορούμε να κατανοήσουμε πόσο αναγκαία και ωφέλιμη είναι για μας η υπακοή στον λόγο και το θέλημα του Θεού.
Γι᾽ αυτό και ας μην επαναπαυομαστε μόνο στο γεγονός ότι ακούμε ή μελετούμε τον λόγο του Θεου, γιατί αυτό δεν αρκεί. Χρειαζεται να τον φυλάσσουμε στην ψυχη μας και να τον εφαρμόζουμε στη ζωή μας, όπως έκανε και η Παναγία μας, για να αξιωθούμε και εμείς του μακαρισμού του Κυρίου «μακάριοι οι ακούοντες και φυlάσσοντες τον λόγο του Θεού», όπως και Εκείνη.
){kind=link}