I.M. ΣΟΥΗΔΙΑΣ: Η Ορθοδοξία και η λειτουργική μας ζωή δεν είναι αποκλειστικό δικαίωμα των ελληνόφωνων αδελφών μας, αλλά κληρονομιά που τη δικαιούνται όλοι, αδιακρίτως γλώσσας, φυλής και καταγωγής”.
Με αυτά τα λόγια, τα οποία αποτελούν τον οδοδείκτη της ιεραποστολικής μας πορείας στη Σκανδιναυΐα, κατά την διαρρεύσασα 8ετία, είχα αναφερθεί την Κυριακή, 22 Απριλίου 2018, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, στη βιβλιοπαρουσίαση της Θείας Λειτουργίας στη Σουηδική γλώσσα.
Η πολύτιμη αυτή έκδοση από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, για την οποία εργάστηκε φιλοπόνως ο Γενικός Διευθυντής της, Πανιερώτατος Μητροπολίτης Φαναρίου κ. Αγαθάγγελος και οι συνεργάτες του, καθώς και ο μεταφραστής Δρ. David Heith Stade, αποτελεί όντως λειτουργικό βοήθημα για τους 150 και πλέον αδελφούς μας, που εντάχτηκαν στην τοπική μας Εκκλησία, δια χρίσματος ή δια βαπτίσματος ενηλίκων, τα τελευταία 8 χρόνια και που δεν έλκουν την καταγωγή τους από την Ελλάδα.
Εμείς, λοιπόν, οι ελληνόφωνοι κατανοούμε και συμμετέχουμε στα τελούμενα των Ιερών Μυστηρίων.
Τί πράττουμε όμως για όλους εκείνους που δεν κατανοούν την ελληνική;
Τους θεωρούμε ξένους και πρακτικώς αμέτοχους στα τελούμενα και έτσι τους περιθωριοποιούμε;
Σαφώς και όχι.
Το ιεραποστολικό πνεύμα που οφείλουμε να μας διακατέχει και κυρίως εκφράζεται με την έννοια του σεβασμού έναντι όλων, προπάντων εκείνων που μας προσεγγίζουν, από ενδιαφέρον ή έστω και από περιέργεια, είναι να τους ακούσουμε, να τους αφουγκραστούμε και να βρούμε τον κοινό τόπο ενότητας και συμπόρευσής μας εν Χριστώ.
Ένα ζήτημα λοιπόν προσέγγισης μεταξύ ημών τε και υμών, δηλαδή μεταξύ όλων εμάς που μιλάμε ελληνικά και των «άλλων» που δεν ομιλούν, είναι και η γλώσσα.
Στην ιεραποστολική μας επαρχία γίνονται προσπάθειες για τη μετάφραση λειτουργικών κειμένων και θεολογικών μελετών, στις τοπικές γλώσσες που την απαρτίζουν.
Η αρχή έγινε με την έκδοση της τρίγλωσσης Θείας Λειτουργίας, στην Ελληνική, Αγγλική και Σουηδική. Ακολούθησε η Ακολουθία των ‘‘Χαιρετισμών της Θεοτόκου’’ από τη μοναχή Χριστοδούλη στη Σουηδική και η έκδοση του παιδικού βιβλίου που έγραψε η κ. Αθηνά Ντάσιου – Γιάννου, με τίτλο: “Ιστορία ενός μικρού αγγέλου”, σε Σουηδική μετάφραση της κ. Elisabeth Styrlander, και οι οποίες εξεδόθησαν από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Συγκινητική η ενασχόληση του διαπρεπούς θεολόγου και κληρικού μας, Αιδ. Πρεσβυτέρου Δρ. Benedikt/Bengt Pohjanen, με τους Πατέρες της Εκκλησίας.
Αν και έχει εκδώσει 40 μελέτες του, θεολογικού, ιστορικού και φιλοσοφικού περιεχομένου, επί του παρόντος μεταφράζει στη Σουηδική τους Νηπτικούς Πατέρες.
Μια ανάλογη προσπάθεια έχει ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια στο Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Όσλο.
Σκόρπιες μεταφράσεις λειτουργικών κειμένων που χρησιμοποιούνται από τους ντόπιους Ορθοδόξους και από τις άλλες εκκλησιαστικές δικαιοδοσίες, έχουν γίνει αντικείμενο μελέτης μιας συγκροτηθείσης προς τούτο επιτροπής, με σκοπό να εκδοθεί ένα νέο κείμενο, στη σύγχρονη Νορβηγική, για να καλυφθούν οι ανάγκες της τοπικής εν Όσλω Εκκλησίας, που ήδη έχει εντάξει και απαριθμεί στα μέλη της ικανό αριθμό Νορβηγών αδελφών μας.
Για το λόγο αυτό, το Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2022, τελέστηκε η πρώτη Θεία Λειτουργία στο Μητροπολιτικό Ναό του Όσλο, αμιγώς στη Νορβηγική, στην οποία, κείμενα, αναγνώσματα και ύμνοι αποδόθηκαν στην τοπική γλώσσα, με βυζαντινό τρόπο.
Η τελεσθείσα Θεία Λειτουργία στη Νορβηγική, στην οποία εκκλησιάστηκαν περί τους 30 Νορβηγούς, μέλη της ως άνω ενορίας, είναι αποτέλεσμα του κόπου των Αιδ. Πρεσβυτέρου Δρ. Maxime Lesage και του Καθηγητή της Λειτουργικής στο Πανεπιστήμιο του Όσλο Δρ. Stig Simeon Frøyshov.
Θα τελείται πλέον η Θεία Λειτουργία άπαξ του μηνός, ημέρα Σάββατο, και με τον τρόπο αυτό θα εξυπηρετούνται λειτουργικά οι αδελφοί μας που δεν ομιλούν την ελληνική και θα μοιραζόμαστε τοιουτοτρόπως τον λειτουργικό μας πλούτο και τους θησαυρούς της παράδοσής μας με τους “άλλους”, έναν πλούτο που δεν είναι για εσωτερική κατανάλωση.
Η μετοχή μας στην Εκκλησία του Χριστού δεν αποτελεί προνόμιο μόνο των ελληνοφώνων, αλλά όλου του κόσμου, όλων των ανθρώπων, ολόκληρης της κτίσης, για να παραμένει πάντοτε ζώσα ιεραποστολική, μιας και απευθύνεται “εις πάντα τα έθνη”.
Της Εκκλησίας δεν είμαστε μόνον εμείς (οι ελληνόφωνοι) μέλη Της, αλλά και οι «άλλοι» (οι ντόπιοι πληθυσμοί), που με το Βάπτισμα ή το Χρίσμα, επέλεξαν να Την ακολουθούν βιωματικά.
Η συμπόρευση όλων μας προϋποθέτει την κατανόηση των τελουμένων μέσα σ’ αυτή και μέσα από τη γλώσσα του κάθε λαού.
