Ι.Μ. ΠΑΤΡΩΝ: Μέ επίκεντρο τό ιστορικό Μοναστήρι τών Αγίων Πάντων Τριταίας εορτάσθησαν οι Άγιοι Πάντες, στήν Ιερά Μητρόπολη Πατρών.
Στόν Όρθρο εχοροστάτησε καί εν συνεχεία ετέλεσε τήν Θεία Λειτουργία καί ωμίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος.
Ο Σεβασμιώτατος μέ τήν ευκαιρία τής πανηγύρεως τής Ιεράς Μονής καί τής συμπληρώσεως 200 ετών από τής Επαναστάσεως τού 1821, ανεφέρθη στό ρόλο τών Ιερών Μοναστηρίων μας, καθ’ όλην τήν διάρκεια τής πικρής τουρκικής σκλαβιάς καί κατά τήν Επανάσταση τού 1821 καί μετά ταύτα. Μεταξύ τών άλλων είπε:
«… Η ελευθερία τής Ελλάδος πέρασε καί λιβανίστηκε από τίς αυλές καί τούς θόλους τών Εκκλησιών τών Ιερών Μονών μας. Η Ρωμηοσύνη καί η Ορθοδοξία πορεύτηκαν καθ’ όλην τήν διάρκεια τής δουλείας μαζί. Ακολούθησαν τόν δρόμο τού φρικτού μαρτυρίου καί άντεξαν, γιατί τίς καρδιές τών ανθρώπων, τών ηρώων καί αγωνιστών, όλων τών Ελλήνων, Κληρικών καί Λαϊκών κατηύγαζαν η πίστη στόν Θεό καί η αγάπη στήν Πατρίδα.
Τά Μοναστήρια διετήρησαν τήν παράδοση, τήν πίστη, τή γλώσσα, τήν ιδιοπροσωπία τών Ελλήνων, θέριεψαν καί ανάστησαν τών δούλων τήν αποσταμένη ελπίδα καί τό φώς από τό ταπεινό καντήλι τους έγινε φλόγα καί πυρκαϊά πού κατέκαυσε τόν τουρκικό ζυγό καί χάρισε τό ποθούμενον, τήν πολυπόθητη δηλαδή, ελευθερία.
Από τά Μοναστήρια, τούς Καλογέρους καί τούς Αρχιερείς ξεκίνησαν σχεδόν όλα τά επαναστατικά κινήματα καί οι αγώνες γιά τήν ελευθερία τής πατρίδος μας.
Τά γεγονότα βοούν καί οι τόποι μαρτυρούν περί τής προσφοράς τών Ιερών Μονών στόν αγώνα γιά τήν ελευθερία. Όσοι ηθέλησαν κατά καιρούς, νά παραχαράξουν τήν ιστορία καί νά αλλοιώσουν τήν πραγματικότητα, λαμβάνουν τήν απάντηση από τούς ίδιους τούς ήρωες καί μάρτυρες τού Γένους.
Θά αναφέρωμε ενδεικτικά τά λόγια τού Μακρυγιάννη γιά τήν μεγάλη προσφορά τών Ιερών Μονών στόν απελευθερωτικό αγώνα.
«Αφάνισαν όλως διόλου τά μοναστήρια καί οι καημένοι οι καλόγεροι, οπού αφανίστηκαν εις τόν αγώνα, πεθαίνουν τής πείνας μέσα στούς δρόμους, οπού αυτά τά μοναστήρια ήταν τά πρώτα προπύργια τής απανάστασής μας. Ότι εκεί ήταν καί οι τζεμπιχανέδες μας (πυριτιδαποθήκες) κι όλα τά αναγκαία τού πολέμου· ότ ήταν παράμερον καί μυστήριον από τούς Τούρκους. Καί θυσίασαν οι καημένοι οι καλόγεροι καί σκοτώθηκαν οι περισσότεροι εις τόν αγώνα. Καί οι Μπαυαρέζοι παντήχαιναν, ότ είναι οι Καπουτζίνοι τής Ευρώπης, δέν ήξεραν ότι είναι σεμνοί, κι αγαθοί άνθρωποι καί μέ τά έργα τών χεριών τους απόχτησαν αυτά, αγωνίζοντας καί δουλεύοντας τόσους αιώνες καί ζούσαν μαζί τους τόσοι φτωχοί καί έτρωγαν ψωμί… καί χάλασαν (οι Μπαυαρέζοι) καί ρήμαξαν όλους τούς ναούς τών μοναστηριών».
Καί ο θρυλικός Γέρος τού Μωρηά, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, από τά Μοναστήρια περνούσε, προσευχόταν μέ τούς συμπολεμιστές του, εξομολογούντο καί κοινωνούσαν τών Αχράντων Μυστηρίων…
… Οι Μονές τής Αχαΐας στάθηκαν πρωτοπόρες σ’ αυτόν τόν αγώνα. Τό Μέγα Σπήλαιο, η Αγία Λαύρα, η Γηροκομήτισσα τών Πατρών, η Χρυσοποδαρίτισσα, ο Ομπλός καί τόσα άλλα.
Πάντοτε στεκόμαστε μέ δέος καί κλίνομε γόνυ ψυχής καί σώματος μπροστά στούς ηρωϊσμούς καί τίς θυσίες τών ηρωϊκών Καλογέρων μας, οι οποίοι στάθηκαν σάν τό βράχο, πάνω στόν οποίο διελύθησαν τής τουρκιάς τά κύματα. Ειδικά όμως εφέτος πού συμπληρώνονται 200 χρόνια από τήν Επανάσταση τού 1821, μακαρίζομε τούς Κληρικούς μας, οι οποίοι είτε μέ τήν προσευχή, είτε μέ τήν προσφορά στήν παιδεία, στή διατήρηση τής γλώσσας καί τής ελληνορθοδόξου παραδόσεως, είτε μέ τήν συμμετοχή στόν αγώνα καί μέ τήν θυσία τής ίδιας τής ζωής τους, αγωνίστηκαν γιά νά είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Καί όταν χρειάστηκε προσέφεραν καί τά ιερά τους σκεύη, ώστε νά βοηθήσουν στήν κάλυψη βασικών αναγκών τού αγώνος…
… Η προσφορά τών Ιερών Μονών συνεχίζεται μέχρι σήμερα, αφού τά Μοναστήρια μας, είναι φάροι φωτεινοί μέσα στήν κοινωνία, διατηρούν τήν παράδοση καί αντιστέκονται στήν εκκοσμίκευση τού ορθοδόξου φρονήματος…».
