Ι.Μ. ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ: Τό απόγευμα τού Σαββάτου, 10 Σεπτεμβρίου, επί τή μνήμη τού αγίου ενδόξου ιερομάρτυρος Χρυσοστόμου Μητροπολίτου Σμύρνης καί τών σύν αυτώ κατά τήν Μικρασιατικήν Καταστροφήν μαρτύρων, τελέστηκε στόν Ιερό Μητροπολιτικό Ναο τής Αγίας Φωτεινής Νέας Σμύρνης Μέγας πολυαρχιερατικός Εσπερινός.
Προσκεκλημένοι από τόν Σεβασμ. Ποιμενάρχη μας κ. Συμεών ήταν ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Σύρου κ. Δωρόθεος καί ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ωρεών κ. Φιλόθεος, ο οποίος καί εκήρυξε τόν θείο Λόγο. Ο Θεοφιλέστατος, μετά τίς ευχαριστίες του πρός τόν οικείο Ποιμενάρχη γιά τήν τιμητική πρόσκληση, ξεκίνησε τό κήρυγμα του λέγοντας ότι η ευγενική πρόσκληση τού Σεβασμ. Μητροπολίτου Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, τού σεπτού Ποιμενάρχου τής ιστορικής αυτής Μητροπόλεως, «εγείρει σέ όλους συναισθήματα συγκλονιστικά» καί τού δίνει τήν ευκαιρία νά συνεορτάσει μαζί μέ τούς κληρικούς τής Μητροπόλεως, τούς τοπικούς φορείς αλλά καί τό πλήρωμα τής τοπικής Εκκλησίας καί νά τιμήσουν όλοι μαζί τόν άγιο Χρυσόστομο.
«Επέτειος δύσκολη αλλά καί συνάμα επέτειος ελπίδας, αφού βλέπουμε ότι οι Μικρασιάτες πρόσφυγες ρίζωσαν καί διακρίθηκαν μεταξύ όλων τών ανθρώπων πού ζούσαν στήν Ελλάδα.
Θά ήθελα νά εκφράσω ελάχιστες σκέψεις γιά τήν εορτή πού καθιερώθηκε εδώ καί 30 χρόνια, τό 1992, από τήν Ιερά Σύνοδο τής Εκκλησίας τής Ελλάδος, όταν καί συμπληρώθηκαν 70 έτη από τή Μικρασιατική Καταστροφή, εκφράζοντας έτσι τήν ιστορική συνείδηση τού ιερού Κλήρου καί τού πιστού λαού γιά τήν αγιότητα όσων μαρτύρησαν πρίν από 100 χρόνια καί προσέφεραν τον εαυτό τους γιά χάρη τού Ιησού Χριστού, γιά τήν πίστη τους καί γιά τό καθήκον τους πρός τήν πατρίδα. Δέν αντιβαίνει τό ένα στό άλλο.
Στο Δοξαστικό τού Εσπερινού τής εορτής, μεταξύ τών ύμνων πού ακούσαμε απόψε, παρομοιάζεται ο ιερός Χρυσόστομος μέ τό πρόσωπο τού ιερού Ποιμένος, τό πρόσωπο τού Ιησού Χριστού. Ίσταται «εις τύπον καί τόπον Χριστού», καί μετέχει στόν τρόπο ζωής τού Ιησού Χριστού. Η εικόνα τού καλού Ποιμένος είναι παρμένη από τήν γνωστή παραβολή. Γιατί όμως ο Ιησούς Χριστός είναι «ο Ποιμήν ο καλός;». Γιατί εγκαταλείπει τήν ασφάλειά του γιά νά σώσει τό χαμένο πρόβατο. Γίνεται άνθρωπος γιά νά επαναφέρει τόν άνθρωπο στήν ευλογημένη ποίμνη πού ξέφυγε. Αιτία τής ενανθρωπήσεως, η πτώση τών Πρωτοπλάστων πού θέλησαν νά στηριχθούν αποκλειστικά στίς δικές τους δυνάμεις. Προσλαμβάνει τόν άνθρωπο καί τόν οδηγεί στόν Θεό μέσα από τόν Σταυρό καί τήν Ανάστασή Του. Ο Σταυρός υπάρχει «ζωή καί ανάστασις» καί δηλώνει τήν απεραντοσύνη τής αγάπης τού Θεού γιά τόν άνθρωπο. Έλυσε τό επιτίμιο τής βρώσεως τού ξύλου τής παρακοής, τού ξύλου τού καλού καί τού κακού καί χάρισε τή ζωή καί τήν Ανάσταση.
Ο Σταυρός είναι τό καύχημα τής Εκκλησίας, γιατί επάνω του βρέθηκε ο Ιησούς Χριστός. Γι’ αυτό καί αποτελεί τήν αιτία τής χαράς τού κόσμου, τών ανθρώπων.
Σέ αυτά τά βήματα βαδίζει ο άγιος Χρυσόστομος. Δέν έμεινε στό αξίωμα αλλά σάν καλός ποιμένας έπρεπε νά ανέβει στόν Σταυρό γιά νά ακολουθήσει τό παράδειγμα τού Ιησού Χριστού. Μέσα από τή θυσία δείχνει τήν αγάπη του γιά τό ποίμνιό του. Όχι μόνο αυτός αλλά καί τόσοι άλλοι: αρχιερείς, ιερείς καί μοναχοί. Από τό συναξάρι του μαθαίνουμε ότι από τό ιερό του σώμα τίποτε δεν βρέθηκε γιά νά τιμηθεί, καθώς κατακρεουργήθηκε βαναυσότατα.
Τό δικό μας χρέος νά παραμένουμε συνεπείς στή ζωή μας, στήν αγάπη τού Χριστού, στήν αγάπη πρός τούς ανθρώπους. Η επιμονή μας στήν οδό τών θλίψεων, τής τήρησης τών θείων εντολών, τού θείου θελήματος είναι αυτά πού μάς φέρνουν σέ επικοινωνία μέ τόν Θεό. Βαδίζοντας στά δικά τους ίχνη νά οδεύουμε στά ευλογημένα χνάρια τού καθήκοντος καί νά παραμένουμε στήν ευλογγημένη οδό τής Εκκλησίας. Αμήν».
