Πανηγύρισε ο Ιερός Ναός Γενεσίου της Θεοτόκου στα Νέα Μάλγαρα

Την Τετάρτη το πρωί, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου Μαλγάρων.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Η γέννησίς σου, Θεο­τό­κε, χαράν εμή­νυσε πάση τή οικουμένη».

Στήν κατήφεια πού επικρατούσε στόν κόσμο ως συνέπεια τής αμαρ­τίας καί τής απομακρύνσεως τού ανθρώπου από τόν Θεό, εξαι­τίας τής παρακοής τών πρωτο­πλάστων, τό πρώτο χαρμόσυνο γεγονός είναι τό γεγονός τό οποίο εορτάζει καί πα­νη­γυρίζει σή­μερα η Αγία μας Εκ­κλη­σία. Είναι η γέν­νηση τής Υπερα­γίας Θεοτόκου. Είναι η γέννηση τής Mη­τέρας τού Θεού καί τών ανθρώπων, πού εισέρ­χε­ται σήμερα στή ζωή τού κό­σμου καί εγκαι­νιάζει μέ τήν εορ­τή της τό νέο εκ­κλη­σιαστικό έτος πού άρ­χισε πρίν από λίγες ημέρες.

Ο εορτασμός τής γεν­νή­σεως τής Θεο­τό­κου στήν αρχή τού νέου εκ­κλησιαστικού έτους έχει έναν συμ­βο­λι­κό καί πνευ­ματικό χα­ρα­κτήρα, κα­θώς μάς υπενθυ­μί­ζει ότι σέ αυ­τόν τόν νέο χρόνο στόν οποίο μό­λις εισήλθαμε, σέ έναν χρό­νο, στόν οποίο μεταφέρουμε τό βάρος τής δυσκολίας καί τών προβλημάτων πού δη­μι­ούρ­γησε η παν­δημία τού κορωνοϊού, αλλά καί όλα όσα αντι­με­τωπίζουμε ως άνθρωποι καθη­με­ρινά, δέν υπάρ­χουν μόνο προ­βλή­ματα καί δοκι­μα­­σίες, δέν υπάρ­χει μόνο θλίψη καί πόνος, υπάρχει καί χαρά. Καί αυτή τή χα­ρά μάς τήν χαρίζει ο Θεός, μάς τήν χαρίζει η Υπεραγία Θεοτόκος, η γέννηση τής οποίας «χαράν εμή­νυσε πάση τή οικουμένη».

Μάς υπενθυμίζει ακόμη ότι η Πα­να­γία μας αποτελεί γιά όλους μας τήν αρ­χή τής ζωής, τήν αρχή τής εν Χριστώ ζωής, τήν οποία καλού­με­θα όλοι νά ζήσουμε, καθώς έχουμε πλέον αυτή τή δυνατότητα, γιατί η Παναγία μας μέ τή συμμετοχή της στό σχέδιο τής σωτηρίας τού αν­θρώπου καί τή γέννηση τού Υιού της έγινε εκείνη η οποία απεκα­τέ­στησε τή σχέση τού ανθρώπου μέ τόν Θεό.

Έγινε Εκείνη η οποία έφερε τόν Θεό στή γή γιά νά σώσει τούς ανθρώπους, αλλά έγινε καί Εκείνη η οποία διά τών πρεσβειών της καί τής μεσιτείας της στόν Υιό της χαρίζει στούς ανθρώπους τή σωτηρία.

Χωρίς τήν Υπεραγία Θεοτόκο η ελπίδα τού αν­θρώ­που νά απαλλα­γεί από τήν αμαρτία καί νά επι­στρέ­ψει στόν απω­λε­­­σθέ­ν­­τα πα­ρά­δει­­σο τής Εδέμ θά παρέμενε ανεκ­πλή­ρωτο όνειρο καί ασίγαστος πό­θος· μέ τήν Πα­ναγία, έγινε απτή πραγ­μα­τι­κό­τητα, πίστη καί ελπίδα όλων τών χρι­στιανών, κα­θώς η Παναγία είναι πού μάς τήν εξα­σφα­­­λίζει όχι μό­νο μέ τήν υπακοή της στό θέλημα τού Θεού αλλά καί μέ τίς ανύστακτες προ­σευ­χές της πρός χάριν τής σωτηρίας τού καθε­νός μας.

Η Παναγία μας όμως είναι καί η αρχή μιάς νέας εποχής. Άν μέ τή γέννησή της άρχισε νά γράφεται τό βιβλίο τής Kαινής Δια­θή­κης, μέ τόν ευαγγελισμό της καί μέ τή γέν­νηση τού Yιού της ο κόσμος εισή­λ­θε στή νέα εποχή τής χάριτος τού Θεού.

Aυτή τή νέα εποχή, τήν εποχή τής χάριτος τού Θεού, στήν οποία ζού­με όλοι, έστω καί άν δέν τό συνει­δητοποιούμε, μάς υπενθυ­μίζει η Παναγία μας μέ τήν εορτή τής γεν­­νή­σεώς της. Kαί δέν μάς τήν υπεν­θυμίζει γιά κανένα άλ­λο λόγο, αλλά γιά νά μάς παρα­κινήσει νά θυμηθούμε πώς έχουμε χρέ­­ος απέ­ναντι στόν εαυτό μας, απέναντι σέ Εκείνη, τή μητέρα μας, καί απέ­να­ντι στόν Yιό της, πού θυ­σιά­στηκε γιά χάρη μας, νά πορευόμα­στε στή ζωή αυ­τή, στό νέο εκκλη­σια­στικό έτος, αλλά καί πάν­τοτε «εν καινό­τητι ζωής», όπως έζη­σε Εκεί­νη. Nά ζούμε πάν­το­τε σύμφωνα μέ τίς «και­­νές εντολές» τού Xριστού, έχο­ν­τας νε­κρώ­σει τόν «παλαιό άν­θρωπο», τόν άνθρωπο τής αμαρ­τίας καί τής φθο­ράς, τής όλης καί τής σάρ­κας, πού φέρου­με μέ­σα μας καί έχον­τας οικειοποιηθεί τόν νέο, πού ενδυ­θήκαμε μέ τή βάπτισή μας, προκει­μένου νά εισέλθουμε διά τής θύρας στή βασι­λεία τών ουρανών.

Kαί άς μήν ξεχνούμε ότι θύρα εί­ναι η ίδια η Παναγία μας· είναι αυτή η οποία όχι μόνο μάς εισάγει στόν νέο εκκλησιαστικό χρό­νο, αλ­λά μάς εισά­γει, εάν τό θε­λήσουμε καί αγω­νι­σθούμε γι αυτό καί άν τής τό ζη­τούμε καθημε­ρινά στόν ατε­λεύ­τη­το χρόνο τής αιωνίου ζω­ής.

Εορτάζοντας, λοιπόν, σήμε­ρα τό θαυμαστό καί χαρ­­μό­συ­νο γεγονός τής γεννήσεως τής Υπε­ρα­γίας Θεο­­τόκου, άς απο­­φασί­σουμε καί εμείς νά κάνου­με μία νέα αρχή στή ζωή μας, άς προσπαθήσουμε νά με­τέχουμε τής χάριτος τού Θεού, τήν οποία μάς προσφέρει η Εκ­κλη­σία μας διά τών αγίων μυστηρίων της, αλλά καί μάς δίδει ο Θεός, όταν τού τήν ζητούμε μέ ταπείνω­ση καί αγω­­νιζόμαστε νά τήν κρα­τήσουμε, ώστε μέ τή χάρη του νά μπορέ­σουμε καί εμείς παρά τίς δυσκολίες καί τά προβλήματα πού μπορεί νά αντιμετωπίζουμε στή ζωή μας, νά έχουμε καί τή χαρά καί τή χάρη πού δίδει ο Θεός σέ όσους αγω­νί­ζονται γιά νά ζούν σύμφωνα μέ τό θέλημά του, όπως έδωσε καί στήν Υπεραγία Θεοτόκο, τό Γενέ­σιο τής οποίας τιμούμε σήμε­ρα.

Πατέρες καί αδελφοί μου, βλέπουμε ότι η καταφυγή μας στήν Υπεραγία Θεοτόκο μάς χαρίζει τή χάρη τού Θεού αλλά καί όλα εκείνα τά οποία έχουμε ανάγκη καί είναι πρός σωτηρία μας. Ήδη διερχόμεθα μία όντως δύσκολη περίοδο, τήν περίοδο τού κορωνοϊού, τήν περίοδο τής κρίσεως, καί έπεται συνέχεια. Κύριος οίδε μέχρι πού θά φθάσουν όλα αυτά τά προβλήματα. Εάν δέν έχουμε νά καταφύγουμε κάπου, τότε είμεθα γιά κλάματα.

Τόν Θεό μπορεί νά τόν θεωρούμε κάποια φορά ότι είναι μακριά μας, η Παναγία όμως. πού υπήρξε άνθρωπος. είναι τόσο κοντά στά προβλήματά μας, είναι τόσο κοντά στίς δυσκολίες τής καθημερινότητός μας! Καί σείς εδώ πού έχετε τήν ευκαιρία νά καταφεύγετε στόν ναό της, καί όλοι βέβαια οι πιστοί, αλλά ιδιαιτέρως εσείς, πού έχετε εδώ τήν Παναγία μας, τή Γέννηση τής Υπεραγίας Θεοτόκου, μήν τό ξεχνάτε, όχι μόνο τίς Κυριακές αλλά καθημερινά, νά περνάτε, νά τής ζητάτε νά βοηθήσει στά προβλήματα όχι μόνο τά προσωπικά αλλά καί τά προβλήματα όλης τής οικουμένης. Βλέπετε ότι όλη η οικουμένη ταλαιπωρείται. Καί γιατί τάλαιπωρείται; εξ αμαρτιών μας. Τά λάθη τών ανθρώπων πολλές φορές μάς οδηγούν σ’ αυτή τήν κατάσταση. Γι’ αυτό, καλό θά είναι νά ακούμε καί αυτούς πού θέλουν νά μάς βοηθήσουν νά ξεπεράσουμε τή δυσκολία καί τή δοκιμασία τού κορωνοϊού. Άς κάνουμε υπακοή καί άς τηρήσουμε αυτά πού μάς λένε. «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου» εν υπακοή καί παρακλήσει πρός τήν Υπεραγία Θεοτόκο. Αμήν.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ