Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 23 Ιανουαρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας με την ευκαιρία της εορτής του κτίτορος της Ιεράς Μονής, Οσίου Διονυσίου του εν Ολύμπω.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων χειροθέτησε Αναγνώστη τον κ. Μαρουδή Ιωαννίδη, ο οποίος διακονεί στην Ιερά Μονή.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Εν σαρκί ως άσαρκος έζησας, πάτερ».
Στήν ιερά χορεία τών εν ασκήσει καί σεμνή πολιτεία διαλαμψάντων οσίων καί θεοφόρων πατέρων, τούς οποίους τιμά η Αγία μας Εκκλησία, είναι δύσκολο νά διαχωρίσει κανείς τούς παλαιούς από τούς νεωτέρους, διότι καί οι παλαιοί καί οι νεώτεροι έχουν κοινή τήν αγάπη γιά τόν Χριστό, κοινή τήν αυταπάρνηση, κοινό τόν ζήλο καί τήν επιθυμία νά νεκρώσουν τά μέλη αυτών «τά επί τής γής», όπως ακούσαμε στό αποστολικό ανάγνωσμα τής παρελθούσης Κυριακής, καί νά αφοσιωθούν ψυχή τε καί σώματι στή λατρεία τού ηγαπημένου, ζώντας «αυτώ μόνω», ζώντας ως άσαρκοι εν σαρκί.
Καί απόδειξη αυτού αποτελεί ο εορταζόμενος σήμερα όσιος Διονύσιος, ο ιδρυτής καί κοινοβιάρχης καί εκ τών προστατών τής Ιεράς αυτής Μονής τού Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας. Διότι όντως έζησε ως άσαρκος εν τώ κόσμω ο όσιος Διονύσιος, καθώς κανείς από όσους φέρουν σάρκα καί δουλεύουν στή σάρκα καί τίς επιθυμίες της, δέν αποχωρίζεται μέ τόση ευκολία τά πάντα, γιά νά αφιερωθεί στόν Θεό καί νά ζήσει σέ διαρκή επικοινωνία μαζί του αποφεύγοντας τόν θόρυβο τού κόσμου. Αλλά καί κανείς από όσους δέν έχουν νεκρώσει πραγματικά τή σάρκα τους γιά τήν αγάπη τού Χριστού, δέν αποφασίζει νά εγκαταλείψει ακόμη καί τό μοναστήρι του γιά νά αποφύγει τήν τιμή τών συμμοναστών του, γιά νά αποφύγει τόν σεβασμό τών ανθρώπων καί νά μήν στερηθεί εξαιτίας αυτών τήν ησυχία καί τήν κοινωνία μέ τόν Θεό, όπως έκανε ο τιμώμενος όσιος Διονύσιος, φέυγοντας από τή Σκήτη Βεροίας καί αποφεύγοντας νά γίνει μητροπολίτης Βεροίας, όπως ζητούσαν οι κάτοικοι τής πόλεως.
Έζησε ως άσαρκος επί τής γής ο όσιος Διονύσιος ο κοινοβιάρχης, γιατί γιά τήν αγάπη τού Θεού καί από τόν πόθο τής μακαρίας καί ισαγγέλου ζωής τών μοναχών απαρνήθηκε ακόμη καί τίς συνήθειες καί τίς επιθυμίες πού είναι ανθρώπινες καί δέν έρχονται σέ αντίθεση μέ τό θέλημα καί τίς εντολές τού Θεού. Αρνήθηκε ακόμη καί τίς μικρές χαρές καί ανέσεις τής ζωής, όχι από ανάγκη ή υποχρέωση, αλλά από αγάπη στόν Θεό. Θέλοντας νά σκληραγωγήσει τόν εαυτό του καί νά αφοσιωθεί απόλυτα στή λατρεία τού Θεού, αγωνίσθηκε νά υπερβεί ακόμη καί τίς φυσικές ανάγκες του ως άνθρωπος. Καί ήταν τόσο μεγάλη η αγάπη του πρός τόν Θεό, ήταν τόσο σφοδρός ο θείος έρωτας πού αισθανόταν στήν ψυχή του, προσευχόμενος καί συνομιλώντας μέ τόν Θεό, ώστε θεωρούσε καί τήν ανάπαυση, τήν τροφή καί τό νερό περιττή απασχόληση καί διάσπαση από τήν κοινωνία μέ τόν Θεό.
Γι’ αυτό καί δικαιολογημένα ψάλλει πρός τιμήν του ο ιερός υμνογράφος. «Εν σαρκί ως άσαρκος έζησας, πάτερ». Ήσουν άνθρωπος, δηλαδή, έφερες τήν ανθρώπινη σάρκα, αλλά έζησες σάν νά μήν περιοριζόσουν από αυτήν, έζησες σάν νά μήν είχες σάρκα, σάν νά ήσουν άγγελος.
Η ουράνια καί αγγελική αυτή πολιτεία τού αγίου Διονυσίου δέν είναι βεβαίως κάτι τό οποίο μπορούμε νά μιμηθούμε όλοι εμείς, πού δέν έχουμε τή δική του δύναμη καί τή δική του θέληση. Μάς δείχνει όμως ότι, εάν εκείνος ως άνθρωπος, όπως καί εμείς, κατόρθωσε νά φθάσει σέ τέτοιο ύψος αγιότητος, νικώντας ακόμη καί τήν ανθρώπινη φύση του, μπορούμε καί πρέπει νά αγωνισθούμε καί εμείς νά νικήσουμε τουλάχιστον καί νά νεκρώσουμε όσα μάς απομακρύνουν από τόν Θεό. Νά νικήσουμε καί νά νεκρώσουμε τά πάθη καί τίς αδυναμίες μας, αλλά καί κάποιες συνήθειες πού αμαυρώνουν τήν ψυχή μας καί δέν αφήνουν τόν Θεό νά ενοικήσει σέ αυτήν καί νά τήν αγιάσει.
Ο Θεός είναι διακριτικός, δέν μάς πιέζει καί δέν μάς εκβιάζει. Τί μάς λέει; «Ιδού έστηκα επί τήν θύραν καί κρούω». Στέκεται στήν πόρτα τής ψυχής μας καί κτυπά. Άν τού ανοίξουμε θά εισέλθει. Άν όχι, δέν θά μπεί. Άν υπάρχει χώρος στήν ψυχή μας καί δέν είναι γεμάτη από αμαρτίες, από λογισμούς καί επιθυμίες πονηρές, από κοσμικές σκέψεις καί μέριμνες, τότε θά μείνει καί θά ενοικήσει ο Χριστός μέσα μας καί θά μάς δώσει καί τή χάρη του, η οποία θά μάς αγιάσει.
Άν όμως ο Χριστός έλθει στήν ψυχή μας καί εμείς αδιαφορούμε γιά τήν παρουσία του καί ασχολούμεθα μέ γήινα πράγματα, μέ τίς κοσμικές υποχρεώσεις καί τά ενδιαφέροντά μας, καί δέν τού δίδουμε σημασία, τότε η παρουσία του δέν θά μάς ωφελήσει καί μέ τή στάση μας σύντομα θά τόν απομακρύνουμε από τήν ψυχή μας.
Γι’ αυτό άς προσέξουμε. Άς μιμηθούμε τό παράδειγμα τής ζωής τού οσίου Διονυσίου πού τιμούμε σήμερα, ιδιαιτέρως εδώ στήν Ιερά Μονή τού Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας, γιά νά έχουμε τόν Χριστό ενοικούντα καί μένοντα στήν ψυχή μας, όπως τόν είχε καί ο όσιος Διονύσιος, γιά νά αγιάζει καί εμάς μέ τή χάρη καί τήν παρουσία του.
Καί όπως όλοι γνωρίζουμε, τίποτε δέν κράτησε εδώ, σέ αυτό τό μοναστήρι, τόν όσιο Διονύσιο, διότι ετιμάτο πολύ. Ετιμάτο από τούς μοναχούς, ετιμάτο από τόν λαό τής περιοχής καί δή τής Βεροίας, πού θέλησαν, όταν εκοιμήθη ο Μητροπολίτης νά τόν κάνουν επίσκοπο, νά τόν κάνουν Μητροπολίτη τους. Σήμερα ζητούμε τά αξιώματα αυτά καί παρακαλούμε νά λάβουμε αυτή τήν χάρη. Ο άγιος όμως προκειμένου νά είναι ενωμένος μέ τόν Θεό μόνο, όλα τά άλλα τά απεποιήθη, από αγάπη περισσή γιά τόν Θεό. Καί έφυγε από εδώ, όπως γνωρίζουμε, πήγε σέ άλλα μέρη καί έφθασε τελικά στόν Όλυμπο, όπου ίδρυσε τό μοναστήρι, τό οποίο υπάρχει καί τόν τιμά μέχρι σήμερα.
Άς έχουμε τή χάρη του καί τήν ευλογία του γιά νά μπορέσουμε καί εμείς, εάν μή τι άλλο, νά προοδεύσουμε πνευματικά καί νά πλησιάσουμε περισσότερο τόν Κύριό μας καί Θεό μας.
