Την Κυριακή 17η Απριλίου τ.ε., Ε΄ Κυριακή των Νηστειών, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιερισσού κ. Θεόκλητος, συνοδευόμενος από τον Παν/το Αρχιμ. π. Λεόντιο Καρίκα και τους Διακόνους π. Εφραίμ Τσόλη και π. Μελέτιο Τσόγκα, χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ουρανουπόλεως.
Στον Ιερό αυτό Ναό Εφημερίος είναι ο Παν/τος Αρχιμ. π. Θεοδόσιος Εμμανουήλ, Αρχιερατικός Επίτροπος της Β΄ Περιφερείας της Μητροπόλεως , εκλεκτός Κληρικός, εξαίρετος λειτουργός και πνευματικός άνθρωπος.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανεφέρθη στην περικοπή εκ του κατά Μάρκον Ευαγγελίου της ως άνω Κυριακής που συνιστά το προμήνυμα της Μ. Εβδομάδος, το προανάκρουσμα και το κύκνειο άσμα του Κυρίου μας ενώπιον του ομίλου των αγίων Μαθητών Του, πορευομένων προς τα Ιεροσόλυμα. Στη διδαχή Του αυτή ο Κύριος, είπε ο Δεσπότης, γνωρίζει καλά που πορεύεται, τι επιθυμεί και τι πρόκειται να Του συμβή. Είναι ο Αμνός και Υιός του Θεού, περιβεβλημένος σάρκα ανθρώπινη, που πορεύεται για να προσφερθή ως θυσία χάριν της σωτηρίας του σύμπαντος κόσμου. Κηρύττει σαφώς τα περί του εκουσίου Πάθους Του, προλέγει το σύνολο της κακότητος του “κόσμου” έναντι του Θεανθρώπου, την μήνι του διαβόλου, ως του άρχοντος του κόσμου τούτου που θα πλήξη την “πτέρναν” του ευεργέτου και κυρίως διαμηνύει την Ανάστασίν Του. Όλα αυτά ενώπιον του λιγοστού ομίλου των Μαθητών Του, οι οποίοι ως φύτρες του Ιουδαικού γένους βλέπουν και επιθυμούν ο Ιησούς να είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας και Βασιλιάς τους, που θα τους εξαγάγη από την ρωμαική εξουσία και θα μεγαλύνη κοσμικά τον Ισραήλ. Δεν αντιλαμβάνονται δηλαδή την θυσία του Γολγοθά, ούτε είναι εθισμένοι στην ιδέα, κήρυγμα των Προφητών, περί του παθητού Μεσσίου, που ως παθητός άνθρωπος, αλλά και τέλειος Θεός θα αφήση το Αίμα Του να ρεύση προς τα ξηραμένα πανανθρώπινα οστά, για να τα ζωογονήση και να τα πλουτήση με αθανασία.
Και κατέληξε ο ομιλητής: «Ο Σταυρός του Χριστού είναι επιλογή Του, είναι η έσχατη έκρηξη της αγάπης πάνω στο ξύλο χάριν της σωτηρίας του κόσμου, είναι η διαρκής έξοδος της θεότητας προς την ανθρωπότητα για να ζήση ο κόσμος, για να αναπλαστή ο κόσμος, για την εκκίνηση της νέας ζωής του Αδάμ, της νέας θεανθρώπινης βιοτής».
Το απόγευμα της ιδίας ημέρας στις 6 η ώρα, ο Σεβασμιώτατος μαζί με τους Ιερείς της Αρναίας Οικ. π. Κωνσταντίνο Αγούλα και π. Γεώργιο Τρικκαλιώτη, στον πανέμορφο Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Αρναίας ετέλεσαν τον τελευταίο Κατανυκτικό Εσπερινό της Αγίας αυτής περιόδου, παρουσία του αρναιώτικου λαού, ο οποίος με ευσέβεια πολλή και ευπρέπεια προσήλθε στην ευλογημένη αυτή Ακολουθία.
Στην προσλαλιά του ο Σεβασμιώτατος ανεφέρθη στο πρόσταγμα του Κυρίου στους Μαθητές Του, κατά την πρωινή ευαγγελική περικοπή, ότι εκείνος που θέλει να είναι πρώτος, οφείλει να διακονή τον άλλο, όποιος και αν είναι· και πάλι εκείνος που θέλει να είναι μέγας οφείλει ως τελευταίος να υπηρετή το κοινωνικό σύνολο, τον αδελφό όποιος και αν είναι.
Την ομιλία του Σεβασμιωτάτου παραθέτομε κατωτέρω:
){kind=link}