Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Πέμπτη 9 Μαρτίου το πρωί, με την ευκαιρία της εορτής των εν Σεβαστεία Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε Προηγιασμένη θεία Λειτουργία και κήρυξε το θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Λιανοβεργίου.
Στην ομιλία του ο Σεβαμιώτατος τόνισε: «Μικρόν υπομείνωμεν, ίνα τους στεφάνους της νίκης αναδησώμεθα».
Τους λόγους που αντάλλασσαν μεταξύ τους σαράντα νέοι στρατιώτες του ρωμαικού στρατού, που, όταν τους ζήτησαν να αρνηθούν την πίστη τους στον Χριστό και να θυσιάσουν στα είδωλα, υπακούοντας στις εντολές του αυτοκράτορος, εκείνοι δεν δέχθηκαν και προτίμησαν να μαρτυρήσουν για την πίστη τους, δανείζεται ο ιερός υμνογράφος σήμερα.
«Μικρόν υπομείνωμεν, ίνα τους στεφάνους της νίκης αναδησώμεθα». Ας κάνουμε λίγη υπομονή, για να κερδίσουμε τα στεφάνια της νίκης.
Με αυτή την προτροπή, που εκφράζει την ακράδαντη πίστη τους, ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλο οι άγιοι τεσσαράκοντα μάρτυρες μέσα στην παγωμένη λίμνη της Σεβαστείας, στην οποία τους είχαν ρίξει με εντολή του ηγεμόνος, για να τους τιμωρήσουν με έναν αργό και μαρτυρικό θάνατο.
Είχαν κάνει ήδη την επιλογή τους οι νέοι εκείνοι στρατιώτες. Είχαν επιλέξει την καλή στρατεία του Χριστού από αυτήν του ρωμαίου αυτοκράτορος, στην οποία μέχρι τότε υπηρετούσαν.
Είχαν επιλέξει την πίστη στον Χριστό, που είναι η αληθινή ζωή και χαρίζει την αιώνια ζωή στους ανθρώπους που τον πιστεύουν, έστω και εάν αυτή η ζωή περνά μέσα από τον θάνατο, ακόμη και έναν μαρτυρικό θάνατο, σαν αυτόν που υπέμεναν όλοι αυτοί οι νέοι στρατιώτες.
Είχαν επιλέξει τη ζωή μαζί με τον Χριστό, γνωρίζοντας ότι αυτή απαιτεί υπομονή στις δυσκολίες, στους διωγμούς, στα βασανιστήρια, στο μαρτύριο, υπομονή μέχρι τέλους, γιατί ο ίδιος ο Χριστός μας είπε ότι «ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται».
Και αυτή την υπομονή σύστηναν ο ένας στον άλλον οι άγιοι τεσσαράκοντα μάρτυρες της Σεβαστείας, προκειμένου να μην δειλιάσουν, όσο και εάν η παραμονή τους μέσα στην παγωμένη λίμνη ήταν επώδυνη και ανυπόφορη.
Υπέμεναν, γιατί γνώριζαν ότι ο χρόνος του μαρτυρίου είναι σύντομος σε σχέση με την αιώνια ζωή που χαρίζει ο Χριστός. Υπέμεναν, γιατί γνώριζαν ότι ο πόνος που αισθανόταν, δεν συγκρίνεται με τη χαρά που θα απολάμβαναν στη βασιλεία των ουρανών. Υπέμεναν, γιατί ήξεραν ότι τίποτε δεν αξίζει περισσότερο από την τιμή και τη δόξα που χαρίζει ο Χριστός σε όσους μείνουν πιστοί στην αγάπη του, και, όπως λέγει ο απόστολος Παύλος, «ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς». Δεν αξίζουν τίποτε όσα υποφέρουμε σε αυτή τη ζωή, σε σύγκριση με τη μελλοντική δόξα που πρόκειται να μας αποκαλυφθεί».
Αυτό το υπέροχο παράδειγμα της υπομονής των αγίων τεσσαράκοντα μαρτύρων των εν τη λίμνη της Σεβαστείας μαρτυρησάντων, τους οποίους τιμούμε σήμερα, προβάλλει η αγία μας Εκκλησία. Το προβαλλει, γιατί η υπομονή είναι απαραίτητη σε όλους μας και σε όλες τις στιγμές της ζωής μας. Είναι απαραίτητη για τον αγώνα της νηστείας που διεξάγουμε κατά την περίοδο αυτή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής αλλά και για τον πνευματικό μας αγώνα κατά των αδυναμιών και των παθών μας. Γιατί πολλές φορές μπορεί να απογοητευόμεθα και να θέλουμε να τον εγκαταλείψουμε, είτε γιατί μας ελκύουν οι προκλήσεις του κοσμου που θέλουν να μας παρασυρουν, είτε γιατί μας πολεμούν οι επιθυμίες μας, η γαστριμαργία, η λαιμαργία, η ραθυμία, και κάνουν να μας φαίνεται μακρύς ο χρόνος της νηστείας ή μακρύς ο χρόνος των ιερών ακολουθιών της Εκκλησίας μας, είτε ακόμη γιατί καποιες φορές απογοητευόμεθα, επειδη δεν βλέπουμε αποτελέσματα στην προσπάθειά μας.
Αν αναλογισθούμε όμως τι υπέμειναν οι άγιοι τεσσαράκοντα μαρτυρες της Σεβαστείας, αλλά και όλοι οι άγιοι και οι όσιοι, αν σκεφθούμε πόσο οδυνηρό ήταν μετά από όσα βασανιστήρια υπέφεραν να βρισκονται μέσα στην παγωμένη λίμνη και να βλέπουν έξω τους δημίους τους να τους προκαλούν με τη θαλπωρή των θερμών λουτρών, και όμως παρέμειναν σταθεροί και αμετακίνητοι στην πίστη τους, για να μην χάσουν τον στέφανο του μαρτυρίου, θα συνειδητοποιήσουμε πως όσα και εάν καλούμεθα εμείς να υπομείνουμε είναι ελάχιστα και ασήμαντα.
Το παράδειγμα της υπομονής των αγίων τεσσαράκοντα μαρτύρων της Σεβαστείας ας παρακινήσει και εμάς στην υπομονή, την οποία έχουμε όλοι ανάγκη όπου και αν διακονούμε, όπου και αν υπηρετούμε, και μέσα στην οικογένεια και μέσα στο σχολείο και στην καθημερινότητα μας, την έχουμε ανάγκη για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής, τις ασθένειες και την κακία των ανθρώπων.
Ας θεωρούμε όλους αυτούς τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες όχι ως κακό αλλα ως ευλογία, και ας τους αξιοποιήσουμε για να αποκτήσουμε περισσότερη υπομονή, ώστε να ανταπεξέλθουμε και στις δυσκολίες του πνευματικού αγώνος και να αξιωθούμε της αιωνίου ζωής, όπως και οι άγιοι τεσσαράκοντα μάρτυρες που τιμούμε σήμερα, αλλά και όλοι οι άγιοι διά της υπομονής κέρδισαν την ουράνια ζωή. «Δι᾽ υπομονής τρέχωμεν τον προκείμενον ημίν αγώνα, αφορώντες εις τον της πίστεως αρχηγόν και τελειωτήν Ιησού». Αμήν.
