Την Τετάρτη 2 Μαΐου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου Σφηνίτσης στην Αγκαθιά Ημαθίας επί τη εορτή της μετακομιδής του ιερού λειψάνου του Αγίου Αθανασίου.
Οπως αναφέρει ανακοίνωση της Μητρόπολης, μετά το τέλος της θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε λιτάνευση της ιεράς εικόνος και του ιερού λειψάνου του Αγίου Αθανασίου πέριξ της Μονής.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :
«Η εμή διδαχή ουκ έστιν εμή αλλά του πέμψαντός με».
Εικοσιπέντε ημέρες έχουν περάσει από την ημέρα της λαμπροφορου Αναστάσεως του Κυρίου μας, και στο διάστημα αυτό είδαμε τον Ιησού να εμφανίζεται στους μαθητες του προκειμένου να εδραιωσει την πίστη τους στο θαύμα της Αναστάσεώς του αλλά και να τους ενισχύσει για το έργο του ευαγγελισμού των ανθρώπων, το οποίο θα αναλάμβαναν μετά την επιφοίτηση του Παναγίου Πνεύματος κατα την ημέρα της Πεντηκοστής.
Και σήμερα, στο μέσον αυτής της περιόδου των πενήντα ημερων, οι οποίες μεσολαβούν μεταξύ των δύο μεγάλων εορτών της Εκκλησιας μας, της Αναστάσεως και της Πεντηκοστής, η Εκκλησία μας μας παρουσιάζει τον Χριστό με έναν αλλο τρόπο. Μας τον παρουσιάζει να ομιλεί πριν από το Πάθος και την Ανάστασή του στους Ιουδαίους, μία ημέρα σαν τη σημερινη, εικοσιπέντε ημέρες μετά το Πάσχα των Ιουδαίων, και να τους αποκαλυπτει το νόημα της αποστολής του και της διδασκαλίας του στους ανθρώπους.
Ο Χριστός όμως δεν μίλησε μόνο τότε στους Ιουδαίους, αλλά μιλά και σε μας σήμερα και σε κάθε εποχη. Μιλά για τη διδασκαλία και το Ευαγγέλιό του, γι᾽ αυτά δηλαδή που εμπιστεύθηκε στους μαθητές και αποστόλους του να τα κηρύξουν σε όλα τα έθνη, γι᾽ αυτά τα οποία άφησε ως ιερή και σωτηρια παρακαταθήκη στην Εκκλησία του. Μιλά για όλους εκείνους που επρόκειτο να συνεχίσουν το έργο του και για όλους εμάς που επρόκειτο να πιστεύσουμε διά του λογου των σε αυτό.
«Η εμή διδαχή ουκ έστιν εμή αλλα του πέμψαντός με». Η διδασκαλία μου δεν είναι δική μου αλλα αυτού που με απέστειλε, δηλαδη του Θεού-Πατρός μου, λέγει.
Ο Χριστός απαντά με αυτόν τον τρόπο σε εκείνους που απορούν πως είναι δυνατόν να διδάσκει, αφού δεν έμαθε γράμματα, αλλά συγχρόνως απαντά και σε εκείνους που νομίζουν ότι επειδή εχουν μάθει γράμματα, επειδή εχουν σπουδάσει, επειδή έχουν καποια θέση στην Εκκλησία, μπορούν να διδάσκουν τους ανθρώπους ο,τι νομίζουν και όπως νομιζουν. Απαντά σε εκείνους που σφετερίζονται τη διδασκαλία του ευαγγελικού λόγου για να αποκομιζουν την τιμή και τη δόξα των ανθρώπων.
Και εάν ο Χριστός, ο οποίος είναι ο Υιός και Λόγος του Πατρός, ο οποίος είναι ασυγχύτως και αδιαιρετως ενωμένος με τον Θεό-Πατερα του, διακηρύττει ότι η διδασκαλία του δεν είναι δική του αλλά του Πατέρα του, που τον απέστειλε στον κόσμο για να διδάξει τους ανθρώπους, και ο ίδιος επιτελεί το έργο αυτό ως έργο υπακοής προς τον Πατέρα του, το ίδιο ακριβώς κανει ανά τους αιώνες και η Εκκλησία μας διά των αγίων αποστολων, των θεοφόρων Πατέρων και ιεραρχών της και των κηρυκων του Ευαγγελίου. Διότι το Ευαγγέλιο του Χριστού κηρύχθηκε και κηρύσσεται μόνο εν υπακοή προς τον Θεό, όπως μας διδάσκει και ο εορταζομενος σήμερα μέγας ιεράρχης και διδάσκαλος της Εκκλησίας μας, ο άγιος Αθανάσιος, αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας, ο προστάτης και έφορος του ιερού αυτού Κοινοβίου, του οποίου εχουμε την ευλογία να προσκυνούμε την τιμία και χαριτόβρυτη Καρα και να λαμβάνουμε τη χάρη και τον αγιασμό που μεταδίδει.
Με υπακοή προς τον Θεό και την Εκκλησία δίδαξε και ο άγιος Αθανάσιος, χωρίς να επιδιώκει τον έπαινο και την προβολη, χωρίς να επιζητά την τιμή και τη δόξα που απέρρεε από το υψηλο πατριαρχικό του αξίωμα και την αρχιερωσύνη. Αντίθετα μάλιστα, δίδασκε με απόλυτη συναίσθηση ότι η διδασκαλία του δεν ήταν δική του, αλλά ήταν αυτή που του εμπιστεύθηκε ο Χριστός διά της Εκκλησίας του για να τη μεταδώσει στους ανθρώπους, ώστε να σωθούν δι᾽ αυτης.
Γι᾽ αυτό και την υπερασπίσθηκε με τόσο σθένος και τόση γενναιότητα έναντι του Αρείου και των άλλων κακοδόξων οι οποίοι προσπαθούσαν να επιβάλλουν τις δικες τους αιρετικές απόψεις για τον Υιό και Λόγο του Θεού, διότι η υψηλοφροσύνη τους και ο εγωισμος τους δεν τους επέτρεπαν να αντιληφθούν ότι η διδαχη της Εκκλησίας δεν είναι δική τους για να διδάσκουν ο,τι νομίζουν, αλλά ειναι του Θεού, ο οποίος και φωτίζει και δίνει λόγο σε όποιον τον ακούει με σεβασμό, ώστε να μην πλανάται και να μην παρερμηνεύει τον θείο Λογο, και να μην απομακρύνεται έτσι από την αλήθεια της Εκκλησίας και να αποκόπτεται από αυτήν, μαζί με όσους τον ακολουθούν, ως αιρετικός.
Με την ίδια συναίσθηση της υπακοης στο θέλημα του Θεού, την οποία μας δίδαξε ο Χριστός, αλλά και με την οποία δίδαξε τον λόγο της αληθείας και του Ευαγγελίου και ο τιμώμενος Μέγας Πατηρ της Εκκλησίας μας, ο Μεγας Αθανάσιος, θα πρέπει και να διδάσκουμε, όσοι διδάσκουμε, αλλα και να ακούμε τον λόγο του Θεού, ώστε να είναι σωτήριος και για μας, κατα την υπόσχεση του Κυρίου μας, που τον ακούσαμε σημερα να λέγει, ότι «τούτο γαρ εστιν το θελημα του Πατρός μου, ίνα πας ο θεωρών τον Υιόν και πιστεύων εις αυτόν έχη ζωήν αιώνιον».
Εύχομαι, λοιπόν, να μας αξιώσει ο Θεός, διά πρεσβειών του εν αγίοις Πατρός ημών Αθανασίου του Μεγάλου, να θεωρούμε και να πιστεύουμε πάντοτε στον Χριστό, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, ώστε να χαρίσει και σε μας την αιώνιο ζωή και τη μακαριότητα της βασιλείας του.
Δείτε φωτογραφίες της Μητρόπολης εδώ
){kind=link}