Χριστούγεννα και Βία

Aιώνιο σύμβολο κατά της βίας, χαρακτήρισε τον Χριστό σε ομιλία του κατά την Χριστουγεννιάτικη Συναυλία του Κέντρου Λόγου «Αληθώς» ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονυσίος. 

Ολόκληρη η ομιλία έχει ως εξής: 

Μπανάτο, 23 Δεκεμβρίου 2012

Αγαπητοί Πατέρες και Συλλειτουργοί,
Κύριε Αντιπεριφερειάρχα,
Κύριε Περιφερειακέ Σύμβουλε,
Κύριε Δημοτικέ Σύμβουλε,
Λαέ τού Θεού ηγαπημένε,
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη» (Λκ 2,14) διαλαλείται παντού τριγύρω μας αυτές τις μέρες, ενώ γνωρίζουμε ότι το δοξαστικό μήνυμα των Αγγέλων παραμένει ανεπίδοτο και ατελέσφορο. Την ίδιαν ακριβώς στιγμή, που ξαναγεννάται ο Αναμενόμενος Κυρίαρχος της Ειρήνης, η βία καλπάζει, με αναρίθμητες μορφές πολεμικών συγκρούσεων, εμφυλίων συρράξεων, κοινωνικών αναταραχών, οργανωμένου εγκλήματος.

Ο αχός των όπλων και τα δάκρυα των σφαγών φθάνει ολοένα έως εμάς από τα μέτωπα π.χ. της Συρίας ή την αιμοστάζουσα λωρίδα της Γάζας. Πολύτροπη η βία πρωταγωνιστεί στα παγκόσμια και στα τοπικά δρώμενα. Η πιο σπουδαία, λοιπόν, προσπάθεια όσων πονούν για το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας, είναι η καταπολέμηση της βίας. Είναι αδήριτη ανάγκη. Δεν μπορεί (και δεν πρέπει) πια να γίνει αλλιώς!…

Η εορτή των Χριστουγέννων αποκαλύπτει το πνευματικό μυστικό για την υπερνίκηση τής βίας. Διαλαλεί ευφρόσυνα αυτό, που ο άγγελος εξέφρασε χαρμόσυνα στους ποιμένες της Βηθλεέμ: «Μη φοβείσθε˙ ιδού γαρ ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην, ήτις έσται παντί τω λαώ, ότι ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ, ος έστι Χριστός Κύριος, εν πόλει Δαυίδ. Και τούτο υμίν το σημείον, ευρήσετε βρέφος εσπαργανωμένον, κείμενον εν φάτνη» (Λκ 2,10-12).

Η σωτηρία, την οποία λαχταρά ο κόσμος και την οποίαν αναγγέλλει διαχρονικά το Ευαγγέλιο, δεν έρχεται δι’ ενός αρματωμένου ήρωα, συνεπικουρούμενου από ειδικά επιτελεία ισχυρών και σοφών. Έρχεται δι’ ενός βρέφους, ανατρέποντας πλήρως την κλασική επιθετικότητα και την παραδοσιακή αμυντική τακτική. Ο Λυτρωτής «σαρκούται», ενσωματώνεται στην ανθρωπότητα, με τρόπο που αιφνιδιάζει κάθε ανθρώπινη λογική. Εναντιώνεται στην βία με την εκπληκτική μορφή τής παιδικής αθωότητας. Προαναγγέλλει την υπέρβαση τού τρόμου και των βιαιοτήτων με την πιο απρόσμενη εικόνα· του βλέμματος ενός βρέφους που ακτινοβολεί σε μια φάτνη. «Και τούτο υμίν το σημείον· ευρήσετε βρέφος εσπαργανωμένον εν φάτνη» (Λκ 2,12).

Ο Σωτήρας τού κόσμου, του δυναστευμένου από την βιαιότητα, έρχεται χωρίς πλούτο, χωρίς κοσμική εξουσία. Δεν επιδιώκει να πείσει για την θεία φύση Του, αλλά ήρεμα, γίνεται ένας εξ ημών – εκτός αμαρτίας και βεβαίως εκτός επιθετικότητος. Το Βρέφος τής Βηθλεέμ είναι το «παιδίον», το οποίο είχε προαναγγείλει -οκτώ αιώνες πριν- ο Προφήτης Ησαΐας, «ού η αρχή επί του ώμου αυτού … Μεγάλη η αρχή αυτού και της ειρήνης αυτού ουκ έστιν όριον».

Όσο και αν φαίνεται ότι η βιαιότητα θα παραμένει μόνιμη και φρικαλέα κατάσταση στη σκηνή τής ανθρωπότητας, τελικά το μέλλον ανήκει στο Νεογέννητο, που είναι «Θεός ισχυρός, εξουσιαστής, άρχων ειρήνης, πατήρ του μέλλοντος αιώνος»! Αυτό υψώνεται ως αιώνιο σύμβολο κατά της βίας! Στην συγκλονιστική αυτή σύνοψη τού Προφήτου για τον Μεσσία, συμπυκνώνεται η βεβαιότητα των Χριστιανών για το μέλλον –το δικό μας και του κόσμου–, η δύναμη και η πάσα ελπίδα μας.

Από πολύ νωρίς το «παιδίον» βρίσκεται αντιμέτωπο με την βία της ιδιοτελούς πολιτικής εξουσίας, τύπου Ηρώδη και αργότερα της ιουδαϊκής νοοτροπίας, δηλαδή των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων. Ολόκληρη η επίγεια ζωή και η ριζοσπαστική διδασκαλία Του θα είναι λόγος και πράξη κατά της βίας, κατά της λογικής, η οποία στηρίζεται στο παλαιοδιαθηκικό «οφθαλμόν αντί οφθαλμού». «Ηκούσατε ότι ερρέθη αγαπήσεις τον πλησίον σου και μισήσεις τον εχθρόν σου. Εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς» (Μτ 5, 43-44). Την ώρα τού θανάτου Του μάλιστα θα συντρίψει με την βία τού Σταυρού Του την κάθε βία και, με την υπέρ νουν Ανάστασή Του, θα καταπατήσει την χειρότερη έκφραση βίας, αυτήν του θανάτου.

Αγαπητοί Συνεορταστές,
Αληθώς γεννάται για χάρη μας Λυτρωτής! Όσοι Τον έχουν εμπιστευθεί και Τον έχουν αγαπήσει γνωρίζουν βιωματικά ότι το Βρέφος τής Βηθλεέμ είναι ο άκτιστος, ο άχρονος και ακατάληπτος Θεός, ο οποίος προσλαμβάνει την κτιστή, φθαρτή και θνητή ανθρώπινη ύπαρξη, για να οδηγήσει στην υπέρβαση κάθε μορφής βίαιου καταναγκασμού κι εντέλει στην κατά χάριν μετοχή της αναστημένης ζωής Του. Πίσω λοιπόν από τον Ένα και Κύριο, τον νικητή της βίας, όλοι εμείς προσθέτουμε εκατομμύρια δυνατότητες.

Μην αφήσουμε την Ελπίδα μας να λυγίσει, όσο κι αν γίνεται πανταχόθεν προσπάθεια υποσκέλισης και βιασμού της. Κυρίως και πρωταρχικώς, ας καταστείλουμε την δική μας επιθετικότητα, στις πράξεις, τα λόγια, τους τρόπους μας, εμπνεόμενοι και αντλώντας δύναμη από τον Άρχοντα της Ειρήνης, τον Χριστό, του Οποίου την Γέννηση προεορτάζουμε.

Χριστός γεννάται, αληθώς! Δοξάσατε και υψώθητε!!!