Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε, χθες το απόγευμα, και κήρυξε τον θείο λόγο στον Εσπερινό στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Μηνά Ναούσης. Παρέστη συμπροσευχόμενος ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας.
Της εκκλησιαστικής τάξεως επιμελήθηκε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος, Αρχιερατικός Επίτροπος Ειρηνουπόλεως.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Τοις τριβόλοις κεντούμενος, τοις βουνεύροις τυπτόμενος, τώ πυρί το σώμά σου δαπανώμενος, ουκ εξηρνήσω το όνομα Χριστού το σωτήριον».
Στη χορεία των αγίων μεγαλομαρτύρων της Εκκλησίας μας συγκαταριθμείται και ο εορταζόμενος και φαιδρώς τιμώμενος μαζί με τους λοιπούς συνεορταζομένους αγίους, άγιος μεγαλομάρτυς Μηνάς, στον οποίο είναι αφιερωμένος ο περικαλλής αυτός ναός της ηρωικής πόλεώς μας.
Και δικαίως συγκαταριθμείται και τιμάται ως μεγαλομάρτυς, διότι υπέμεινε χάριν του ονόματος του Χριστού, χάριν της εις αυτόν πίστεως πολλά και επώδυνα μαρτύρια και βασανιστήρια, και προτίμησε να θυσιάσει τη ζωή του προκειμένου να μην αρνηθεί τον Χριστό και να μην θυσιάσει στα είδωλα, όπως επέτασσαν οι νόμοι του αυτοκράτορος.
Η πίστη στον Χριστό και η ομολογία της πίστεως είναι δύο αλληλένδετα χαρακτηριστικά, δύο συναφείς προϋποθέσεις για κάθε μέλος της Εκκλησίας μας, για κάθε πιστό που αποτελεί μέλος του σώματος του Χριστού. Κανείς δεν μπορεί να λέει ότι πιστεύει στον Χριστό, ως σωτήρα και λυτρωτή των ανθρώπων, εάν δεν είναι έτοιμος να ομολογήσει αυτή την πίστη του, εάν δεν είναι έτοιμος να πεί: «ναί, πιστεύω στον Χριστό ως τον μόνο αληθινό Θεό, ως τον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού, τον παθόντα και σταυρωθέντα για τη σωτηρία των ανθρώπων».
Ο Χριστός μας ζητά και αναμένει από εμάς αυτή την ομολογία ως τεκμήριο της γνησίας πίστεώς μας, ως τεκμήριο της αναγνωρίσεως του θεανδρικού προσώπου του και του απολυτρωτικού του έργου. Δεν την ζητά γιατί έχει ανάγκη επιβεβαιώσεως, αλλά διότι αυτή η ομολογία από μέρους μας επιβεβαιώνει και ενισχύει τη θέση μας πλησίον του και την ενότητά μας μαζί του. Αυτή η ομολογία της πίστεως στον Χριστό αποδεικνύει ότι η θέση μας πλησίον του δεν είναι τυχαία, δεν είναι ευκαιριακή, αλλά είναι καρπός ειλικρινούς επιθυμίας μας να ανήκουμε στον Χριστό, να ζούμε μαζί του και να τον ακολουθούμε κάτω από οποιεσδήποτε προϋποθέσεις. Η ομολογία της πίστεώς μας στον Χριστό είναι αυτή που μας καθιστά αξίους και της δικής του ομολογίας ενώπιον όχι κοσμικών αρχόντων αλλά ενώπιον του Θεού, σύμφωνα με την υπόσχεσή του: «πάς όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς».
Αυτή την ομολογία απήλαυσε και ο άγιος μεγαλομάρτυς Μηνάς, ο οποίος ευφραίνεται τώρα στον ουρανό, απολαμβάνοντας τα αγαθά που ετοίμασε ο Θεός «τοίς αγαπώσιν αυτόν» και τη θέα του προσώπου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τον οποίο δεν ομολόγησε μόνο ως Θεό, αλλά χάριν της πίστεως και της αγάπης του υπέμεινε επώδυνα βασανιστήρια και εν τέλει το μαρτύριο.
Και εάν ο άγιος Μηνάς, ζώντας κατά την εποχή των διωγμών της χριστιανικής πίστεως, χρειάσθηκε να θυσιάσει τη ζωή του για την ομολογία του ονόματος του Χριστού, χρειάστηκε να υπομείνει τρυπήματα και χτυπήματα και καψίματα, όπως ψάλλει ο ιερός υμνογράφος, επειδή δεν ήθελε επ᾽ ουδενί να αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό, εμείς δεν ευρισκόμεθα στην ίδια θέση. Είμεθα ελεύθεροι να πιστεύουμε στον Χριστό. Είμεθα ελεύθεροι να ομολογούμε την πίστη και την αγάπη μας σε Αυτόν χωρίς να χρειάζεται να υποστούμε καμία σωματική συνέπεια η κάκωση, χωρίς να υποστούμε κανένα μαρτύριο.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να ξεχνούμε το χρέος μας να ομολογούμε το όνομα του Χριστού, να δηλώνουμε με θάρρος ότι είμεθα πιστά μέλη της Εκκλησίας του, άνθρωποι που θέλουμε να ζούμε σύμφωνα με το Ευαγγέλιό του και να τον ακολουθούμε με πιστότητα, γιατί είναι ο σωτήρας και λυτρωτής μας.
Η ομολογία μας είναι αναγκαία, εάν θέλουμε πράγματι να ανήκουμε στον Χριστό και εάν θέλουμε να ζήσουμε μαζί του αιώνια. Και δεν θα πρέπει να την αποφεύγουμε, έστω και εάν ο κόσμος γύρω μας, κάποιες φορές ίσως και οικείοι και φίλοι μας, μας χλευάζουν γι᾽ αυτή μας την πίστη η μας ειρωνεύονται, γιατί θέλουμε να ζούμε όπως μας ζητά ο Χριστός, η γιατί τολμούμε να εκφράζουμε την αντίρρησή μας σε αποφάσεις και καταστάσεις που αντίκεινται στον νόμο και το θέλημα του Θεού.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να έχουμε το θάρρος και την τόλμη που είχαν οι άγιοι μάρτυρες, που είχε ο άγιος μεγαλομάρτυς Μηνάς, και να ομολογούμε με παρρησία τον Χριστό.
Μόνο έτσι και θα τιμούμε πραγματικά τον άγιο Μηνά, εφόσον «τιμή μάρτυρος» είναι κατά τον ιερό Χρυσόστομο «μίμησις μάρτυρος», αλλά και θα αξιωθούμε της ομολογίας του Κυρίου μας ενώπιον του Πατρός του ότι είμεθα και εμείς δικοί του, είμεθα μαθητές του και όχι ξένοι και άγνωστοι τους οποίους δεν αναγνωρίζει, για να απολαύσουμε μαζί με τον προστάτη μας άγιο Μηνά και τους συνεορταζομένους αγίους Βίκτωρα και Βικέντιο και τον όσιο Θεόδωρο τον Στουδίτη τη χαρά της βασιλείας του Θεού αιωνίως.
