Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή της Τυρινής 6 Μαρτίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας.
Στο τέλος του Εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων, διάβασε την ειδική συγχωρητική ευχή εν όψει της εισόδου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και στο τέλος ζήτησε ο ίδιος τη συγχώρηση από το εκκλησίασμα και έδωσε την πατρική του ευχή και συγχώρηση σε όλους, ευχόμενος να αγωνισθούμε από σήμερα ενσυνείδητα και εντατικά, ώστε να ζήσουμε την περίοδο αυτή της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής πνευματικά και να εορτάσουμε, κεκαθαρμένοι και ενδεδυμένοι τα όπλα του φωτός, την εορτή των εορτών, την Ανάσταση του Κυρίου.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Αποθώμεθα ούν τά έργα τού σκότους καί ενδυσώμεθα τά όπλα τού φωτός». Τήν προτροπή τού πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου ακούσαμε πρό ολίγου νά επαναλαμβάνει ο ιερός υμνογράφος, καλώντας μας νά εγκαταλείψουμε τά έργα τού σκότους καί νά ενδυθούμε τά όπλα τού φωτός, προκειμένου νά εισέλθουμε στό στάδιο τής Αγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Άς δούμε όμως πιό συγκεκριμένα τί ζητά από εμάς η Εκκλησία μας.
Τό πρώτο είναι νά απαρνηθούμε τά έργα τού σκότους. Αλλά ποιά είναι αυτά; Είναι όλα όσα είναι αντίθετα μέ τίς εντολές καί τό θέλημα τού Θεού. Είναι οι αμαρτίες, τά πάθη, οι αδυναμίες καί οι κακίες μας. Είναι ό,τι ρυπαίνει τήν ψυχή μας καί μάς απομακρύνει από τόν Θεό. Είναι ο εγωισμός, η οργή, ο φθόνος, η πολυλογία, η συκοφαντία, η πλεονεξία καί όλα τά άλλα, τά οποία μπορεί ο καθένας μας νά βρεί στόν εαυτό του, άν θελήσει νά ερευνήσει τήν ψυχή του.
Καί μάς καλεί η Εκκλησία μας νά τά εγκαταλείψουμε, μάς καλεί νά τά απαρνηθούμε, διότι ο αγώνας τής Αγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστή είναι αγώνας κατά τών παθών καί τής αδυναμιών μας. Άν δέν έχουμε αποφασίσει νά απομακρυνθούμε από αυτά καί νά αγωνισθούμε νά τά βγάλουμε από τήν ψυχή μας, τότε η Μεγάλη Τεσσαρακοστή θά είναι γιά μάς μία περίοδος όπως οι άλλες τού χρόνου, δέν θά είναι στάδιο αρετών, δέν θά είναι περίοδος αγώνος πνευματικού. Θά είναι, ενδεχομένως, μία περίοδος νηστείας, πού δέν θά έχει σκοπό καί δέν θά φέρει αποτελέσματα. Διότι δέν είναι δυνατόν νά συμπορευόμεθα μέ κάτι, εναντίον τού οποίου θέλουμε νά αγωνισθούμε. Πρέπει νά αποφασίσουμε ότι θέλουμε νά απομακρυνθούμε από αυτό ειλικρινά. Καί γι’ αυτό δέν αρκεί μόνο η απόφασή μας. Χρειάζεται νά επιβεβαιώσουμε αυτή τήν απόφασή μας καί μέ τή μετάνοια. Χρειάζεται νά τήν ενισχύσουμε καί νά τήν εδραιώσουμε μέσα στό μυστήριο τής ιεράς εξομολογήσεως, γιά νά λάβουμε καί τή χάρη τού Θεού γιά τόν πνευματικό μας αγώνα αλλά καί τήν καθοδήγηση πού έχουμε ανάγκη γιά νά προχωρήσουμε.
Τά δύο αυτά θά μάς βοηθήσουν ώστε νά κάνουμε πράξη τή δεύτερη προτροπή τού ιερού υμνογράφου. «Ενδυσώμεθα τά όπλα τού φωτός».
Καί ποιά είναι τά όπλα τού φωτός; Είναι οι αρετές, μάς διδάσκουν οι πατέρες τής Εκκλησίας μας, τίς οποίες γιά νά ενδυθούμε, θά πρέπει νά βγάλουμε από πάνω μας, από μέσα μας, τά έργα τού σκότους, γιατί η κακία καί η αμαρτία δέν συμβαδίζει μέ τήν αρετή. Καί είναι απαραίτητα τά όπλα τού φωτός γιατί, εάν δέν αντικαταστήσουμε μέ αυτά τά έργα τού σκότους, τότε δέν θά μπορέσουμε νά απαλλαγούμε από αυτά. Αλλά ακόμη καί άν προσωρινά τά απομακρύνουμε, αυτά θά επανέλθουν καί πάλι στήν ψυχή μας καί θά τήν καταλάβουν, όπως ακριβώς συμβαίνει καί μέ τό χωράφι, από τό οποίο ο γεωργός αγωνίζεται καί προσπαθεί καί βγάζει όλα τά ζιζάνια καί τά αγκάθια. Εάν όμως τό αφήσει χωρίς νά φυτεύσει σιτάρι ή άνθη ή ό,τι άλλο, αργά ή γρήγορα τό χωράφι θά γεμίσει καί πάλι από ζιζάνια καί αγκάθια καί όχι μόνο θά αποδειχθεί μάταιος ο κόπος του, αλλά καί θά βρεθεί πάλι στήν προηγούμενη κατάσταση.
Τό ίδιο συμβαίνει καί μέ τήν ψυχή μας. Δέν αρκεί νά αγωνισθούμε νά ξερριζώσουμε τίς κακίες καί τίς αδυναμίες μας. Είναι ανάγκη νά τίς αντικαταστήσουμε καί μέ αρετές, άν θέλουμε νά προοδεύσουμε πνευματικά.
Γι’ αυτό καί η Εκκλησία μάς προτρέπει συγχρόνως καί τά δύο: καί νά απεκδυθούμε τά έργα τού σκότους καί νά ενδυθούμε τά όπλα τού φωτός. Καί δέν μάς προτρέπει μόνο, αλλά καί μάς προσφέρει τά μέσα τά οποία θά μάς βοηθήσουν στόν διπλό αυτό αγώνα μας.
Μάς προτείνει τή νηστεία, η οποία «εκτέμνει πάσαν κακίαν», συμβάλλει δηλαδή στήν κάθαρση τής ψυχής καί τού σώματός μας καί μάς βοηθά στήν απαλλαγή μας από τά πάθη καί τίς αδυναμίες μας. Μάς προσφέρει τίς ιερές της Ακολουθίες, οι οποίες μέ τούς κατανυκτικούς ύμνους καί τά παραδείγματα τής μετανοίας αλλά καί τής αγιότητος πού προβάλλουν, μάς παρακινούν στόν αγώνα τής μετανοίας καί τής αρετής καί μάς δίδουν ευκαιρίες γιά νά βρισκόμαστε πιό κοντά στόν Θεό. Μάς προσφέρει ακόμη καί τά ιερά της μυστήρια, τήν ιερά εξομολόγηση, τήν οποία ανέφερα ήδη, αλλά καί τό μυστήριο τής θείας Ευχαριστίας, τό οποίο αποτελεί «φάρμακο αθανασίας», πού μάς ενισχύει στόν αγώνα μας καί τήν προσπάθειά μας.
Άς αξιοποιήσουμε όλα αυτά τά μέσα πού μάς προσφέρει η Εκκλησία μας, αλλά κυρίως άς αποφασίσουμε νά αγωνισθούμε από σήμερα ενσυνείδητα καί εντατικά, ώστε νά ζήσουμε τήν περίοδο αυτή τής Αγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστής πνευματικά καί νά εορτάσουμε, κεκαθαρμένοι καί ενδεδυμένοι τά όπλα τού φωτός, τήν εορτή τών εορτών, τήν Ανάσταση τού Κυρίου καί Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
){kind=link}