Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η Εσπερίδα-Εκδήλωση, που συνδιοργάνωσαν η Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας και ο Ιερός Προσκυνηματικός Ναός του Αγίου Ρηγίνου Λεβαδείας, την Δευτέρα 28 Μαρτίου 2016, στο Συνεδριακό Κέντρο του Επιμελητηρίου Βοιωτίας, με θέμα:«1821 Η ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ».
Η συγκεκριμένη εκδήλωση υλοποιήθηκε με αφορμή την εθνική επέτειο της Επαναστάσεως του 1821, αλλά και της εκδόσεως της ιστορικής- επιστημονικής μελέτης του κυρίου Γεωργίου Καραμπελιά για το θέμα αυτό. Η προσέλευση ήταν μεγάλη και το ακροατήριο απαρτιζόταν από όλα τα κοινωνικά και ιδεολογικά στρώματα των συμπολιτών μας.
Στην προσλαλιά του ο π.Αλέξιος Σαμαρτζής, ανέφερε μεταξύ των άλλων, τα εξής: Είναι γνωστή η πορεία του συγγραφέα Γιώργου Καραμπελιά. Πρόκειται για έναν άνθρωπο με μεγάλα διανοητικά προσόντα, με ισχυρή κριτική σκέψη και διεισδυτικότητα. Στο βιβλίο του ο συγγραφέας κάνει λόγο για «στρέβλωση της ελληνικής ιστορίας, η οποία άγγιξε τα όρια της καθολικής αποδόμησής της κατά τις δεκαετίες 1990 και 2000».
Η Τοπική μας Εκκλησία, ευαισθητοποιημένη σε θέματα που αφορούν την ιστορία και την ύπαρξη του Γένους μας, αποφάσισε να πραγματοποιήσει την σημερινή εκδήλωση, η οποία είναι μία απάντηση σε όλους αυτούς που προσπάθησαν και προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την ιστορία μας.
Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος, ο οποίος, αφού συνεχάρη και ευχαρίστησε τον συγγραφέα Γιώργο Καραμπελιά για την παρουσία του και την άρτια επιστημονική ιστορική μελέτη του, κήρυξε την έναρξη της Εσπερίδος.
Στον σύντομο χαιρετισμό του ο Σεπτός Ποιμενάρχης αναφέρθηκε με σαφήνεια στο μεγάλο γεγονός της Παλλιγγενεσίας, αλλά και ειδικότερα στον ξεσηκωμό στη Ρούμελη, όπου η Επανάσταση και η ορκωμοσία των οπλαρχηγών ξεκίνησε από το Βασιλομονάστηρο του Οσίου Λουκά.
Μεταξύ των άλλων ο Σεβασμιώτατος είπε τα εξής: Είναι προφανές ότι κάθε μεγάλο γεγονός, καθοριστικό για την ιστορική πορεία ενός έθνους, γίνεται αντικείμενο έρευνας και ερμηνείας από μέρους των διανοουμένων των διαφόρων ιδεολογικών και κοινωνικοπολιτικών τάσεων, οι οποίοι προβαίνουν στην αναλυτική και ερμηνευτική διαδικασία υπό το πρίσμα της κατεύθυνσης που υπαγορεύει η γενικώτερη τοποθέτησή τους. Αυτό συνέβη και με την Επανάσταση του 1821.
Προβλήθηκαν κατά κόρον αναλύσεις και ερμηνείες καθορισμένες από συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες, οι οποίες αποσιωπούν, παρερμηνεύουν και παρακάμπτουν τον ιδιότυπο λαΐκοθρησκευτικό χαρακτήρα της Επανάστασης, της «ευλογημένης Επανάστασης» κατά τον Φώτη Κόντογλου. Προφανώς όλοι αυτοί που αποπειράθηκαν να διαστρεβλώσουν την ιστορία από την δική τους σκοπιά, δεν μπορούν να κατανοήσουν, καθώς θεωρούν την ανάσταση της σκλάβας Ρωμιοσύνης με τους παραμορφωτικούς φακούς της δυτικής σκέψης.
Η εθναρχούσα Εκκλησία ήταν η γέφυρα ανάμεσα στους ραγιάδες και στον δυνάστη αλλά και η μοναδική απαντοχή και προστασία, ήταν η «κιβωτός» η περιέχουσα και προστατεύουσα το Γένος μέσα στο απέραντο πέλαγος της σκοτεινής δουλείας. Σαν μάνα και τροφός η Ορθόδοξη Εκκλησία πότιζε με το μητρικό άδολο γάλα της τον πεινασμένο λαό της. Αυτή ήταν η καθοδηγήτρια, η παιδαγωγός, αυτή διαμόρφωνε την συνείδηση του Έθνους. Έτσι διακρίνουμε ένα αντιστασιακό ήθος και φρόνημα που θεωρείται ως αναπόσπαστο συστατικό στοιχείο της νεοελληνικής ταυτότητας. Αυτό το διαμορφωμένο από την παράδοση ήθος απέδωσε συγκεκριμένα αποτελέσματα ως στάση ζωής μπροστά στη δουλεία αναδεικνύοντας το νέφος των νεομαρτύρων.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε όλους όσους σενέβαλαν στην υλοποίηση της εκδηλώσεως, τον δεύτερο ομιλητή κ. Χρόνη Βάρσο (ιστορικό-φιλόλογο), τον κ. Νικόλαο Κελέρμενο (ιατρό-συγγραφέα), τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου Βοιωτίας κ. Παναγιώτη Αγνιάδη για την παραχώρηση του χώρου, αλλά και τον π. Αλέξιο, ο οποίος είχε τον γενικό συντονισμό για την διοργάνωση της Εσπερίδος.
Στον σύντομο χαιρετισμό του ο πρόεδρος του πάνελ κ. Κελέρμενος έκανε λόγο για την μεγάλη εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση του λαού μας, χρησιμοποιώντας τη ρήση του Στρατηγού Μακρυγιάννη: «αγωνιστήκαμε απέναντι σε όλα τα θεριά της γης που πολεμάγανε να μας φάνε, κόβανε συνέχεια μα όλο περίσσευε μαγιά για να συνεχίσουμε».
Το συγκεκριμένο βιβλίο, ανέφερε ο κ. Κελέρμενος, αποδομεί τους αποδομιστές, με την πληθώρα των τεκμηρίων και των στοιχείων που παρουσιάζει, καρπός εργασίας δεκαετιών, σε αρχεία και βιβλιοθήκες, πάνω από χίλιες οι βιβλιογραφικές παραπομπές, πλούσια και αποκαλυπτικά τα στοιχεία που παραθέτει.
Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο κ. Βάρσος λέγοντας ότι η Ελλάδα βιώνει σήμερα μία κρίση, η οποία εκτός από οικονομική είναι πνευματική, ηθική, πολιτισμική και ιστορική. Αναφέρθηκε στη σημειολογία της ημέρας, που την 28η Μάρτη του 1821 ο Αθανάσιος Διάκος ξεκίνησε τον ξεσηκωμό των Ρουμελιωτών από το κάστρο της Λιβαδειάς και στην συνέχεια στην Μονή του Οσίου Λουκά. Έκανε λόγο και για το τέκνο της πόλεως Λάμπρο Κατσώνη και την εμπλοκή του στο ρωσοτουρκικό πόλεμο (1788-1792), για τον οποίο γίνεται ειδική αναφορά από τον συγγραφέα.Το βιβλίο του Γ.Καραμπελιά αναφέρεται στην περίοδο 1700-1821 και προσπαθεί να θίξει, με ενάργεια και πολύ ψύχραιμη επιστημονική ματιά, την συνέχεια του νεώτερου ελληνισμού.
Στην πρώτη παράγραφο ο συγγραφέας εξηγεί τους λόγους που έγραψε το βιβλίο και γιατί επιδιώκει να κάνει μία σε βάθος ιστορική παρουσίαση. Ο κ. Βάρσος, με την επιστημονική του κατάρτιση, αναφέρθηκε στο περιεχόμενο του βιβλίου με σαφήνεια, κάνοντας τα δικά του σχόλια και ερμηνεύοντας τα γεγονότα, αλλά και τις συνθήκες που επικρατούσαν το διάστημα πριν και κατά την Επανάσταση.
Τέλος έλαβε το λόγο ο συγγραφέας κ. Καραμπελιάς και, αφού ευχαρίστησε τον Ιεράρχη της Βοιωτικής Εκκλησίας και τον π. Αλέξιο για την πρόσκληση, ανέφερε ότι η ιδιοπροσωπία του Έθνους μας, αλλά και κάθε έθνους, στηρίζεται στην ιστορική του διαδρομή. Η ιστορική μνήμη συνιστά την ταυτότητα του Έθνους. Όλα αυτά τα στοιχεία έκαναν τους Έλληνες να επιθυμούν την Παλιγγενεσία τους. Σήμερα επιχειρείται αποδόμηση της Εθνικής ταυτότητας, της ίδιας της ύπαρξης του Έθνους.
Στη συνέχεια ο ομιλητής αναφέρθηκε στην σημασία Οικουμενικού Ελληνισμού και την δημιουργική σχέση που υπάρχει μεταξύ των Ελλήνων και των άλλων λαών. Αυτό τείνει να χαθεί τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να γινόμαστε μιμητές των ξένων παραδόσεων, συνηθειών και ιδεών. Αυτό συνιστά ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα του νεώτερου ελληνισμού και λέγεται παρασιτικός εκσυγχρονισμός. Έτσι το Έθνος-Κράτος σήμερα δεν έχει τη βούληση και την επιμονή να συνεχίσει να υπάρχει.
Έκανε λόγο για την πολλαπλή δράση της Ορθόδοξης Εκκλησίας την περίοδο της δουλείας αλλά και κατά την Επανάσταση. Αναφέρθηκε επίσης στους νεομάρτυρες που, με τον τρόπο τους και τη στάση τους, ξεσήκωναν τον λαό ενάντια στον κατακτητή.
Έκανε, επίσης, ιδιαίτερη αναφορά στον Ρήγα Φεραίο και στους τρεις επαναστατικούς ύμνους που έγραψε με βάση την λαϊκή παράδοση και το Δημοτικό τραγούδι για ενίσχυση του φρονήματος του λαού. Η φιλοσοφία του Ρήγα ήταν ότι Ορθοδοξία και Ελληνισμός είναι ταυτόσημες έννοιες.
Τελειώνοντας ο λόγιος συγγραφέας αναφέρθηκε στην φράση του μεγάλου αγωνιστή Θεόδωρου Κολοκοτρώνη: «Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ̉ όσαις γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην… Ο εδικός μας πόλεμος ήτο ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλο έθνος». Εξέφρασε την ελπίδα να συνεχίσουμε να τιμούμε την Επανάσταση του 1821 και τους συντελεστές της και να αγωνιζόμαστε ενάντια σε όλες τις τάσεις αποδομισμού της ιστορίας μας.
){kind=link}