Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Το εσπέρας της Τρίτης, 12ης Σεπτεμβρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Εσπερινό και στην Παράκληση του Αγίου Λουκά του Ιατρού στον Ιερό Ναό του στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.
Πλήθος κόσμου προσήλθε, όπως κάθε Τρίτη απόγευμα, για να προσκυνήσει τα χαριτόβρυτα Ιερά Λείψανα του Θαυματουργού Αγίου Λουκά, να ζητήσει τη θεραπευτική του χάρη και να τον ευχαριστήσει για τα πολυάριθμα θαύματα που επιτελεί καθημερινά.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής προ της Υψώσεως του τιμίου Σταυρού, της προχθεσινής δηλαδή Κυριακής, ακούσαμε τον λογο του Χριστού, ο οποίος συνομιλώντας με τον κεκρυμμένο μαθητη του Νικόδημο του λέγει: «και καθώς Μωυσής ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως υψωθήναι δεί τον υιόν του ανθρώπου».
Ο Χριστός αναφέρεται στο θαυμαστο γεγονός που συνέβη στην Παλαιά Διαθήκη, όταν ο Μωυσής κρέμασε κατ᾽ εντολη του Θεού ένα χάλκινο φιδι, στο οποίο, όταν οι Ισραηλίτες, που κινδύνευαν να πεθάνουν από τα δαγκώματα των φιδιών, έστρεφαν τα μάτια και την καρδιά τους, θεραπευόταν. Το χάλκινο αυτό φιδι αποτελεί προτυπωση του Εσταυρωμένου Κυρίου Ιησού Χριστού.
Κάτι ανάλογο με τους Ισραηλιτες, γράφει ο άγιος Λουκάς, ο ιατρος, έκανε και ο απόστολος Παύλος. Το βλέμμα του ήταν παντοτε νοερά προσηλωμένο στον Σταυρό του Κυρίου. Ο απόστολος Παύλος, που με θαυμαστό τρόπο μεταστραφηκε στον Χριστό και αγάπησε τον Σταυρό του όπως κανένας άλλος στον κόσμο, γράφει: «εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι, ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησου Χριστού, δι᾽ ου εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ τω κόσμω».
Αυτός που αγαπά, ζει μόνο για τον αγαπώμενο, συνεχίζει ο άγιος Λουκας, μέρα και νύχτα σκέφτεται μονο αυτόν και προς αυτόν προσηλωνει το βλέμμα και την καρδιά του. Αλλά αυτό το συναίσθημα είναι χαμηλότερης βαθμίδας. Ο απόστολος Παύλος ήταν πλήρης από μία διαφορετική αγάπη, την αγάπη προς τον Σωτήρα, προς τον Εσταυρωμένο. Για πάντα και ανεξιτηλα χαράχτηκε στην καρδιά του ο Σταυρος του Χριστού. Για τον απόστολο Παύλο όλος ο κοσμος είχε εξαφανισθεί, τα θελγητρα του κοσμου είχαν φύγει μακριά του και ο κόσμος είχε παύσει να υπάρχει. Γι᾽ αυτό και έγραφε: «Χριστώ συνεσταύρωμαι· ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Γαλ. 2.20).
Γι᾽ αυτό και ο απόστολος Παύλος δεν καυχάται για τίποτε άλλο παρα για τον Σταυρό του Χριστού.
Για τι να καυχηθούμε; διερωτάται ο άγιος Λουκάς, ο οποίος με τη ζωή του απέδειξε την καύχησή του για τον Σταυρό του Χριστού. Για εντελως διαφορετικά πράγματα, συνεχίζει, πρέπει να καυχιόμαστε και όχι για τις επιτυχίες στην έρευνα μας, καθώς ήταν ένας διαπρεπής καθηγητής της Ιατρικής, για την κοινωνική μας δραστηριότητα, τα βραβεία και τα παράσημα που λαμβάνουμε γι᾽ αυτες τις δραστηριότητες, για τις επιτυχίες μας στη ζωή, για τον πλούτο, το μυαλό, την ευφυία, την επιδεξιότητά μας.
Και δεν ήταν μόνο ο απόστολος Παύλος, ο οποίος καυχάτο για τον Σταυρο του Κυρίου. Ήταν και όλοι οι μάρτυρες, οι όσιοι, οι άγιοι και οι ομολογητές, γράφει και πάλι ο άγιος Λουκάς, που ατένιζαν τον Σταυρο του Χριστού και συσταυρωνοταν μαζί του. Στις καρδιές τους είχαν χαραχθεί βαθειά οι λογοι του ίδιου του Κυρίου και των αποστόλων: «τα άνω φρονείτε, μη τα επί της γης. Απεθάνετε γαρ, και η ζωή υμών κέκρυπται συν τω Χριστώ εν τω Θεώ».
Οι άγιοι, συνεχίζει ο άγιος Λουκας, επεδίωξαν με όλη τους την καρδιά να υποφέρουν με τον Χριστο για την ύψιστη αλήθεια και για την αγάπη του, και γι᾽ αυτό όλοι οι λογισμοί των ψυχών τους, όλες οι επιδιώξεις του μυαλού και της καρδιάς τους στράφηκαν στο πως θα ακολουθήσουν τον Χριστό.
Η πλειονότητα των ανθρώπων με καθαρές καρδιές που αγάπησαν τον Κύριο Ιησού Χριστό, πήγαν με Αυτόν εκεί όπου Αυτός τους κάλεσε. Γι᾽ αυτούς ο κόσμος έγινε μισητος και αδιάφορος. Άρχισαν να παρατηρούν όχι τον κόσμο ουτε την ομορφιά του, αλλά το βαθος της ψυχής τους. Καταπιάστηκαν όχι με την απόκτηση των εγκοσμίων αγαθων, αλλά με την καθαρση της καρδιάς τους, και έτσι κατόρθωσαν να ακολουθήσουν τον Χριστό και να φθάσουν κοντά του και να κερδίσουν τη βασιλεία του.
Τι μπορούμε όμως να κάνουμε εμείς που δεν έχουμε το ψυχικό μεγαλείο του αποστόλου Παύλου ή το θάρρος των αγίων μαρτύρων και ομολογητών;
Στην ερώτηση αυτή να τι μας συστήνει ο άγιος Λουκάς: «Και εμείς οι αδύναμοι χριστιανοί, έστω και αραιά να σκεφτόμαστε τον Σταυρό του Χριστού, ακόμη και αν δεν στεκεται πάντα μπροστά στα μάτια μας και έστω κουτσαίνοντας, σκονταφτοντας και πέφτοντας, ας ακολουθήσουμε τον Χριστό. Ναί», καταλήγει ο άγιος, «ας είναι λοιπον πάντα μπροστά μας το παράδειγμα του αγίου αποστόλου Παύλου και όλων των αγίων, που συσταυρώθηκαν με τον Χριστό», για να μας ενισχύουν και να μας ενθαρρύνουν και μας, αδελφοί μου, να σηκώνουμε τον δικό μας σταυρο με τη χάρη του Χριστού και να τον ακολουθούμε, θεωρώντας τιμη και καύχημά μας αυτόν τον σταυρο που μας δίνει τη δυνατοτητα να μιμούμεθα τον Χριστο, ο οποίος διά του Σταυρού του μας χάρισε τη σωτηρία μας.
Ο καθένας μας, αδελφοί μου, έχει τον δικό του σταυρό. Ο καθένας γνωρίζει ποιος είναι ο σταυρός του. Άλλος είναι ελαφρύς, άλλος είναι βαρύς, αλλά πάντοτε προσβλέποντας στον Εσταυρωμένο μπορούμε να ξεπεράσουμε κάθε δυσκολία του σταυρού, κάθε πρόβλημα είτε οικογενειακ, είτε προσωπικό είτε ασθενείας. Θα αντλούμε δύναμη από τον Εσταυρωμένο Χριστό, όπως άντλησαν οι απόστολοι και όλοι οι άγιοι, και έτσι θα πορευθούμε αυτή την οδό, η οποία μας οδηγεί διά του Σταυρού στη σωτηρία.
