Ι.Μ. ΛΕΡΟΥ: Με λαμπρότητα εορτάστηκε και φέτος η εορτή του Αγίου Μάμαντος στον εορτάζοντα Ιερό Ναό στην Κάλυμνο.
Το εσπέρας της 1ης Σεπτεμβρίου τελέστηκε Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Παϊσίου, συμπαραστατουμένου υπό του ιερού Κλήρου της Νήσου και πλήθους πιστών.
ΣΤΗ ΛΕΡΟ
Το απόγευμα της Παρασκευής 1/9/2023, στο γραφικό εξωκλήσι της Λέρου, τον Άγιο Μάμα, της ενορίας των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, με λαμπρότητα εορτάστηκε και φέτος η μνήμη του Αγίου.
Στην περιοχή «Σκουρνού» στο Παρθένι της Λέρου όπου βρίσκεται το μικρό αυτό γραφικό εκκλησάκι, τελέστηκε Μέγας πανηγυρικός εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας και η ακολουθία του μικρού αγιασμού για το νέο εκκλησιαστικό έτος. Την Ακολουθία του Εσπερινού τέλεσε ο εφημέριος π. Σεβαστιανός, στο ιερό αναλόγιο έψαλε κατανυκτικά ο ιεροψάλτης Αναστάσιος Χατζηλάρης, παρουσία πλήθους ευσεβών προσκυνητών.
ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΑΜΑΝΤΟΣ
Ο Άγιος Μάμας γεννήθηκε στη Γάγγρα της Παφλαγονίας το 260 μ.Χ., από γονείς χριστιανούς, το Θεόδοτο και τη Ρουφίνα, όταν αυτοί ήταν μέσα στη φυλακή, όπου πέθαναν προσευχόμενοι. Έτσι ο Μάμας, βρέφος ακόμα, έμεινε ορφανός. Όμως, μια πλούσια χριστιανή γυναίκα, η Αμμία, τον υιοθέτησε και τον ανέθρεψε με στοργή μητρική και σύμφωνα με το πνεύμα του Ευαγγελίου. Επειδή δε ονόμαζε τη θετή του μητέρα συνεχώς μάμα, (δηλ. μαμά), ονομάστηκε Μάμας.
Όταν έγινε 15 χρονών, πιάστηκε από ειδωλολάτρες, διότι χωρίς φόβο, δημόσια, ομολογούσε το Χριστό. Τότε τον χτύπησαν αλύπητα. Κρέμασαν στο λαιμό του μολυβένιο βαρίδιο και τον έριξαν στη θάλασσα. Όμως με τη δύναμη του Θεού σώθηκε. Έπειτα τον ξανασυνέλαβαν και τον έριξαν σε αναμμένο καμίνι και μετά τροφή στα θηρία. Αλλά επειδή και απ’ αυτά σώθηκε θαυματουργικά, διαπέρασαν την κοιλιά του με τρίαινα. Και έτσι μαρτυρικά και ένδοξα αναχώρησε απ’ αυτή τη ζωή.
Μας θυμίζει δε τα λόγια του Κυρίου, που είπε: «όστις ούν ταπεινώσει εαυτόν ως το παιδίον τούτο, ούτος εστίν ο μείζων εν τη βασιλεία των ουρανών» (Ματθαίου, ιη’ 4). Όποιος, δηλαδή, ταπεινώσει τον εαυτό του σαν το παιδάκι αυτό, αυτός είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών.
Απολυτίκιον
Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείον βλάστημα, Μαρτύρων πέλων, ηκολούθησας, ασχέτω πόθω, τοις ενθέοις αληθώς τούτων ίχνεσι και του Σωτήρος κηρύξας το όνομα, εθαυμαστώθης σοφέ δι’ αθλήσεως. Μάμα ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Έτερον Απολυτίκιον
Ήχος α’.
Της Παφλαγόνου το κλέος, και Γαγγραίων το στήριγμα, φύλαξ και φρουρός των Κυπρίων, ανεδείχθης, Μαμά ένδοξε. Την Θάλασσαν διήλθες ώσπερ ζων, και ταύτης τρικυμίας χαλινών, θαυμασίως λάρνακά σου, Μόρφου τη πάλει, Μάρτυς κατεστήριξας- διό εν τη μνήμη σου, σοφέ, ευώδες μύρον βρύει εξ αυτής. Δόξα Θεώ τω ενεργούντι, διά σου πάσιν ιάματα.
Έτερον Απολυτίκιον
Ήχος δ’.
Ο Μάρτυς σου Κύριε, εν τη αθλήσει αυτού, το στέφος εκομίσατο της αφθαρσίας, εκ σου του Θεού ημών· έχων γαρ την ισχύν σου, τους τυράννους καθείλεν έθραυσε και δαιμόνων τα ανίσχυρα θράση. Αυτού ταίς ικεσίαις Χριστέ ο Θεός, σώσον τας ψυχάς ημών.
Έτερον Απολυτίκιον
Παφλαγονίας ο κλάδος και μαρτύρων αγλάισμα, πόλεως Μόρφου το κλέος και Κυπρίων το καύχημα, Λεόντων χάσματα έφραξας, Μάμα σοφέ, και μαρτυρίου τον στέφανον κομισάμενος. Δόξα τω σε δοξάσαντι και θαυμαστώς ενισχύσαντι, δόξα τω χορηγούντι διά σου πάσιν ιάματα.
Κοντάκιον
Ήχος γ’. Η Παρθένος σήμερον.
Εν τη ράβδω Άγιε, τη εκ Θεού σοι δοθείση, τον λαόν σου ποίμανον, επί νομάς ζωηφόρους· θήρας δε, τους αοράτους και ανημέρους, σύντριψον, υπό τους πόδας των σε υμνούντων, ότι πάντες οι εν κινδύνοις, προστάτην Μάμα, θερμόν σε κεκτήμεθα.
Ο Οίκος
Τον εν πάση τη γη περιβόητον Μάρτυρα, και εν τοις ουρανοίς συν Αγγέλοις χορεύοντα, υμνήσωμεν Μάμαντα, τον πριν τας ελάφους εν ταίς ερήμοις καινώς αμέλγοντα, και νυν περιούσιον λαόν Κυρίου, ράβδω δυνάμεως, ως ποιμένα καλώς περιέποντα, και οδηγούντα εις τόπον χλόης, ένθα υπάρχει αληθώς του Παραδείσου η τρυφή. Όθεν πάντες οι εν κινδύνοις, προστάτην Μάμα, θερμόν σε κεκτήμεθα.
Κάθισμα
Ήχος πλ. δ’. Την Σοφίαν και Λόγον.
Ευσεβείας υπάρχων γόνος σεπτός, ασεβείας εδείχθης εκμειωτής, ω Μάμα πανεύφημε, τη δυνάμει του Πνεύματος· εν γαρ σταδίω πλάνην, ειδώλων διήλεγξας, και ευθαρσώς Τριάδα, υμνείσθαι εκήρυξας· όθεν και θηρίοις, εκδοθείς αθλοφόρε, τον θήρα ενέκρωσας, και αρχέκακον δράκοντα· διά τούτο βοώμέν σοι· Πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, των πταισμάτων άφεσιν δωρήσασθαι, τοις εορτάζουσι πόθω, την αγίαν μνήμην σου.
