Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου του Νέου, Πολιούχου Βεροίας, για την εορτή των Τριών Μεγάλων Ιεραρχών και Οικουμενικών Διδασκάλων, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Στο τέλος τελέστηκε το καθιερωμένο μνημόσυνο για τους αείμνηστους εκπαιδευτικούς και ευεργέτες της παιδείας και εκφωνήθηκε ομιλία, ενώ ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνου στον ανδριάντα του ευεργέτου της πόλεως, Δημήτριο Ρακτιβάν.
Κατά τη διάρκεια των ιερών Ακολουθιών τέθηκαν σε προσκύνηση αποτμήματα ιερών Λειψάνων των Τριών Ιεραρχών που μετέφερε ο Μητροπολίτης από την Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά με την ευκαιρία της εορτής των Αγίων.
Διαβάστε την ομιλία του Μητροπολίτη:
«Σήμερον αι ψυχαί των γηγενών υψούνται εκ γηΐνων· σήμερον ουράνιοι γίνονται, των Αγίων εν τη μνήμη».
Μία πραγματικότητα και μία δυνατότητα περιγράφει ο ιερός ποιητής του Δοξαστικού της εορτής των τριών παμμεγίστων Ιεραρχών, του αγίου Βασιλείου, του ουρανοφάντορος, αρχιεπισκόπου Καισαρείας, και των αγίων Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, αρχιεπισκόπων Κωνσταντινουπόλεως, που τιμούμε σήμερα ως προστάτες των γραμμάτων και της παιδείας, ως προστάτες όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητος, διδασκόντων και διδασκομένων στις τρείς βαθμίδες της παιδείας μας.
Και ποιά είναι η πραγματικότητα στην οποία όλοι μπορούμε να συμμετάσχουμε; Είναι η δυνατότητα που μας προσφέρουν οι τρείς κορυφαίοι Ιεράρχες, να υψώσουμε τις ψυχές μας από τη γή, καί, αν και γήινοι, να αποδειχθούμε ουράνιοι.
Ο Θεός μας έπλασε από γή, δεν μας έπλασε όμως για να είμαστε στραμμένοι στη γή, αλλά στον ουρανό, όπως δηλώνει και το όνομα άνθρωπος· μας έπλασε για να είναι η ψυχή μας στραμμένη προς Εκείνον. Συχνά όμως η ζωή και τα υλικά πράγματα μας απορροφούν και μας κάνουν να ξεχνούμε και να αγνοούμε τον Θεό. Μάς κάνουν να μένουμε προσκολλημένοι στη γή.
Η σημερινή όμως ημέρα, κατά την οποία τιμούμε τους αγίους τρείς Ιεράρχες, τρείς ανθρώπους που έζησαν, όπως όλοι εμείς στη γή, αλλά είχαν τον νού και την ψυχή τους στραμμένα προς τον ουρανό· τρείς ανθρώπους που σπούδασαν, δίδαξαν και εργάσθηκαν στη γή, αλλά το πολίτευμά τους ήταν στον ουρανό, μας δίδει την ευκαιρία να σκεφθούμε τη ζωή τους, την προσφορά τους στους ανθρώπους, στην Εκκλησία και στον κόσμο. Μάς δίδει την ευκαιρία να διδαχθούμε από το έργο τους για τους νέους και την παιδεία μας. Και μας δίδει με όλα αυτά την ευκαιρία να ανυψωθούμε και εμείς από τα γήινα στα ουράνια, να θελήσουμε να γίνουμε ουράνιοι τιμώντας τη μνήμη των αγίων Τριών Ιεραρχών.
Γιατί αυτό είναι το νόημα της εορτής και της τιμής που αποδίδουμε στους τρείς μεγάλους διδασκάλους και φωστήρες της Εκκλησίας και της παιδείας μας. Να προσπαθήσουμε ο καθένας μας από τη θέση του, είτε είναι δάσκαλος η καθηγητής, είτε είναι μαθητής, είτε είναι κληρικός η λαϊκός, να ζήσουμε βαδίζοντας στα ίχνη τους, ζώντας στη ζωή μας όπως έζησαν και εκείνοι, με τον Χριστό στην ψυχή τους, και ως μαθητές και ως διδάσκαλοι.
Γιατί αυτό έχουμε ανάγκη περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη ζωή μας σήμερα. Γιατί χωρίς τον Χριστό η ζωή μας και πολύ περισσότερο η ζωή των παιδιών μας και των νέων μας είναι σαν ένα ταξίδι χωρίς πυξίδα, σαν ένα ταξίδι μέσα σε σκοτεινά και επικίνδυνα μονοπάτια, που δεν ξέρει κανείς ούτε τι κινδύνους κρύβουν ούτε που καταλήγουν. Αντίθετα, αν έχουμε τον Χριστό στη ζωή μας, όπως τον είχαν και οι τρείς Ιεράρχες· αν οδηγούμε τα παιδιά και τους νέους μας, τους μαθητές και τις μαθήτριές μας στον Χριστό, τότε όποιον δρόμο και αν επιλέξουν, όποια δυσκολία και αν συναντήσουν, όποιον κίνδυνο και αν αντιμετωπίσουν, θα μπορέσουν να ανταπεξέλθουν χωρίς να κλονισθούν, χωρίς να παρασυρθούν, χωρίς να χαθούν, γιατί το φως του Χριστού, που φώτισε και τους τρείς Ιεράρχες, το φως του Χριστού που προσφέρουν σε όλους οι τρείς αυτοί μέγιστοι «φωστήρες της τρισηλίου Θεότητος», όπως ψάλλουμε στο Απολυτίκιό τους, θα φωτίζει και τα παιδιά μας, θα φωτίζει όλους μας.
Σήμερα όμως οι ψυχές μας «υψούνται εκ γηΐνων» και για έναν άλλο, δυστυχώς θλιβερό και οδυνηρό, λόγο. Υψούνται για να συνοδεύσουν τα επτά νέα παιδιά, ανάμεσά τους και τρία από την επαρχία μας, από την Αλεξάνδρεια, που έχασαν τόσο πρόωρα και τόσο απροσδόκητα τη ζωή τους στο τραγικό τροχαίο δυστύχημα που συνέβη στο ταξίδι τους για τον αγώνα της αγαπημένης ομάδος τους. Υψούνται για να παρακαλέσουμε τον Θεό και για αυτά τα παιδιά που έφυγαν από κοντά μας αλλά και για τα τρία που τραυματίσθηκαν στο ίδιο φοβερό δυστύχημα.
Η θλίψη και η οδύνη για τον αιφνίδιο θάνατό τους μας συνέχει όλους και σκιάζει τη χαρά της σημερινής εορτής. Ευχόμεθα όμως και προσευχόμεθα το φως του Χριστού, που είναι φως αγάπης, ελπίδος και παρηγορίας, να συνοδεύει, διά πρεσβειών των αγίων τριών Ιεραρχών, τις ψυχές τους στον ουρανό και να ενισχύει και να παρηγορεί τους οικείους τους.
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
