ΒΕΡΟΙΑ : Λαός και κλήρος γονυπετείς ζήτησαν συγχώρεση στον Εσπερινό της Συγγνώμης

ΒΕΡΟΙΑ -Την Κυριακή της Τυρινής 1 Μαρτίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων όπως κάθε χρόνο χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας.

Στο τέλος ανέγνωσε τη συγχωρητική ευχή με την ευκαιρία της ενάρξεως της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και αφού ζήτησε πρώτα ο ίδιος τη συγχώρηση από το εκκλησίασμα έδωσε στη συνέχεια την πατρική του ευχή και συγχώρηση σε όλους.
Την Κυριακή της Τυρινής 1 Μαρτίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων όπως κάθε χρόνο χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας.

Στο τέλος ανέγνωσε τη συγχωρητική ευχή με την ευκαιρία της ενάρξεως της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και αφού ζήτησε πρώτα ο ίδιος τη συγχώρηση από το εκκλησίασμα έδωσε στη συνέχεια την πατρική του ευχή και συγχώρηση σε όλους.

 

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ

«Ὅπως διαπλεύσαντες τό τῆς Νη­στείας μέγα πέλαγος, εἰς τήν τριήμερον Ἀνάστασιν καταντή­σω­μεν».

Πολλές εἶναι οἱ μεταφορές τίς ὁποῖες χρησιμοποιοῦν οἱ ἱεροί ὑμνογράφοι καί οἱ ὅσιοι καί θεο­φόροι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας γιά νά περιγράψουν τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Καί τό κά­νουν γιά νά μᾶς βοηθήσουν νά κα­τανοήσουμε τό νόημα αὐτῆς τῆς περιόδου προ­ετοιμασίας πού καθι­έ­ρω­σε ἡ Ἐκκλησία μας γιά νά βοηθήσει τούς πιστούς νά ζήσουν τό μέγα θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας.

Μία ἀπό αὐτές χρησιμοποιεῖ καί ὁ ἱερός ὑμνογράφος στό ἰδιόμελο τοῦ Ἑσπερινοῦ πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο παρομοιάζοντάς τή Νη­στεία μέ μέγα πέλαγος, τό ὁποῖο καλούμεθα ὅλοι νά διαπλεύσουμε.

Ποιός εἶναι ὅμως ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο τήν παρομοιάζει μέ πέλα­γος;

Συχνά χρησιμοποιοῦμε αὐτή τήν παρομοίωση γιά νά χαρακτηρίσου­με τήν ἀνθρώπινη ζωή. Καί ἄν ἡ ζωή τοῦ καθενός μας εἶναι ἕνα πέ­λαγος, ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσα­ρακοστή συμβολίζει ὄχι μόνο τή ζωή τοῦ καθενός μας, τή ζωή ἀπό τήν ἁμαρτία στή σωτηρία, ἀλλά καί τή ζωή ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρω­πό­τητος, καθώς ξεκινᾶ μέ τήν ἔξωση τῶν πρωτοπλάστων ἀπό τόν παράδεισο τῆς Ἐδέμ ἐξαιτίας τῆς παρακοῆς καί φθάνει μέχρι τή σωτηρία καί τή λύτρωση, τήν ὁποία προσφέρει ὁ Χριστός μέ τή σταυρική θυσία καί τήν Ἀνάστασή του.

Τήν παρομοιάζει ὅμως μέ πέλα­γος καί γιά ἕναν ἄλλο λόγο· διότι ὁ πνευματικός ἀγώνας τόν ὁποῖο μᾶς καλεῖ νά ἀναλάβουμε ἡ Ἐκ­κλη­σία μας δέν εἶναι μία ἁπλῆ διαδρομή, δέν εἶναι μία εὐθύ­γραμ­μη πορεία, ἀλλά μοιάζει μέ ἕνα ταξίδι στό πέλαγος, ὅπου κανείς δέν γνωρίζει τί θά ἀντιμετωπίσει, κανείς δέν γνωρίζει τί θά συνα­ντή­σει, μέ ποιές δυσκολίες θά χρεια­στεῖ νά ἀντιπαλαίσει, ποιές τρικυμίες θά κληθεῖ νά ἀντέξει, ἀλλά καί πόση προσπάθεια θά χρεια­στεῖ νά καταβάλει, ὅταν ὁ ἀντί­θετος ἄνεμος καί τά κύματα θά τόν δυσκολεύουν.

Καί ὅλα αὐτά μοιάζουν μέ τούς πειρασμούς, μέ τούς πονηρούς λο­γισμούς, μέ τίς παγίδες καί μέ τά ποικίλα τεχνάσματα πού χρη­σι­μο­ποιεῖ ὁ πονηρός προκειμένου νά μᾶς ἐμποδίσει νά συνεχίσουμε τόν πνευματικό μας ἀγώνα, νά μειώ­σει τίς ἀντιστάσεις μας, νά μᾶς ἀπο­γοητεύσει μέ τίς πτώσεις μας, νά μᾶς κάνει νά ἀπελπισθοῦμε καί νά ἐγκαταλείψουμε τήν προσπά­θεια.

Ὁ ἱερός ὑμνογράφος παρομοιάζει ὅμως καί γιά ἕναν τρίτο λόγο τήν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς μέ πέλαγος. Καί ὁ λόγος αὐτός εἶναι ὅτι, ὅπως κα­νείς δέν μπορεῖ νά διαπλεύσει ἕνα πέλαγος καί νά φθάσει στόν προο­ρισμό του χωρίς τά κατάλληλα μέσα, ἔτσι κανείς δέν μπορεῖ νά φθάσει στήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου χωρίς νά χρησιμοποιήσει τά μέσα πού προσφέρει καί συστήνει ἡ Ἐκ­κλησία μας κατά τήν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακο­στῆς. Καί δέν ἐννοοῦμε, βεβαίως, νά φθάσουμε χρονικά μέχρι τό Πάσχα, ἀλλά νά φθάσουμε προε­τοι­μασμένοι κατάλληλα, ὥστε νά βιώσουμε τή μεγάλη αὐτή ἡμέρα ἀνιστάμενοι καί ἐμεῖς μαζί μέ τόν Χριστό. Διότι, ἐάν δέν προετοιμα­σθοῦμε κατάλληλα καί ἐάν δέν ἀγω­νισθοῦμε γιά νά διαπλεύ­σου­με τό μέγα πέλαγος, ὅπως μᾶς συ­στήνει ἡ Ἐκκλησία, τότε οὔτε ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή ἔχει κά­ποιο λόγο καί κάποιο σκοπό οὔτε ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα καί τό Πάσχα θά προσφέρουν κάποια ὠφέλεια στήν ψυχή μας. Μπορεῖ νά τά ἑορ­τάσουμε, ἀλλά θά τά ἑορτάσουμε κοσμικά καί ὄχι πνευματικά καί σωτήρια.

Ἐάν ὅμως ἀξιοποιήσουμε τά μέ­σα τά ὁποῖα θέτει στή διάθεσή μας ἡ Ἐκκλησία μας, ἐάν δέν νηστεύ­σου­με μόνο ἀπό τίς τροφές ἀλλά καί ἀπό τίς ἀδυναμίες μας, ἀπό τίς κακές μας συνήθειες, ἀπό τά πάθη καί τίς ἁμαρτίες μας, ἐάν ἀγωνι­σθοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό ὅ,τι μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τόν Θεό, ἀπό ὅ,τι δέν μᾶς ἀφήνει νά βα­δί­σουμε στή ζωή μας σύμφωνα μέ τό θέλημά του, ἐάν ἀποφασίσουμε νά μετανοήσουμε ὄχι μόνο μέ τά λό­για, ὄχι μόνο ἐπιφανειακά, ἀλλά ἀλλάζοντας οὐσιαστικά τή συμπε­ρι­φορά μας καί τήν πορεία στά ση­μεῖα πού σφάλλουμε καί παρεκ­κλίνουμε, τότε μέ τή χάρη του θά μπορέσουμε νά διαπλεύσουμε καί ἐμεῖς τό πνευματικό αὐτό πέλαγος καί νά φθάσουμε προετοιμασμένοι στόν προορισμό μας, στήν Ἀνά­στα­ση τοῦ Χριστοῦ, γιά νά συνα­ναστηθοῦμε καί ἐμεῖς μαζί του.

Γιά νά μᾶς βοηθήσει σέ αὐτή μας τήν προετοιμασία ἡ Ἐκκλησία μας θά μᾶς προσφέρει ὅλο αὐτό τό διά­στημα περισσότερες εὐκαιρίες προ­­σευχῆς μέ τίς ἱερές της Ἀκο­λουθίες, τούς κατανυκτικούς ἑσπε­­­ρινούς, τά Ἀπόδειπνα, τούς Χαιρετισμούς καί τή θεία Λει­τουργία τῶν Προηγιασμένων τιμί­ων Δώρων. Θά μᾶς προσφέρει εὐ­καιρίες πνευματικές, ὅπως τίς ὁμι­λίες τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων, καί εὐκαιρίες μυστηριακῆς ζωῆς, συστήνοντάς μας ἰδιαιτέρως τή συμ­μετοχή μας στό μυστήριο τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως, ἔτσι ὥστε νά μπορέσουμε νά ὁλοκληρώ­σου­με αὐτόν τόν πνευματικό διάπλου καί νά ἀξιωθοῦμε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ νά ἑορτάσουμε τήν Ἀνά­σταση τοῦ Κυρίου στήν ψυχή μας.

Ἄς μήν τίς ἀφήσουμε ἀνεκμε­τάλ­λευτες, ἀλλά ἄς τίς ἀξιοποιή­σουμε ὅσο μπο­ροῦ­με περισσότερο γιά νά ὠφεληθοῦμε πνευματικά καί νά ζήσουμε μέ κατάνυξη τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή.