Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Τη Μεγάλη Τετάρτη 1 Μαίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε την τελευταία Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή των Αγίων Πάντων Βεργίνης.
Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέθηκε σε προσκύνηση τεμάχιο του Ιερού Λειψάνου της Οσίας Ματρώνης εκ Ρωσίας, η μνήμη της οποίας τιμάται ιδιαιτέρως κάθε χρόνο στην Ιερά Μονή.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Τη αγία και μεγάλη Τετάρτη της αλειψάσης τον Κύριον πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι θειότατοι πατέρες εθέσπισαν», ακούσαμε σήμερα στο Συναξάριο.
Μαζί όμως με την πόρνη και αμαρτωλό γυναίκα, την οποία μνημονεύει η Αγία μας Εκκλησία την Αγία και Μεγάλη Τετάρτη, μνημονεύει και μία άλλη γυναίκα, την οσία Ματρώνα την αόμματη, τη μνήμη της οποίας τιμούμε, όπως κάθε χρόνο εδώ, στην Ιερά Μονή των Αγίων Πάντων, που έχει την ευλογία να φυλάσσει ένα απότμημα των ιερών της λειψάνων.
Τι όμως μπορεί να συνδέει αυτές τις δύο γυναίκες, που έζησαν σε μεγάλη χρονική και τοπική απόσταση, η μία στην εποχή του Χριστού και η άλλη στην εποχή μας, είκοσι αιώνες αργότερα, αλλά και η μία στα Ιεροσόλυμα, ενώ η άλλη, η οσία Ματρώνα, στη Ρωσία; Αλλά και ποια σχέση μπορεί να έχουν, όταν η μία, η γυναίκα που άλειψε τα ποδια του Ιησού με μύρο ήταν μία γυναίκα αμαρτωλή, μία γυναίκα κυριολεκτικά βυθισμένη στην αμαρτία, ενώ η οσία Ματρώνα από τα παιδικά της χρόνια ήταν αφοσιωμενη στον Χριστό και διατηρούσε καθαρή και αγνή και την ψυχή και το σώμα της από την αμαρτία;
Δεν είχαν όμως μόνο διαφορές οι δύο γυναίκες. Είχαν και μία μεγάλη ομοιότητα, έναν σύνδεσμο πνευματικό, ώστε αν και διαφέρουν, θα λέγαμε, σε όλα, βρίσκονται πολύ κοντά η μία με την άλλη και μεταδίδουν και σε μας σήμερα το ίδιο μήνυμα.
Και ποια είναι η μεγάλη τους ομοιότητα; Είναι η αγάπη τους για τον Κύριό μας, για τον Χριστό. Η μεγάλη αυτή αγάπη οδήγησε την αμαρτωλή γυναίκα στην ασύλληπτη μεταστροφή της και στην αλλαγή ζωής που της χάρισε την άφεση και τη συγχώρηση των αμαρτιών της, «ότι ηγάπησε πολύ», όπως διαβεβαιώνει ο ίδιος ο Κύριός μας.
Και αυτή η αγάπη την έκανε να μην υπολογίζει τίποτε, ούτε τα χρηματα τα οποία κόστιζε το βαρύτιμο μύρο, ούτε τον χώρο στον οποίο εισήρχετο, την οικία του Σιμωνος, ούτε τη γνώμη των ανθρώπων, ούτε ακόμη και τα αρνητικά σχόλια του Ιούδα. Εκείνη ήθελε να εκφράσει την αγάπη της προς τον Χριστό και κανείς δεν μπορούσε να σταθεί εμπόδιο σ᾽ αυτήν την αγάπη της.
Ανάλογη αγάπη είχε και η οσία Ματρώνα, η οποία μετέτρεψε τη σωματική της αδυναμία, την τυφλοτητά της, σε ευκαιρία διαρκούς επικοινωνίας με τον Χριστό διά της προσευχής. Ο κόσμος που δεν έβλεπε, την βοηθούσε ώστε να μην αποσπάται η προσοχή της από τον Θεό. Έτσι είχε συνεχώς στραμμένο τον νού της στον Χριστό, και, όπως λέγουν οι πατέρες της Εκκλησίας μας, όταν ο νούς ασχολείται διαρκως με κάτι τότε ταυτίζεται με αυτο και το αγαπά.
Αυτό συνέβη και με την οσία Ματρώνα την αόμματη, παρά τις δυσκολίες που συνάντησε μέσα στο άθεο καθεστώς στο οποίο ζούσε, ακόμη και από τα αδέλφια της, τα οποία ήταν δυστυχώς άθεα. Η αδιάλειπτη προσευχή της αύξανε την αγάπη της στον Χριστό, και η αγάπη της στον Χριστό αύξανε τη χάρη του Θεού και τις δωρεές τις οποίες ελάμβανε από Εκείνον, ώστε, αν και αόμματη, γνώριζε τα πάντα, καθώς ο Χριστός την είχε προικίσει και με το προορατικό και με το διορατικό χάρισμα.
Με την αγάπη της στον Χριστό κατόρθωνε ακόμη να υπομένει καρτερικά όχι μόνο το σκοτάδι μέσα στο οποίο ζούσε, αλλά και επί πενήντα χρόνια την παράλυση των ποδιών της από την οποία υπέφερε. Αντί να παραπονείται και να διαμαρτύρεται, παρέμενε καθιστή στο κρεββάτι της ευχαριστώντας και δοξολογώντας τον Θεό.
Αυτή την αγάπη προς τον Χριστό, την οποία διέθεταν οι δύο αγίες που τιμούμε σήμερα, ας προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε και εμείς. Ο Χριστός δεν ζητά κάτι άλλο από εμάς, παρά μόνο την αγάπη μας. Αγαπούμε τόσα πράγματα και τόσα πρόσωπα στον κόσμο, που πολύ συχνά μας στενοχωρούν, μας πικραίνουν και μας απογοητεύουν. Αγαπούμε πράγματα που δεν μας προσφέρουν τίποτε και συχνά γινονται εμπόδια στην πνευματική μας πρόοδο και στην αγάπη μας προς τον Χριστό. Αγαπούμε πολλά πράγματα που δεν μας ωφελούν, αλλά ακόμη και όταν μας ωφελούν, μας ωφελούν μόνο προσωρινά και πρόσκαιρα, σ᾽ αυτήν τη ζωή, σ᾽ αυτήν τη γη. Και όμως εμείς πολλές φορές παραμελούμε την αγάπη μας προς τον Χριστό και τον θέτουμε σε δεύτερη ή και σε τρίτη μοίρα, ή μπορεί και να τον αρνούμεθα ή να τον προδίδουμε προκειμένου να ανταποκριθούμε στις άλλες αγάπες μας. Ο Χριστός όμως δεν θέλει μία τέτοια αγάπη. Θέλει όλη την αγάπη μας, θέλει την αφοσίωση της ψυχης μας σε Εκείνον που έγινε τα πάντα για εμάς και υπόσχεται να μας χαρίσει τα πάντα, όσα δεν έχει δεί, όσα δεν έχει φαντασθεί και δεν έχει επιθυμήσει κανένας άνθρωπος, όπως λέγει και ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος, ο ιδρυτης της τοπικής μας Εκκλησίας. Αρκεί εμείς να του προσφέρουμε την ειλικρινή αγάπη μας, η οποία εκφράζεται με την υπακοή μας στο θέλημά του. Μέσα από αυτή την αγάπη θα αγιαζόμεθα, όπως και οι δύο αγίες γυναίκες που εορτάζουμε σήμερα, αλλά και θα έχουμε τον Χριστό ενοικούντα και μένοντα στην ψυχή μας.
ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
