Πανήγυρις Αγίας Φεβρωνίας στην Ι.Μ Αγίων Πάντων Παλατιτσίων

Αγία Φεβρωνία: Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος Βεροίας τόνισε : «Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δου­λεύειν».

την Κυριακή 25 Ιουνίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Παλατιτσίων, με την ευκαιρία της πανηγύρεως της Αγίας Φεβρωνίας.

στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος Βεροίας τόνισε : «Ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δου­λεύειν».

Κατηγορηματικός ο λόγος του Κυρίου στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα. Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους, γιατί η τον έναν θα αγαπά και θα μισεί τον άλλο, η τον έναν θα τιμά και τον άλλον θα τον περιφρονεί.

Ακούοντας τους λόγους αυτούς κάποιοι ίσως διερωτώνται : «Καλά, ο Θεός δεν μας έπλασε ελευθέρους ; πως μιλά ο Χριστός τώρα για δούλους και κυρίους ; ».

Ασφαλώς ο Θεός δεν μας έπλασε για να είμαστε δούλοι αλλά ελεύ­θεροι. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι δεν υποχρεώνει κανέ­ναν άνθρωπο να τον ακολουθήσει, δεν υποχρεώνει κανέναν άνθρωπο να εφαρμόσει τις εντολές του. «Όστις θέλει οπίσω μου ακολου­θείν», μας λέγει ο Κύριος, αφή­νοντας σε μας την ελευθερία της επιλογής, εάν θέλουμε να τον ακο­λουθήσουμε.

η επιλογή έχει όμως και διλήμ­ματα. Διότι, εάν ο Θεός δεν μας υπο­χρεώνει να τον ακολουθήσου­με, ο διάβολος αγωνίζεται να μας παρασύρει για να ακολουθήσουμε εκείνον. το επεχείρησε ήδη ακόμη και μέσα στον παράδεισο, όταν προ­σπάθησε να παρασύρει τους πρωτοπλάστους, τον Αδάμ και την Εύα, υπαινισσόμενος ότι ο Θεός τους εξαπάτησε και δημιουργώ­ντας ψευδείς εντυπώσεις για το μέλλον τους.

Αυτή είναι άλλωστε η τακτική του διαβό­λου. Επιχειρεί να συκοφαντήσει τον Θεό και να μας πείσει ότι οι εντολές του μας δεσμεύουν και μας στερούν την ελευθερία. και συγ­χρό­νως επιχειρεί να μας πείσει ότι αν απομακρυνθούμε από τον Θεό, τότε θα έχουμε απόλυτη ελευθερία και θα κάνουμε ο, τι θέλουμε.

Πράγματι ο Θεός θέτει σε όσους θέλουν να τον ακολουθήσουν κά­ποι­ες προϋποθέσεις, όχι για να μας δεσμεύσει, αλλά για να μας βοη­θή­σει να τον ακολουθήσουμε και να τον πλησιάσουμε. Διότι, όπως δεν μπορείς να ακολουθήσεις έναν άν­θρωπο, εάν δεν συμφωνείς μαζί του, εάν δεν αντιμετωπίζετε με τον ίδιο τρόπο κάποια πράγματα, το ίδιο συμβαίνει με τον Θεό. δεν μπο­ρούμε να λέμε ότι είμαστε με τον Θεό, ο οποίος είναι αγάπη και προσφέρει την αγάπη σε όλους, και εμείς να τους μισούμε η να προσπα­θούμε να βλάψουμε τους ανθρώ­πους. Ούτε μπορούμε να συμ­βαδί­ζουμε με τον Θεό που είναι η αλή­θεια, όταν εμείς είμαστε βυ­θι­σμέ­νοι στο ψεύδος και στην υπο­κρισία.

αν πούμε ότι δεν θέλουμε να δεσμευθούμε με τις εντολές του Θεού και θέλουμε να κάνουμε ο, τι μας αρέσει, τότε δεν είμαστε ελεύ­θεροι, αλλά γινόμαστε χωρίς να το καταλάβουμε δούλοι του πονηρού. Διότι ο πονηρός χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, ώστε να μην μας αφήσει να αλλάξουμε απόφαση και συμπε­ριφορά, μας κρατά δέσμιους στην αμαρτία και μας καθιστά προοδευ­τικά υποχείριά του.

Αντίθετα, εάν επιλέξουμε να ακολουθήσουμε τον Χριστό, εφαρ­μόζοντας τις εντολές του, όπως Εκείνος μας ζητά, τότε παραμέ­νουμε ελεύθεροι, διότι ο Χριστός δεν μας θέλει για δούλους του, ούτε μας υποχρεώνει να εφαρ­μό­ζουμε τις εντολές του για το δικό του συμφέρον αλλά για το δικό μας. και τότε έρχεται, κατά την υπόσχεσή του, και ενοικεί στην ψυχή όσων τηρούν τις εντολές του και είναι μαζί τους, όπως και εκεί­νοι είναι μαζί του, και σ’ αυτή τη ζωή αλλά και στην αιώ­νια.

και όποιος ακολουθεί τον Χριστό δεν είναι δούλος του αλλά φίλος του, όπως λέγει ο ίδιος στους μαθητές του : «ουκέτι λέγω υμάς δούλους, ότι ο δούλος ουκ οίδε τι ποιει αυτού ο κύριος· υμάς δε είρη­κα φίλους». δεν σας ονομάζω, λέγει, δούλους, γιατί ο δούλος δεν γνωρίζει τι κάνει ο κύριός του, αλλά σας ονομάζω φίλους, δηλαδή πρόσωπα αγαπητά και οικεία, εφό­σον όσοι ακολουθούν τον Χρι­στό απολαμβάνουν «την ελευθερίαν των τέκνων του Θεού», κατά τον μέγα απόστολο Παύλο.

ας ακούσουμε, λοιπόν, την προ­ειδοποίηση του Κυρίου μας και ας εξετάζουμε τις επιλογές μας. ας προσέχουμε και ας μην επανα­παυό­μαστε στην ιδέα ότι, αφού είμαστε μέσα στην Εκκλησία, αφού είμαστε μέσα στο μοναστήρι, ακο­λουθούμε τον Χριστό και επομέ­νως δεν κινδυ­νεύουμε, διότι και οι πρωτό­πλαστοι μέσα στον παράδει­σο εξα­πα­τήθηκαν και έγιναν δού­λοι της αμαρτίας και του πονηρού. ας προσπαθούμε πάντοτε να εφαρ­μόζουμε στη ζωή μας τις εντολές του Θεού, γιατί αυτές είναι οι πατρικές του οδηγίες για να απο­φεύγουμε τις παγίδες της αμαρτίας που μας στήνει ο πονηρός με τα πάθη και τις αδυναμίες μας, ώστε να μην γινόμαστε δέσμιοί τους, αλλά να απολαμβάνουμε τη χρη­στό­τητα και την αγάπη του Κυρίου και να είμαστε και εμείς φίλοι του και τέκνα του Θεού.