Προεξάρχοντος του Ποιμενάρχου μας η εορτή πάντων των εν Θεσσαλονίκη διαλαμψάντων Αγίων στη Συμβασιλεύουσα

Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 30 Απριλίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης με την ευκαιρία της εορτής πάντων των εν Θεσσαλονίκη διαλαμψάντων Αγίων.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τον Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο για την άδεια και την ευλογία του, καθώς και προς τον Προιστάμενο του Ιερού Ναού του Πολιούχου Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμ. Δαμασκηνό Πέτικα για την ευγενή πρόσκληση που του απηύθυνε και τη φιλοξενία.

Με τη σειρά του ο Προιστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Δαμασκηνός Πέτικας ευχαρίστησε θερμά τον Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα για την ανταπόκρισή του στην πρόσκληση να προεξάρχει στην εορτή της Συνάξεως πάντων των εν Θεσσαλονίκη διαλαμψάντων Αγίων και για το πολύπλευρο έργο κατά την πολυετή διακονία του ως προιστάμενος του Ιερού Ναού και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, και ιδιαιτέρως για τους κόπους και την ουσιαστική συμβολή του στην επιστροφή των ιερών και χαριτοβρύτων λειψάνων του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη.

Κατά την ομιλία του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων ανέφερε μεταξύ άλλων: Κυριακή τρίτη από του Πάσχα η σημερινή Κυριακή και η Αγία μας Εκκλησία δεν συνεχίζει μόνο να ψάλλει τον νικητήριο παιάνα της Αναστάσεως του Κυρίου μας, το «Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανά­τω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμε­νος», αλλά συνεχίζει να μας πα­ρου­σιάζει και μάρτυρες του Ανα­στάντος Σωτήρος και Λυτρωτού μας.

Και εάν την προηγούμενη Κυρια­κη είδαμε τον απόστολο Θωμά να θέτει τον δάκτυλό του στον τύπο των ήλων και στη λογχευθείσα πλευρά του Διδασκάλου του και να ομολογεί, «ο Κύριός μου και ο Θεός μου», δίδοντας τη μαρτυρία της Αναστάσεως, κατά τη σημερινή Κυ­ριακή τη σκυτάλη παίρνουν οι μυ­ροφόρες γυναίκες, ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας και ο νυκτερινός μα­θη­της του Κυρίου Νικόδημος, και διακηρύσσουν ότι ο Χριστός όντως ανέστη εκ του τάφου και εμφανί­σθηκε την πρωία της μιάς των Σαβ­βα­των στις ευλαβείς και αφοσιω­μένες αυτές υπάρξεις, οι οποίες πήγαν για να προσφέρουν τα μύρα της αγάπης και της ευλαβείας τους στον πεφιλημένο Διδάσκαλό τους.

Μάρτυρες όμως της Αναστάσεως του Κυρίου δεν είναι μόνο όσοι τον είδαν αναστημένο από την ημέρα της λαμπροφόρου Αναστάσεώς του μέχρι την ημέρα της εις ουρανούς ενδόξου Αναλήψεώς του. Είναι και όλοι εκείνοι οι οποίοι πορεύθηκαν στη ζωή τους μέσα στο φως της Αναστάσεως, έζησαν ως πιστοί και αφοσιωμένοι μαθητές του Σωτή­ρος και Λυτρωτού των ψυχών τους, και διακήρυξαν με τον λόγο και με τα έργα τους, με τη ζωή και με τον θάνατό τους το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως του Χρι­στού.

Γι᾽ αυτό και δεν είναι τυχαίο ή συμπτωματικό το γεγονός ότι κατά τη σημερινή Κυριακή των Μυρο­φο­ρων, η αποστολική Εκκλησία της Θεσσαλονίκης τιμά και τον πολυάριθμο χορό πάντων των ενταύθα διαλαμψάντων και τω Θεώ ευαρεστησάντων αγίων της, από τον πρωτοκορυφαίο και ουρα­νοβάμονα απόστολο Παύλο, τον ιδρυτή της Εκκλησίας, μέχρι τον πολιούχο της άγιο μεγαλομάρτυρα και μυροβλύ­τη Δημήτριο, αλλά και τους αγίους ιεράρχες της, Παύλο και Φιλόθεο τον Κόκκινο, τους πατριάρχες Κων­σταντινουπόλεως, Ευστάθιο Θεσσαλονίκης, Γρηγόριο Παλαμά και Συμεών Θεσσαλονίκης, τους εν ασκήσει διαπρέψαντας όσιους, με πρώτους τον όσιο Δαβίδ τον αμυγ­δαλίτη, την οσία και μυροβλύτιδα Θεοδώρα και τη θυγατέρα της Θεοπίστη,και τον όσιο Ευθύμιο τον νέο, και όλη την πληθύ των αγίων μαρτύρων και νεομαρτύρων, των οσίων και των ασκητών, των μαθητών του αγίου Δημητρίου, Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας, Νέστορα και Λούπου.

Τους τιμά και τους εορτάζει, διότι και αυτοί «μυροφόρων αναλαβόν­τες τάξιν» προσέφεραν στον Ανα­στάντα Κύριο τα μύρα της ευλα­βείας και της αγάπης τους και δια­κήρυξαν το θαύμα της Αναστά­σεώς του. Γιατί μύρα ευλαβείας χάριν του Αναστάντος Κυρίου ήταν οι κόποι και οι ταλαιπωρίες τις οποίες υπέμεινε ο μέγας από­στολος Παύλος και οι συνέκδημοί του Θεσσαλονικείς απόστολοι, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο του Χρι­στού και να διακηρύξει ότι «Χρι­στος εγερθείς εκ νεκρών … θάνα­τος αυτού ουκέτι κυριεύει».

Μύρα ευλαβείας προς τον Ανα­στάντα αρχηγό και τελειωτή της πίστεώς μας ήταν και οι αγώνες και οι πόνοι των αγίων και θεο­φόρων πατέρων και ιεραρχών για να μορφώσουν τον Χριστό στις ψυχές των ευγενών Θεσσαλονι­κέων αλλά και για να αντιμε­τω­πίσουν τις ποικίλες κενοφωνίες των αιρετικών.

Μύρα ευλαβείας προς τον Ανα­στάντα Χριστό ήταν και τα αίματα των αγίων ενδόξων μαρτύρων και νεομαρτύρων, που θυσίασαν τη ζωή τους για χάρη της πίστεως και αγάπης τους προς Αυτόν, «ίνα κρείττονος αναστάσεως τύχωσιν».

Μύρα ευλαβείας ήταν και τα δα­κρυα, οι ιδρώτες, οι αγρυπνίες, οι κακοπάθειες και η υπομονή των οσίων ασκητών και μοναχών, αν­δρων και γυναικών, για χάρη του Αναστάντος Κυρίου.

Και με όλα αυτά, με τον θάνατο και τη ζωή τους, με την αγιότητα και το μαρτύριό τους, με τα συγ­γράμματα και τα καλά τους έργα, μετέφεραν μαζί με τις αγίες μυροφό­ρες γυναίκες, με τον ευσχήμονα βουλευτή, τον Ιωσήφ τον από Αρι­μαθαίας, και τον νυκτερινό μαθη­τη του Κυρίου Νικόδημο, το μη­νυμα της Αναστάσεως από γενεάς εις γενεάν μέχρι και σήμερα, μέχρι την εποχή μας, κατά την οποία ο συγ­χρονος άνθρωπος αγωνιά και για τη ζωή και για τον θάνατο, αγωνιά και για το παρόν και για το μέλλον του.

Το μήνυμα όμως των αγίων μυρο­φόρων αλλά και πάντων των εν Θεσσαλονίκη διαλαμψάντων και τω Θεώ ευαρεστησάντων αγίων, τους οποίους τιμά σήμερα η Εκ­κλη­σία των Θεσσαλονικέων, δεν είναι άλλο παρά «το φαιδρόν της Αναστάσεως κήρυγμα», το μήνυμα ότι η Ανάσταση του Χριστού είναι και ανάσταση όλων όσων πιστεύ­ουν σ᾽ Αυτόν, είναι η αιτία της χα­ρας και της αισιοδοξίας των πι­στων, διότι μας χαρίζει ελπίδα και προοπτική όχι μόνο επίγεια αλλά και ουράνια, όχι μόνο προσωρινή αλλά και αιώνια.

Και απόδειξη της αληθείας της Αναστάσεως είναι και η ιερά χο­ρεία πάντων των εν Θεσσαλονίκη διαλαμψάντων και τω Θεώ ευα­ρε­στησάντων αγίων, οι οποίοι περιέ­πουν την πόλη και προ­στα­τεύουν τον ευσεβή κλήρο και λαό της.

Αισθάνομαι ιδιαιτέρως ευγνώ­μων προς τον εν τοις αγίοις αυτού ενδοξαζόμενο Θεό και προς τους εορταζομένους αγίους, γιατί είχα τη χαρά και την ευλογία να ιε­ρουργήσω κατά τη σημερινή Κυ­ριακή στον περίκλυτο αυτό ιερό ναό του πολιούχου μας αγίου με­γα­λομάρτυρος Δημητρίου του μυ­ρο­βλύτου, και να συνεορτάσω και να συμπανηγυρίσω μαζί σας μαζί με τις Μυροφόρες και τους αγίους της πόλεώς μας.

Ευχαριστώ γι᾽ αυτό από καρδίας και εν ευγνωμοσύνη πολλή τον ιερατικώς προιστάμενο του ιερού ναού, τον π. Δαμασκηνό, για την ευγενή του πρόσκληση, και εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου προς τον Παναγιώτατο Μητροπο­λίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο για την άδεια, την ευλογία και την αγάπη του. Και εύχομαι ταπεινά το μήνυμα της Αναστάσεως να πληροί τις ψυχές όλων μας και η χάρη πα­ντων των εν Θεσσαλονίκη αγίων να μας προστατεύει και να μας ενισχύει πάντοτε.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ