Σπάρτη: Με ιδιαίτερη εκκλησιαστική λαμπρότητα και πνευματική κατάνυξη τιμήθηκε την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026 η Σύναξη του Τιμίου ενδόξου Προφήτη, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου από την τοπική Εκκλησία της Σπάρτης.
Επιμέλεια- Γιώργος Θεοχάρης
Επίκεντρο του εορτασμού υπήρξε ο περικαλλής Ενοριακός Ιερός Ναός του Οσίου Νίκωνος Σπάρτης, όπου τελέστηκαν με τάξη και ιεροπρέπεια ο Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ευστάθιος.
Στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία συμμετείχαν, κατόπιν προσκλήσεως του Ποιμενάρχη, συνταξιούχοι κληρικοί της τοπικής Εκκλησίας, γεγονός που προσέδωσε ξεχωριστό συμβολισμό στη σύναξη. Η παρουσία τους ανέδειξε τη συνέχεια και τη ζωντανή παράδοση της ιερατικής διακονίας, καθώς πρόκειται για κληρικούς που υπηρέτησαν επί δεκαετίες το ιερό Θυσιαστήριο και τον λαό του Θεού.
Τον λόγο πνευματικής οικοδομής προς το πολυπληθές εκκλησίασμα απηύθυνε ο ιεροκήρυκας της τοπικής Εκκλησίας, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ Τσάλτας. Στην ομιλία του αναφέρθηκε διεξοδικά στη μορφή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, τονίζοντας την ασκητική του ζωή, το προφητικό του χάρισμα και το πύρινο κήρυγμά του, που είχε ως επίκεντρο την ειλικρινή μετάνοια και την επιστροφή του ανθρώπου στον Θεό. Υπογράμμισε ότι ο Πρόδρομος αποτελεί διαχρονικό πρότυπο ταπείνωσης, παρρησίας και πνευματικής εγρήγορσης για κάθε εποχή.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος προέβη σε μία ιδιαίτερα σημαντική εκκλησιαστική πράξη, προχειρίζοντας σε Πνευματικούς τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Ραφαήλ Τσάλτα και τον εφημέριο του Ιερού Ναού, π. Κωνσταντίνος Σκάλτσας. Η προχείριση αυτή αποτελεί αναγνώριση της πνευματικής τους ωριμότητας και της εμπιστοσύνης της Εκκλησίας στο πρόσωπό τους, ώστε να διακονήσουν υπεύθυνα το Μυστήριο της Εξομολογήσεως.
Στην πατρική του ομιλία, ο Σεβασμιώτατος ανέδειξε τη σπουδαιότητα και την αναγκαιότητα του Μυστηρίου της Εξομολογήσεως στη ζωή των πιστών, επισημαίνοντας ότι η πνευματική πατρότητα δεν είναι απλώς εκκλησιαστικό αξίωμα, αλλά σταυρική ευθύνη. Τόνισε ότι η Εκκλησία, μέσα από την ποιμαντική μέριμνα της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης και σύμφωνα με το πνεύμα της Εκκλησίας της Ελλάδος, εμπιστεύεται το έργο αυτό σε κληρικούς με εμπειρία ζωής, θεολογική κατάρτιση και κυρίως με τις αρετές της αγάπης, της καλοσύνης και της διάκρισης.
Ολοκληρώνοντας, ευχήθηκε τόσο στον π. Ραφαήλ όσο και στον π. Κωνσταντίνο να καταστούν αληθινοί πνευματικοί πατέρες, με «ευήκοα ώτα» και σωστή πνευματική καθοδήγηση, στηρίζοντας κάθε άνθρωπο που προσέρχεται με πόνο και αγωνία στο μυστήριο της μετάνοιας.
