Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: To διήμερο 9 και 10 Ιουνίου εορτάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας η Δεσποτική εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου.
Την παραμονή της εορτής το εσπέρας o Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Πανηγυρικό Εσπερινό στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αναλήψεως του Κυρίου και Αγίου Νεκταρίου Βεροίας.
Ανήμερα της εορτής το πρωί o Σεβασμιώτατος χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο κατά την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ετέχθης ως αυτός ηθέλησας, εφάνης, ως αυτός ηβουλήθης ανελήφθης εν δόξη, ο τά σύμπαντα πληρών».
Η Εκκλησία μας εορτάζει από σήμερα τήν τελευταία εμφάνιση τού Χριστού επί γής. Τήν τελευταία εν σώματι εμφάνισή του εν μέσω τών μαθητών του, καί συγχρόνως τή θριαμβευτική άνοδό του στόν ουρανό, μέ τήν οποία ολοκληρώνεται τό σωτηριώδες έργο τού Ιησού στή γή.
Στήν πραγματικότητα τό έργο τής θείας οικονομίας είχε ολοκληρωθεί μέ τήν ανάστασή του, ο Χριστός όμως παραμένει καί εμφανίζεται μέ τό αναστημένο του σώμα στούς μαθητές του επί σαράντα ημέρες, «οπτανόμενος αυτοίς», γιά νά τούς πείσει γιά ένα εντελώς ασυνήθιστο καί πρωτόγνωρο γεγονός, γιά τήν ανάστασή του, καί γιά νά τούς δείξει πώς θά είναι καί τά αναστημένα σώματα τών ανθρώπων «εν τή εσχάτη ημέρα».
Καί τώρα αναλαμβάνεται ο Χριστός στούς ουρανούς ενώπιον τών μαθητών του, όχι γιατί έχει ανάγκη νά αναληφθεί γιά νά επιστρέψει στόν Θεό-Πατέρα του, αφενός, διότι ουδέποτε δέν χωρίσθηκε από αυτόν, ακόμη καί όταν περιπατούσε ως άνθρωπος επί τής γής, «αχώριστος υπήρχε τώ Πατρί», καί αφετέρου, διότι ουδέποτε απουσιάζει από τόν κόσμο, εφόσον, κατά τόν ιερό Χρυσόστομο, ως Θεός «πανταχού πάρεστιν καί ουδαμού απολιμπάνεται, ως πάντων έφορος καί πάντων δημιουργός». Βρίσκεται, δηλαδή, παντού, καί δέν λείπει από πουθενά ως έφορος καί δημιουργός τών πάντων.
Γιατί όμως ο Χριστός, ενώ έρχεται στή γή ως ταπεινό βρέφος, τού οποίου κανείς σχεδόν δέν αντιλαμβάνεται τή γέννηση στό φτωχικό σπήλαιο τής Βηθλεέμ, αναλαμβάνεται εν δόξη στούς ουρανούς;
Ο Χριστός έρχεται ως βρέφος καί γεννάται στίς πιό φτωχικές καί υποβαθμισμένες, θά λέγαμε, συνθήκες πού υπήρχαν, γιατί δέν θέλει νά τρομάξει τούς ανθρώπους μέ τό μεγαλείο καί τή δόξα τής Θεότητός του. Δέν έρχεται στόν κόσμο γιά νά επιβληθεί ως Θεός, αλλά γιά νά ελκύσει τούς ανθρώπους μέ τήν αγάπη του καί νά μάς υποδείξει μέ τήν ταπείνωσή του «οδόν σωτηρίας», τόν δρόμο, δηλαδή, τόν οποίο καί εμείς καλούμεθα νά βαδίσουμε, εάν θέλουμε νά κερδίσουμε τή σωτηρία μας.
Έρχεται ο Χριστός στή γή ταπεινά καί αθόρυβα, «κενώνοντας εαυτόν» από αγάπη γιά τόν αμαρτωλό άνθρωπο, ώστε νά μήν τόν ακολουθήσουμε από φόβο ή επιδιώκοντας κάποιο όφελος, όπως συμβαίνει συνήθως μέ εκείνους πού ακολουθούν τούς ισχυρούς τής γής.
Έρχεται ταπεινά, γιά νά μάς δείξει ότι η δύναμή του «εν ασθενεία τελειούται», καί δέν χρειάζεται ούτε κοσμική μόρφωση ούτε κοσμική εξουσία γιά νά κερδίσει τόν κόσμο καί νά επιτύχει στήν αποστολή του, έστω καί άν πολλοί τόν καταφρονούν, τόν διώκουν καί τόν οδηγούν στόν Σταυρό καί στόν θάνατο.
Έρχεται ταπεινά καί πορεύεται διακριτικά ο Χριστός στήν επίγεια ζωή του, γιατί θέλει νά τόν πιστεύσουν οι άνθρωποι καί νά τόν πλησιάσουν από αγάπη, θέλει νά μείνουν κοντά του γιατί ο λόγος του αγγίζει τίς ψυχές του καί τούς κάνει νά εγκαταλείψουν τά πάντα γι’ Αυτόν, λέγοντας μαζί μέ τόν μαθητή του, τόν απόστολο Πέτρο: «πρός τίνα απελευσόμεθα; ρήματα ζωής αιωνίου έχεις, καί ημείς πεπιστεύκαμεν».
Όμως σέ όσους τόν πιστεύουν, σέ όσους τόν ακολουθούν, σέ όσους τόν αγαπούν, ο Χριστός δέν έχει λόγο νά αποκρύψει τή δόξα του, δέν έχει λόγο νά μήν τούς δώσει επιπλέον τεκμήρια τής Θεότητός του. Γι’ αυτό ο Χριστός λίγο πρίν από τό Πάθος του μεταμορφώνεται ενώπιον τών προκρίτων μαθητών του καί τώρα αναλαμβάνεται ενώπιον όλων τών μαθητών, οι οποίοι τόν προσκυνούν καί επιστρέφουν «μετά χαράς» στήν Ιερουσαλήμ, γιά νά αναμείνουν τήν εκπλήρωση τής υποσχέσεώς του ότι θά στείλει τόν Παράκλητο, τό Πνεύμα τής αληθείας.
Αναλαμβάνεται ακόμη ο Χριστός ενώπιον τών μαθητών του, γιατί θέλει νά τούς κάνει κοινωνούς τής επιστροφής του πρός τόν Πατέρα του, αλλά κυρίως γιατί θέλει νά τούς δείξει ότι μέ τήν ανάληψή του αναλαμβάνεται στόν ουρανό καί τό ανθρώπινο σώμα.
Ο Χριστός, γράφει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, αναλαμβάνεται στούς ουρανούς όχι γιατί χρειάζεται αυτός τόν ουρανό, αλλά γιατί θέλει νά αναβιβάσει «τό γήϊνον σκεύος εις ουρανόν», γιά νά δείξει ότι αυτόν τόν οποίο ο διάβολος εξέβαλε τού παραδείσου, η φιλανθρωπία τού Θεού τόν καθιστά σύνθρονόν του.
Η δόξα, λοιπόν, πού απολαμβάνει ο Χριστός αναλαμβανόμενος εις τούς ουρανούς, είναι καί δόξα τών ανθρώπων πού πιστεύουν σέ Αυτόν, είναι δόξα πού περιμένει όλους όσους αγωνίζονται νά ζούν ακολουθώντας τά ίχνη του καί τίς εντολές του.
Αυτή η δόξα περιμένει καί εμάς, γι’αυτό καί άς μήν τή χάσουμε. Άς προσπαθούμε καθημερινά νά ζούμε μέσα στήν παρουσία τού Χριστού, τήν οποία μάς υποσχέθηκε, γιά νά τήν απολαύσουμε καί αιώνια στή χαρά τής βασιλείας τού Θεού, όπου ο αναληφθείς δι’ ημάς Κύριος περιμένει πάντας ημάς.
