Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Την Τρίτη της Διακαινησίμου 7 Μαίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Μονοσπίτων για την εορτή των Αγίων Μεγαλομαρτύρων Τιμοθέου και Μαύρας, η μνήμη των οποίων εορτάζεται ιδιαιτέρως στην ενορία.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ήπλωσε Χριστός χείρας εν Σταυρώ παλαι, ήπλωσε και νυν Μαύρα συν Τιμοθέω».
Πριν από λίγες ημέρες είδαμε τον Χριστό κρεμάμενο επί του Σταυρού για τη σωτηρία μας και τον ακούσαμε να λέγει στους μαθητες του ότι, όποιοι επιθυμούν να καθίσουν εκ δεξιών και εξ αριστερων του θρονου της δοξης του, θα πρέπει να τον ακολουθήσουν στον δρομο του μαρτυρίου και της θυσίας.
Kαι σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη δύο αγίων συζύγων που ακολούθησαν την προτροπή του Χριστού και μιμήθηκαν το πάθος του, προκειμένου να μην αρνηθούν την πιστη και την αγάπη τους στον σωτήρα και λυτρωτη των ψυχων μας.
Τιμά τους αγίους Τιμόθεο και Μαύρα, οι οποίοι έζησαν στα χρόνια των διωγμων, αλλά γνωρισαν το ευαγγέλιο και ελκύσθηκαν από τον Χριστό, τον πίστευσαν και τον αγάπησαν και αγωνίσθηκαν για να ανταποκριθούν στην προσκληση της αγιότητος που απευθύνει ο Χριστός σε ολους τους ανθρώπους.
Και αυτή την αγιότητα έβαλαν ως στόχο και σκοπό της ζωής τους, έτσι ώστε τίποτε δεν στάθηκε ικανο να τους απομακρύνει από αυτην: ούτε ο γάμος, ουτε η συζυγία, ούτε οι πειρασμοί του κόσμου, ούτε οι απειλές, ούτε οι εκφοβισμοί, ούτε ο θανατος, γιατί συμμεριζοταν την πίστη του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου, που διακήρυττε ότι τίποτε δεν μπορεί να τον χωρίσει από την αγάπη του Χριστού.
Έτσι έφθασαν μέχρι το μαρτυριο και αξιώθηκαν να υποστούν τον διά σταυρού θάνατο και να λαβουν από τα χέρια του αθλοθέτου και αγωνοθέτου Θεού τον στέφανο του μαρτυρίου.
Η εμμονή των δύο εορταζομένων αγίων στην πίστη του Χριστού μεχρις αίματος απαντά σε όλους εμάς που νομίζουμε ότι η αγιότητα είναι ένας στοχος που δεν μπορούμε να επιτύχουμε εύκολα. Σε ολους εμάς που νομίζουμε ότι η αγιότητα είναι μόνο για εκείνους που αφιερώνονται στον Θεό, που γίνονται κληρικοί και μοναχοί, και όχι για αυτούς που ζούν στον κοσμο, που έχουν οικογένεια και παιδιά, που έχουν επάγγελμα και εργάζονται.
Όμως η αγιότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η φανέρωση του Χριστού μέσα μας, είναι η φανερωση του Χριστού μεσα από τη ζωή μας στον κόσμο.
Αν, λοιπον, εμείς θέλουμε να ζούμε όπως ο Χριστος, αν θέλουμε να ζούμε συμφωνα με τις εντολες του, αν θέλουμε να τον εχουμε μέσα στην ψυχή μας και την καρδιά μας, τότε τίποτε δεν μας ενοχλεί και τίποτε δεν μας εμποδίζει να το επιτύχουμε, όπου και όπως και αν ζούμε. Και αυτό εξαρτάται αποκλειστικα από εμάς και από τη θεληση μας.
Αρκεί να μην ξεχνούμε ότι η αγιότητα δεν είναι ένα ιδανικό, δεν είναι ένας κανόνας ή ένας νομος, αλλά είναι μία πρόσκληση για όλους μας. Είναι μία προσκληση για να ζησουμε την εν Χριστώ ζωή και να κοινωνήσουμε με τους αγίους της Εκκλησίας μας, να κοινωνήσουμε με αυτές τις ιερές μορφές που τιμούμε και εορτάζουμε, που ασπαζόμαστε την εικόνα τους και προσκυνούμε τα τίμια λείψανά τους, αυτούς που ανάβουμε κερί ενώπιόν τους και επικαλούμεθα τη μεσιτεία τους.
Ο Θεός καλώντας ολους μας να μετάσχουμε στην αγιότητα, μας έδωσε τη δυνατότητα να γίνουμε και εμείς φιλοι των αγίων και οικείοι του. Και αν μας τιμά και μας κολακεύει η φιλία και η οικειότητα με υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, πολύ περισσότερο μας τιμά η φιλία και η οικειότητά μας με τον Θεό και τους αγίους.
Και αν θελήσουμε να αποδεχθούμε αυτή την κληση της αγιότητος που μας απευθύνει ο Θεός, αν θελησουμε να αγωνισθούμε για να ζησουμε σύμφωνα με το θέλημά του, τότε θα έχουμε βοηθούς και συμπαραστάτες τους αγίους μας, οι οποίοι έχουν ολοκληρώσει τη δική τους προσπάθεια και γνωριζουν τον τροπο και τις δυσκολίες τις οποίες αντιμετωπίζει ο χριστιανος που αγωνίζεται μέσα στον κόσμο, μέσα στις δυσκολίες και τους πειρασμούς και της δικης μας εποχής, που δεν είναι περισσότερες από τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν εκείνοι, γιατί από εμάς δεν ζητά κανείς να αρνηθούμε την πίστη ή να μαρτυρησουμε γι᾽αυτήν.
Θα πρέπει όμως να μην την αρνούμεθα μόνοι μας, να μην την απεμπολούμε από αμέλεια και ραθυμία, αλλά να μενουμε εδραίοι και αμετακίνητοι σ᾽ αυτήν, και ακολουθώντας το παραδειγμα των αγίων που έχει θέσει η Εκκλησία μας κάθε ημέρα ως οδοδείκτες στη ζωή μας, να βαδίζουμε τον δρόμο της αγιότητος που βαδισαν και οι άγιοι τους οποίους τιμούμε σήμερα, ιδιαίτερα εδώ στον ναό σας, ο άγιος Τιμόθεος και η αγία Μαύρα, η χαρη των οποίων ευχομαι να μας σκέπει όλους πάντοτε και να μας καθοδηγεί στη ζωή μας.
