Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Τρίτη 8 Φεβρουαρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο, όπως κάθε Τρίτη απόγευμα, στον Εσπερινό της εορτής της αποδόσεως της Υπαπαντής του Κυρίου και στην Παράκληση του Αγίου Λουκά του Ιατρού στον Ιερό Ναό του στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.
Η Ιερά Ακολουθία μεταδόθηκε απευθείας στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook και στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παύλειος Λόγος 90,2 FM».
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Τήν περασμένη Κυριακή η Εκκλησία μας εόρτασε τή μνήμη ενός μεγάλου καί σοφού ιεράρχου, τού αγίου Φωτίου, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Είχε εντρυφήσει από παιδί ο Μέγας Φώτιος στή μελέτη καί τή μόρφωση καί είχε κατακτήσει πολλές γνώσεις σέ όλες τίς επιστήμες, ώστε νά ξεχωρίζει καί νά διακρίνεται ανάμεσα στούς σοφούς τής Κωνσταντινουπόλεως.
Γι’ αυτό καί ο αυτοκράτορας τού Βυζαντίου τού εμπιστεύθηκε τή μόρφωση τών παιδιών του. Γρήγορα κατέκτησε υψηλές θέσεις καί τιμές στά ανάκτορα, αλλά ο Φώτιος δέν ήταν προσκολλημένος σέ αυτές, ούτε επεδίωκε τήν κοσμική δόξα καί τόν πλούτο πού προσφέρει.
Έτσι, όταν ο Θεός τόν κάλεσε νά διακονήσει τήν Εκκλησία καί τήν ορθόδοξη πίστη, ο Φώτιος, πού είχε γαλουχηθεί από τούς ευσεβείς γονείς του μέ τήν πίστη καί τήν αγάπη στόν Χριστό, δέν δίστασε νά εγκαταλείψει τά κοσμικά αξιώματα καί νά ανταλλάξει τό παλάτι καί τίς ανέσεις του μέ τή δύσκολη καί πολυεύθυνη διακονία τού ορθοδόξου ιεράρχου καί μάλιστα τού πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Η Εκκλησία τόν είχε ανάγκη, καί ο Φώτιος μέ προθυμία δέχθηκε νά προσφέρει τίς γνώσεις του, τήν ευστροφία του, τίς δυνάμεις του, τήν εμπειρία του, γιά νά στηρίξει τήν Εκκλησία νά δώσει τή μαρτυρία τού Ευαγγελίου στούς ανθρώπους.
Καί θά μπορούσαμε νά πούμε ότι η πορεία τής ζωής του είναι παράλληλη μέ τήν πορεία τής ζωής τού αγίου Λουκά.
Γιατί καί οι δύο ήταν άνθρωποι τής μελέτης, ήταν καθηγητές, καί όμως άφησαν τή μελέτη, άφησαν τίς βιβλιοθήκες καί τά πανεπιστημιακά έδρανα, γιά τή δράση καί τό κήρυγμα πού απαιτεί η διακονία τού ιεράρχου.
Είναι όμως παράλληλες οι πορείες τής ζωής τού Μεγάλου Φωτίου καί τού αγίου Λουκά καί στή συνέχεια, άν καί έζησαν σέ διαφορετικές χώρες καί σέ διαφορετικές συνθήκες, γιατί καί οι δύο διώχθηκαν, απομακρύνθηκαν από τούς θρόνους τους καί συκοφαντήθηκαν, γιατί δίδασκαν τήν ορθόδοξη πίστη καί εργαζόταν γιά τό συμφέρον τής Ορθοδόξου Εκκλησίας τού Χριστού.
Όμως τόσο ο Μέγας Φώτιος όσο καί ο άγιος Λουκάς αγωνίσθηκαν γιά νά υπερασπισθούν τήν Εκκλησία τού Χριστού αλλά καί νά διαδώσουν τήν ορθόδοξη πίστη ο ένας, ο άγιος Φώτιος, στούς Σλάβους πού ζούσαν στό σκοτάδι τής ειδωλολατρείας, καί ο άλλος, ο άγιος Λουκάς, στούς ανθρώπους τής εποχής του, πού ζούσαν στό σκοτάδι τής αθεΐας πού επέβαλε τό άθεο καθεστώς τής τότε Σοβιετικής Ενώσεως.
Καθώς, λοιπόν, εορτάσαμε τήν περασμένη Κυριακή τόν Μέγα Φώτιο, θελήσαμε νά τόν μνημονεύσουμε καί απόψε πού ψάλαμε, όπως κάθε Τρίτη, τήν παράκληση τού αγίου Λουκά, γιά νά διδαχθούμε από τή ζωή τους καί κυρίως γιά νά κατανοήσουμε ότι η ζωή τους δέν ήταν εύκολη ή άνετη.
Χρειάσθηκε κόπος καί πόνος καί δάκρυα αλλά καί πίστη καί υπομονή γιά νά φθάσουν εκεί πού έφθασαν, γιά νά φθάσουν στήν αγιότητα καί νά ευφραίνονται τώρα στή χαρά τής βασιλείας τών ουρανών, η οποία δέν ετοιμάσθηκε από τόν Θεό μόνο γιά ορισμένους, αλλά γιά όλους.
Αρκεί καί εμείς νά αγωνιζόμεθα, νά υπομένουμε καί νά μήν προσκολλώμεθα στά υλικά καί τά εγκόσμια πράγματα, αλλά νά προσπαθούμε νά αποκτήσουμε τό ένα, όπως λέει ο Κύριος, «ενός εστί χρεία».
Καί αυτό δέν είναι παρά η σωτηρία τής ψυχής μας, γιά τήν οποία θά πρέπει νά παρακαλούμε τόν Θεό καί νά επικαλούμεθα καί τίς πρεσβείες τής Υπεραγίας Θεοτόκου καί τών αγίων μας. Διότι συνήθως παρακαλούμε τούς αγίους μας γιά τίς σωματικές μας ανάγκες, ξεχνούμε όμως νά ζητούμε τή βοήθειά τους καί τή μεσιτεία τους καί γιά τίς πνευματικές μας ανάγκες.
Άς τό κάνουμε καί αυτό, καί τότε, όπως επεμβαίνουν οι άγιοι στή ζωή μας καί θεραπεύουν τίς σωματικές μας ασθένειες, θά επεμβαίνουν καί θά μάς βοηθούν καί στίς ψυχικές μας ανάγκες.
Άλλωστε καί τά θαύματά τους δέν αποβλέπουν νά θεραπεύσουν μόνο τό σώμα μας, αλλά νά θεραπεύσουν δι’ αυτού καί τήν ψυχή μας.
Ένα από τά πολλά θαύματα τού αγίου Λουκά, άς ακούσουμε καί απόψε γιά νά μήν ξεχνούμε ότι ο άγιος επεμβαίνει στή ζωή μας, αρκεί εμείς νά τόν παρακαλούμε.
Κάποια ημέρα ήρθε εδώ στό μοναστήρι ένα ανδρόγυνο καί πήρε τήν Παράκληση τού αγίου καί τήν εικόνα του. Θά πήγαιναν ένα ταξίδι στή Γερμανία καί είπαν ότι θά τά δώσουν σέ μία φιλική οικογένεια γιά νά γνωρίσουν καί αυτοί τόν άγιο καί νά τόν επικαλούνται.
Πράγματι τούς τά έδωσαν καί τούς είπαν ότι είναι σύγχρονος άγιος, θαυματουργός, έζησε μέσα στήν αθεΐα καί ήταν ένας ομολογητής τής πίστεως.
Οι άνθρωποι είπαν αμέσως ότι έχουμε τόν αδελφό μας στήν Αμερική πού είναι στό τελευταίο στάδιο τού καρκίνου. Νά τόν πάρουμε στό τηλέφωνο, νά τού πούμε νά επικαλεσθεί τόν άγιο.
Τόν πήραν πράγματι καί εκείνος απογοητευμένος είπε: εμένα μέ είδαν όλοι οι γιατροί εδώ στήν Αμερική, δέν γίνομαι καλά, τελείωσε η ζωή μου. Ήταν τελείως απογοητευμένος. Οι άνθρωποι τόν παρεκάλεσαν, εκείνος ανένδοτος.
Έκλεισαν τό τηλέφωνο. Τήν άλλη ημέρα, όπως κάθε βράδυ, κάθε μέρα, περνούν οι γιατροί από τούς ασθενείς, πέρασαν καί από αυτόν οι καθηγητές καί μεταξύ αυτών ήταν ένας τελευταίος.
Τού λέει ο ασθενής: πρώτη φορά σάς βλέπω. Τού λέει εκείνος, ναί, πρώτη φορά έρχομαι εδώ, αλλά ήρθα γιά σένα. Καί ποιός είστε; Είμαι ο γιατρός, ο Λουκάς ο ιατρός, ο αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως, καί ήρθα νά σάς θεραπεύσω. Τόν ευλόγησε καί εξαφανίσθηκε.
Ο άνθρωπος τά έχασε. Τά έχασαν καί στό νοσοκομείο, στήν Αμερική. Τόν εξετάζουν τήν άλλη μέρα, ο άνθρωπος πού ο άνθρωπος πού ήταν στό τελευταίο στάδιο τού καρκίνου, ήταν υγιέστατος.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
