Με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών ο Μητρ. Μαρωνείας εξέδωσε μήνυμα προς τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές . Αναλυτικά:
ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Ελλογιμώτατοι και αγαπητοί μου εκπαιδευτικοί,
Λαμβάνοντας αφορμή την εόρτιο μνήμη των «Τριών μεγίστων Φωστήρων» της Εκκλησίας, της παιδείας και των Γραμμάτων, επιθυμώ να επικοινωνήσω μαζί σας προκειμένου να τιμήσω «έτι και έτι» – έργω και λόγω – την συμβολή σας στο παιδευτικό έργο, στην φιλόθεη και φιλόκαλη αγωγή των παιδιών της Θράκης μας.
Αναγνωρίζω ότι επιτελείτε ένα έργο λειτουργηματικού χαρακτήρα υπό αντίξοες συνθήκες. Και δεν εστιάζω μόνον στους οικονομικούς όρους υπό τους οποίους εργάζεσθε, αισθανόμενοι – δικαίως – τουλάχιστον υποαμειβόμενοι. Κατανοώ – κυρίως – τον Σταυρό κάθε εκπαιδευτικού, ο οποίος καλείται «στους ερημικούς δρόμους των γκρίζων συνοικιών, των χαμένων καιρών …» να υπερβεί κάθε τι το ατομικό, για να εστιάσει με αγάπη, υπομονή και αγωνία στο πρόσωπο κάθε μαθητή του, με τις όποιες ανάγκες του. Να αποτελέσει γι’ αυτόν πρότυπο, πηγή έμπνευσης, οδηγό αληθινής και ενάρετης ζωής. Γνωρίζετε όμως καλά, ότι βαρείς Σταυρούς έφεραν στους ώμους τους και οι τιμώμενοι σήμερα Τρεις Ιεράρχες και εξ’ αιτίας αυτών καταξιώθηκαν ως «ουράνιοι άνθρωποι και επίγειοι άγγελοι».
Προσβλέποντας στα πρόσωπά σας εκείνους τους ικανούς διαχειριστές μιάς σπουδαίας δύναμης – των νιάτων μας – με την οποία ίσως αλλάξει η ρότα της ανθρωπότητας στην επόμενη γενιά, σας προσκαλώ να εντείνουμε την συνεργασία μας και σας παρακαλώ να μην φείδεσθε κόπων διδάσκοντας τα παιδιά μας πέραν της θύραθεν γνώσεως και τα αγαπητικό ήθος, με το οποίο θα μπορέσουν να υπερνικήσουν κάθε αξιακή κρίση και υπαρξιακή αγωνία στην πορεία τους προς το αύριο.
Εύχομαι το παράδειγμα των Οικουμενικών Διδασκάλων να φωταγωγεί πλουσιοπάροχα την ζωή και το έργο σας.
Με πολλή αγάπη
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
Π Α Ν Τ Ε Λ Ε Η Μ Ω Ν
ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ
Αγαπητά μου παιδιά,
Επικοινωνώ σήμερα μαζί σας, ημέρα εορτής των Τριών Οικουμενικών Πατέρων της Εκκλησίας μας, Μεγάλου Βασιλείου, Ιωάννου Χρυσοστόμου και Γρηγορίου
Θεολόγου, ημέρα που με πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1842 είναι αφιερωμένη στην παιδεία και στα γράμματα. Επικοινωνώ όχι από την τυπική υποχρέωση ως πνευματικός σας πατέρας να προσθέσω κάποιους λόγους σε όσα ενδεχομένως σπουδαία θα ακούσετε για την προσφορά και το έργο των Τριών Ιεραρχών στην παιδεία, την κοινωνία, την Εκκλησία. Σκοπός μου είναι να σας θέσω τρία ερωτήματα, με τα οποία σας παρακαλώ να προβληματιστείτε και ίσως έτσι προσδιορίσετε τη στάση της ζωής σας στο τώρα και το αύριο. Ερώτημα πρώτο: Θα μπορούσατε να ξεπεράσετε τον φόβο, για να πλησιάσετε
κάποιον που πάσχει από μία επιδημική ή μολυσματική ασθένεια; Έναν λεπρό, λόγου χάριν; Πολύ δύσκολη απάντηση το «ναί». Πιο εύκολη το «όχι» και με πολλά επιχειρήματα. Κι’ όμως! Εάν μελετήσετε τη ζωή του Μεγάλου Βασιλείου, θα δείτε ότι ο ίδιος, παρ’ ότι καταγόταν από πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια «έδινε το χέρι στους λεπρούς, τους φιλούσε αδελφικά και τους φρόντιζε ο ίδιος προσωπικά».
Ερώτημα δεύτερο: Θα μπορούσατε να εκδαπανήσετε την προσωπική σας περιουσία, για να φροντίσετε έναν ξένο; Επίσης δύσκολο το «ναί» στην εποχή μας, όχι εξ’ αιτίας της οικονομικής κρίσης, αλλά της κρίσης ανθρωπιάς, από την οποία πάσχουν οι «έχοντες» και «κατέχοντες». Κι’ όμως! Και οι Τρεις Ιεράρχες προσφέρουν ο,τι διαθέτουν από την προσωπική τους περιουσία θέτοντας ως στόχο ζωής να στηρίξουν τους φτωχούς, τους αρρώστους, τους ξενιτεμένους, τους κοινωνικά περιθωριοποιημένους. Είμαι σίγουρος ότι γνωρίζετε την «Βασιλειάδα», μία ολόκληρη «πόλη φιλανθρωπίας», καρπό προσφοράς του Μεγάλου Βασιλείου στην Εκκλησιαστική του Επαρχία.
Ερώτημα τρίτο: θα μπορούσατε, έχοντας αποκτήσει τεράστια αποθέματα γνώσης, δύναμης, εξουσίας και αναγνώρισης, να σταθείτε απέναντι στο φαύλο κατεστημένο της εποχής σας, στις διεφθαρμένες Αρχές, χωρίς να γίνετε μικρό ή μεγαλύτερο γρανάζι ενός συστήματος παραγωγής σήψης και κρίσης; Και τούτο το ερώτημα γνωρίζω ότι είναι δύσκολο να απαντηθεί καταφατικά, αφού, ο,τι προβάλλεται γύρω μας, συνηγορεί στο αντίθετο.
Κι’ όμως! Ο Χρυσόστομος, όπως και ο Γρηγόριος, ως Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως δεν δίστασαν να συγκρουστούν με κάθε διεφθαρμένη εξουσία, θυσιάζοντας την δική τους θέση, το αξίωμά τους, δοκιμάζοντας την εξορία και τον θάνατο, προκειμένου να μην προδώσουν ιδανικά, αξίες και πίστη που απορρέουν από το Ευαγγέλιο του Χριστού μας. Οι Τρεις Διδάσκαλοι καίΙεράρχες απέκτησαν οικουμενική διάσταση και αναφορά ως προσωπικότητες, επειδή οδηγήθηκαν μέσω της αληθινής μόρφωσης και παιδείας στην ανθρωπιά και στην αγάπη.
Εύχομαι ολόψυχα κι εσείς, «το μέλλον της ανθρωπότητας, κατά τον ποιητή, να κατακτήσετε την πραγματική γνώση, για να φθάσετε στην απόλαυση της αγάπης. Την λύση κάθε κρίσης και κάθε αδιεξόδου.
Με αγάπη Χριστού
Ο Πνευματικός σας Πατέρας
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
Π Α Ν Τ Ε Λ Ε Η Μ Ω Ν
