Νάουσα: Αρχιερατική Ιερά Αγρυπνία προς τιμήν του Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου τελέστηκε το βράδυ της Τρίτης, 9ης Νοεμβρίου, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης.
Στην Ιερά Αγρυπνία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος στο τέλος ευχήθηκε πατρικώς στον εορτάζοντα Γραμματέα της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας και Αρχιερατικό Επίτροπο Ειρηνουπόλεως Αρχιμ. Αρσένιο Χαλδαιόπουλο, προϊστάμενο του ως άνω Ιερού Ναού.
Στην διάρκεια της Ιεράς Αγρυπνίας τέθηκε σε προσκύνηση τεμάχιο Ιερού Λειψάνου του Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου, το οποίο φυλάσσεται στον Ιερό Ναό.
Στο τέλος ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Αρσένιος Χαλδαιόπουλος παρέδωσε στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα, εμπνευστή και πρωτεργάτη του Ιδρύματος «Μητροπολιτικό Κέντρο Πολιτισμού ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑ», το πρώτο μετάλλιο της Παντανάσσης, το οποίο κατασκευάστηκε από το Ίδρυμα προκειμένου να τιμώνται οι δωρητές και ευεργέτες του Ιδρύματος και όσοι έχουν προσφέρει στην τοπική κοινωνία και εκκλησία.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Βίον ένθεον, καλώς ανύσας, σκεύος τίμιον τού Παρακλήτου, ανεδείχθης, θεοφόρε Αρσένιε».
Χθές η Εκκλησία μας εόρτασε τή μνήμη τού αγίου Νεκταρίου, ενός αγίου πού χαρακτηρίσθηκε ως «ο άγιος τού αιώνος μας», διότι ο άγιος Νεκτάριος είναι ένας άγιος πού έζησε στίς ημέρες τών πατέρων μας, πού παρακολούθησε τίς αγωνίες τους, πού συμμερίσθηκε τούς αγώνες καί τίς δυσκολίες τους καί βάδισε μαζί τους στά μονοπάτια τής ιστορίας τού Γένους μας, καθώς καί ο ίδιος καταγόταν από τήν Ανατολική Θράκη καί είχε γεννηθεί στή Σηλυβρία.
Καί απόψε αγρυπνήσαμε τιμώντας τή μνήμη ενός άλλου αγίου, συγχρόνου τού αγίου Νεκταρίου, πού είναι σάρκα από τή σάρκα τής αγιοτόκου Καππαδοκίας, τόν άγιο δηλαδή Αρσένιο τόν Καππαδόκη, πού είναι οικείος όχι μόνο τής πίστεως αλλά καί τής πατέρων μας· πού είναι οικείος τού Θεού καί ταυτόχρονα καί δικός μας.
Γεννήθηκε στή γή τών μεγάλων πατέρων, στή γή τών οσίων καί τών ασκητών, καί ακολούθησε τόν δικό τους δρόμο. Αφιερώθηκε από τά νεανικά του χρόνια στόν Χριστό καί ακολούθησε τή στενή καί τεθλιμμένη οδό τής μοναχικής πολιτείας.
Όμως αυτή η οδός δέν ήταν η πιό στενή καί η πιό τεθλιμμένη πού επρόκειτο νά βαδίσει ο άγιος. Οι ιστορικές συγκυρίες είχαν ετοιμάσει καί σέ εκείνον καί σέ όλον τόν ελληνισμό τής Μικράς Ασίας μιάν άλλη, πιό στενή καί πιό δύσκολη οδό, τήν οδό τού ξερριζωμού από τήν πατρώα γή, τήν οδό τής προσφυγιάς.
Κι αυτήν τήν βάδισε ο άγιος Αρσένιος συνοδεύοντας τούς συμπατριώτες του σάν πατέρας καί διδάσκαλός τους, σάν φύλακας άγγελος πού τούς ενίσχυε σέ αυτόν τόν δύσκολο δρόμο, σέ αυτές τίς τραγικές στιγμές τής ζωής τους, καί υπέφερε μαζί τους σέ όλο τό μακρύ καί κουραστικό ταξίδι από τήν Καππαδοκία μέχρι τήν Κέρκυρα. Ταλαιπωρημένος από τίς κακουχίες εκοιμήθη λίγο καιρό μετά τήν εγκατάστασή τους στό νησί, στίς 10 Νοεμβρίου τού 1924, ενώ είχε ήδη λάβει από τόν Θεό τήν πληροφορία τού θανάτου του.
Η κοίμησή του έκανε τούς συμπατριώτες του καί όλους εκείνους πού τόν γνώριζαν καί πορεύθηκαν μαζί του τόν δρόμο τής προσφυγιάς καί έζησαν από κοντά τήν αγάπη του καί τά θαύματά του νά αισθάνονται πλέον μόνοι καί ορφανοί, ταυτόχρονα όμως νά αισθάνονται ότι απέκτησαν έναν προστάτη καί πρεσβευτή στόν ουρανό πού δέν θά τούς εγκατέλειπε ποτέ.
Καί αυτό συνέβη όντως, γιατί ο ταπεινός, ο πράος, ο αφοσιωμένος στόν Θεό καί γεμάτος αγάπη καί στοργή γιά τόν άνθρωπο άγιος Αρσένιος είχε ήδη από αυτή τή ζωή τήν χάρη τού Θεού πλουσία, ήταν ήδη από τή γή άγιος. Διότι η αγιότητα δέν έχει ως προϋπόθεση τίτλους καί πτυχία, χρήματα καί δόξα ή φήμη. Η αγιότητα είναι η καλλιέργεια τής ψυχής, είναι η αρετή, όχι μέ τήν ηθική έννοια τού όρου, αλλά μέ τήν ουσιαστική καί πνευματική. Αγιότητα είναι η ταπείνωση, είναι η αγάπη στόν Θεό καί τόν άνθρωπο, αγάπη πού δέν εκφράζεται μόνο μέ λόγια, αλλά αποδεικνύεται μέ έργα καί πράξεις. Αγιότητα είναι η θυσία τού εαυτού σου γιά τό συμφέρον τού αδελφού σου. Αγιότητα είναι νά ενδιαφέρεσαι γιά τούς άλλους περισσότερο από τόν εαυτό σου. Καί όλα αυτά τά διέθετε ο άγιος Αρσένιος σέ μέγιστο βαθμό, γι’ αυτό καί τιμήθηκε από τόν Θεό καί τιμάται από τήν Εκκλησία καί τούς πιστούς ως άγιος.
Κάποιοι ίσως, βέβαια, πούν ότι όλα αυτά πού αναφέραμε ως χαρακτηριστικά τής αγιότητος είναι ανέφικτα στήν εποχή μας, η οποία είναι εποχή κατ’ εξοχήν εγωκεντρική καί ατομοκεντρική, υπερβολικά ανταγωνιστική καί ελάχιστα αλτρουϊστική.
Όλα αυτά όμως τά στοιχεία δέν χαρακτηρίζουν μόνο τήν εποχή μας αλλά όλες τίς εποχές. Παρ’ όλα αυτά οι προϋποθέσεις γιά τήν επίτευξη τής αγιότητος παραμένουν οι ίδιες, καί οι μορφές τών συγχρόνων μας αγίων επιβεβαιώνουν τήν αλήθεια ότι η αγιότητα είναι εφικτή πάντοτε καί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Γιατί η αγιότητα ξεκινά από τήν αγάπη στόν Θεό. Καί η αγάπη στόν Θεό, αγάπη ειλικρινής καί γνήσια, καί όχι μία αγάπη πού περιορίζεται σέ μεγαλόστομες διακηρύξεις, οδηγεί τόν άνθρωπο σέ μία ζωή σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τίς εντολές τού Θεού, ανεξάρτητα από τίς καταστάσεις πού επικρατούν γύρω του, σέ μία ζωή σύμφωνη μέ αυτή πού έζησε ο άγιος Αρσένιος.
Αυτή τή ζωή, άς προσπαθήσουμε νά μιμηθούμε καί εμείς, όσοι τιμούμε τόν άγιο Αρσένιο, γιά νά έχουμε περισσότερη τή χάρη καί μεγαλύτερη τήν ευλογία του στή ζωή μας καί γιά νά έχουμε τή χάρη καί τήν ευλογία τού Θεού.
