Ο Βεροίας Παντελεήμων στην Παναγία Σουμελά και το μήνυμα για τους Ποντίους

Την Δευτέρα 12 Αυγούστου το απόγευμα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Θεοτόκου και κήρυξε το θείο λόγο στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά.

Το κήρυγμα του Σεβασμιωτάτου:

«Ακατανόητον θαύμα πως γα­λου­χείς τον Δεσπότην».

Αυτούς τους λόγους του ιερού υμνογράφου επαναλάβαμε και εμείς προ ολίγου κατακλείοντας την τελευταία Μικρή Παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκου του φετινού Δεκαπενταυγούστου.

Και μαζί με τον θαυμασμό μας για όλα τα μεγάλα και θαυμάσια τα οποία συνδέονται με το ιερό πρόσωπο της Παναγίας Μητέρας μας της εκφράσαμε την ευ­γνωμο­σύνη και την αγάπη μας για όσα μας χαρίζει αλλά και γιατί μας αξί­ωσε και φέτος να της ψάλλουμε κάθε απόγευμα, όλες αυτές τις ημέ­ρες που είναι αφιερωμένες στη χάρη της, ύμνους δοξολογίας και ευχαριστίας ενώπιον της ιεράς της εικόνος και να της εμπιστευθούμε τα αιτήματα των καρδιών μας.

Απόψε όμως είχαμε την ιδιαί­τε­ρη ευλογία να ψάλουμε την ιερά Πα­ράκλησή της εδώ στον οίκο της, στο ιερό κατοικητήριό της, στο Ιε­ρο Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά, ενώπιον της ιστορικής και θαυματουργού εικόνος της, της «ιστορηθείσης υπό του απο­στο­λου Λουκά», ενώπιον της ει­κόνος στην οποία για αιώνες οι πατέρες μας εναπέθεταν τα άνθη της ευλαβείας τους και τα μύρα των προσευχών τους στην παλαί­φατη Μονή του Όρους Μελά. Ενώπιον αυτής της σεπτής εικό­νος, που η χάρη της Παναγίας θε­λησε να μεταφερθεί με θαυ­μα­στο τρόπο από την Αθήνα στο όρος Μελά του Πόντου, για να είναι εκεί φύλακας και προστάτις του Ελληνισμού, οι πατέρες μας δεν εξέφραζαν μόνο την απορία τους για όσα θαύματα αφορούν τη ζωή της Παναγίας μας, όπως ποιητικά περιγράφει ο ιερός υμνογράφος λε­γοντας «ακατανόητον θαύμα πως γαλουχείς τον Δεσπότην», αλλά και για τα απειράριθμα θαύ­μα­τα της προστασίας της Πανα­γίας μας τα οποία ζούσαν οι ίδιοι οι πατέρες μας και οι οικογένειές τους.

Όμως και πάλι δεν είναι μόνο αυτά τα παράδοξα στη ζωή της Υπεραγίας Θεοτόκου, γιατί όλη η ζωή και η παρουσία της Παναγίας μας είναι ένα θαύ­μα. Θαύμα η γεν­νησή της. Θαύμα η παραμονή της στα Άγια των Αγίων. Θαύμα η εκ Πνεύματος αγίου κυοφορία της. Θαύμα η ένδοξος εις ουρανούς με­τάστασή της. Θαύμα η διαρκής επέμβασή της στη ζωή των πι­στων.

Και δεν είναι παράδοξα όλα αυτά τα θαύματα, γιατί ένα θαύμα είναι το κάθε έργο του Θεού. Θαύμα ει­ναι το κάθε τι που μπορεί να κάνει όποιος πιστεύει στον Θεό με τη δυ­ναμή του και με την επίκληση του ονόματός του. «Ο πιστεύων εις εμέ τα έργα α εγώ ποιώ κακείνος ποιήσει και μείζονα τούτων ποιή­σει», υπόσχεται ο ίδιος ο Χριστός. Και η Παναγία μας ήταν κατ᾽ε­ξο­χην άνθρωπος της πίστεως. Όλη της η ζωή ήταν απόδειξη της με­γα­λης πίστεώς της στον Θεό, γι᾽αυτό και αξιώθηκε τόση χάρη.

Γι᾽αυτό και αξιώθηκε όχι μόνο να ζη­σει μέσα στο θαύμα του σχεδίου της θείας οικονομίας για τη σω­τηρία του ανθρωπίνου γένους, όχι μόνο να δανείσει την ανθρώπινη σάρκα στον Υιό και Λόγο του Θεού και να κρατήσει στη μητρική της αγκάλη τον αχώρητο Θεό, αλλά και να γίνει η ίδια και οι ιερές της εικόνες πηγές ακενώτων ιαμάτων και θαυμάτων.

Και μπορεί εμείς οι χοικοί αν­θρω­ποι να μην εννοούμε τα αμέ­τρητα και ακατανόητα θαύματα της Παναγίας μας, όπως ψάλαμε και προηγουμένως, γιατί υπερβαί­νουν την ανθρώπινη λογική, θα πρέπει όμως να προσπαθή­σου­με να τα προσεγγίσουμε με την πίστη. Να τα προσεγγίσουμε με την πίστη που είχαν οι πατέρες μας, γι᾽αυτό και περιέβαλαν με τόση αγάπη και τόσο σεβασμό την Παναγία μητέρα μας. Γι᾽αυτό μοι­ραζόταν μαζί της και τα χαρμό­συνα και τα λυπηρά γεγονότα της ζωής τους. Γι᾽αυτό και ανηφό­ρι­ζαν για αιώνες στο μοναστήρι της για να της εμπιστευθούν τις ανά­γκες τους, για να της μιλήσουν για τα προβλήματά τους, αλλά και για να την ευχαριστήσουν για τα θαύ­μα­τα που επιτελούσε για χάρη τους. Γιατί η Παναγία μας δεν παύει ποτέ να θαυματουργείγιά χα­ρη των πιστών της τέκνων. Δεν παύει ποτέ να θαυματουργείγιά χάρη όσων ζητούν τη μεσιτεία και τη βοήθειά της.

Και είναι θαύμα της Παναγίας μας η παρουσία της θαυματουργού και ιστορικής της εικόνος από το μοναστήρι του όρους Μελά στην Τραπεζούντα εδώ στη Μακεδονία μας, στις πλαγιές του Βερμίου, όπου ήρθε για να συντοφεύει και να προστατεύει τα παιδιά της, τους Ποντίους όπου γης, που συρρέουν και αυτοί με κάθε τρόπο θέλοντας να της δείξουν την ευγνωμοσύνη και την αγάπη τους, αλλά και όλους τους Μακεδόνες και όλους τους Έλληνες.

Είναι θαύμα της Παναγίας ότι ο Ποντιακός Ελληνισμός εκατό χρο­νια μετά τον ξερριζωμό και τη Γενοκτονία, που τιμούμε φέτος, δεν ξεχνά ούτε την ιστορία και τον πολιτισμό του, δεν ξεχνά ούτε τα δίκαιά του και αγωνίζεται γι᾽αυ­τα.

Και ελπίζουμε και προσευχόμεθα η Παναγία μας να κάνει και σε αυ­τη την περίπτωση το θαύμα της και να δικαιώσει τον Ποντιακό Ελ­ληνισμό. Και θα το κάνει, αρκεί εμείς να μένουμε πιστοί στην Υπε­­ραγία Θεοτόκο, να μένουμε εδραίοι και αμετακίνητοι στην πι­στη μας στον Υιό της και να ζητούμε πάντοτε ενωμένοι και με εμπι­στοσύνη και ταπείνωση τη βοή­θεια και τη μεσιτεία της.