Με λαμπρότητα ο Εσπερινός του Αγίου Παντελεήμονος στην Μονή Παναγίας Δοβρά και Κουρά Μοναχού

Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Το εσπέρας της Τετάρτης, 26ης Ιουλίου, στο καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά Βεροίας ξεκίνησαν οι λατρευτικές εκδηλώσεις επί τη εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος του Ιαματικού, ημέρα κατά την οποία εορτάζει τα ονομαστήρια του ο Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων.

Πριν την έναρξη του Πανηγυρικού Εσπερινού πραγματοποιήθηκε η υποδοχή της Τιμίας Κάρας του Οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία, την οποία κόμισε ο σεβαστός Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Γέροντας Γαβριήλ, ο οποίος έλκει την καταγωγή του από την Αποστολική μας Μητρόπολη.

Στον Εσπερινό που ακολούθησε χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων και συμμετείχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιος, ενώ το Ιερό Αναλόγιο διακόνησαν οι Ιεροψάλτες κ. Θεμιστοκλής Στεργίου, κ. Θωμάς Μούτσιος, κ. Κωνσταντίνος Κωστόπουλος, κ. Χαρίσης Τουλάτος και κ. Στυλιανός Νικολαίδης.

Στο τέλος ο Ποιμενάρχης μας τέλεσε την μοναχική κουρά (ρασοευχή) του δοκίμου κ. Αναστασίου Στάμου, μετονομάσας αυτόν εις Μοναχό Γεράσιμο, ενώ κηρύττοντας τον θείο λόγο και απευθυνόμενος προς τον νέο μοναχό ανέφερε μεταξύ άλλων: «Αγώνα καλόν ηγωνίσω και δρόμον τετέλεκας του μαρτυρίου σου, Μάρτυς Παντελεήμον».

Τους λόγους του πρωτοκορυ­φαίου αποστόλου Παύλου και ιδρυ­του της τοπικής μας Εκκλη­σίας δανείζεται ο ιερός υμνογρά­φος για να σκιαγραφήσει τη ζωή του εορταζομένου αγίου μεγαλο­μάρτυρος και ιαματικού Παντελεή­μο­νος. Λίγες οι λέξεις, κάθε μία όμως έχει βαρύνουσα σημασία.

Αγώνας η πρώτη λέξη, γιατί αγώνας είναι η ζωή του ανθρώπου και πολύ περισσότερο του πιστού. Όχι όμως οποιοσδήποτε αγώνας. Για τον χριστιανό ο αγώνας είναι αγώνας καλός, γιατί δεν είναι για πράγματα υλικά και πρόσκαιρα. Eίναι αγώνας για την αρετή, για την αγιότητα, για την αγάπη του Χριστού. Είναι αγώνας για να ξεπε­ράσει τον εαυτό του και τις αδυνα­μίες του και να ενωθεί με τον Χρι­στο.

Η δεύτερη λέξη είναι δρόμος, γιατί η ζωή μας είναι και δρόμος, όχι πλατύς και άνετος, αλλά στε­νος και τεθλιμμένος, καθώς «διά πολλών θλίψεων δεί υμάς εισελ­θείν εις την βασιλείαν των ουρα­νων». Είναι δρόμος, τον οποίο οφεί­λει ο χριστιανός να μην εγκα­ταλείψει, αλλά να ολοκληρώσει με τη χάρη και τη βοήθεια του Χρι­στού, ακόμη και αν χρειαστεί να φθάσει μέχρι και το μαρτύριο.

Μαρτύριο η τρίτη λέξη. Μαρτύριο καθημερινό για να ομολογεί ο πι­στος τον Χριστό, με τον λόγο του, με τη στάση του, με τη ζωή του.

Μαρτύριο συνειδήσεως, γιατί ο αγώ­νας είναι διαρκής για να νική­σει τον παλαιό άνθρωπο και να μορφώσει στην ψυχή του τον Χρι­στο.

Μαρτύριο αίματος γι᾽ αυτούς που είχαν το προνόμιο να θυσιάσουν τη ζωή τους για την αγάπη του Χρι­στού, ο οποίος θυσιάσθηκε για τη σωτηρία μας.

Αγώνας, δρόμος, μαρτύριο, και στο τέλος υπάρχει ο στέφανος της δικαιοσύνης από τα χέρια του Θεού, αυτόν που κέρδισε ο εορ­τα­ζόμενος άγιος μεγαλομάρτυς Παντε­λεήμων, που ενώ θα μπο­ρού­σε να έχει μία άνετη και πλού­σια ζωή, να χαίρεται τη δόξα και τις απολαύσεις του κόσμου, να απο­λαμβάνει τις τιμές του αυτο­κράτορα, προτίμησε να ακολουθή­σει τον δρόμο της πίστεως στον Χριστό, που τον έφερνε αντίθετο προς τον αυτοκράτορα και τους νόμους του, που τον έκανε να αρ­νηθεί τον πλούτο του για να προσ­φέρει τις ιατρικές του υπηρεσίες αναργύρως στους ανθρώπους, να αγωνισθεί τον καλό αγώνα της εν Χριστώ ζωής και να φθάσει μέχρι το μαρτύριο της ζωής του, μιάς ζωής γεμάτης από αγάπη προς τον Χριστό, που συνεχίζει τώρα στον ουρανό αιώνια.

Αγώνας, δρόμος και μαρτύριο ήταν και η ζωή του νέου οσίου της Εκκλησίας μας, του οσίου Γερασί­μου του Υμνογράφου, του Μικραγιαννανίτου, του οποίου το όνομα έλαβες σήμερα για να σε συνοδεύει μαζί με τη χάρη του οσίου Πατρός στη μονα­χι­κη σου ζωή.

Αγώνας διηνεκής ήταν η ζωή του στην έρημο του Αγίου Όρους, στη Μικρή Αγία Άννα, μέσα στη μόνω­ση, στους πειρασμούς, στην πάλη σώμα με σώμα με τον αρχέκακο διάβολο, μέσα στις στερήσεις κάθε ανθρωπίνης χαράς και παρηγο­ρίας.

Δρόμος ανάντης προς την αγιότη­τα, τον οποίον ανέβαινε με οδηγό την ταπείνωση, την υπακοή, την προσευχή και την απόλυτη αφο­σίω­ση στον Θεό.

Δρόμος μαρτυρικός, γιατί η ζωή του μοναχού είναι μαρτύριο, όχι αίματος αλλά συνειδήσεως, μαρτύ­ριο πνευματικό, γιατί ο μοναχός με την αυταπάρνησή του, με την αφιέ­ρωσή του στον Χριστό, με τον αγώνα του δίδει τη μαρτυρία του Ιησού Χριστού, δίδει τη μαρτυρία ότι η εν Χριστώ ζωή, ο πνευματι­κος αγώνας, η άσκηση, η ταπείνω­ση, η υπακοή δεν είναι έννοιες παρωχημένες και εξωπραγματικές, αλλά είναι ο τρόπος με τον οποίο μπορεί ο μοναχός αλλά και ο κάθε πιστός να επιτύχει τον σκοπό της ζωής του, να γίνει μιμητής του Χριστού και να ζει αυτό που έλεγε ο απόστολος Παύλος «ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός».

Αυτό ζούσε και ο όσιος Γεράσιμος, ζούσε από αυτή τη γη και στον ουρανό. Γιατί ουρανός ήταν γι᾽ αυτόν όχι μόνο ο ναός της Καλύβης του, όπου αξιώθηκε να δεί τον Χριστό, «λαμ­ποντα υπέρ χιλίους ηλίους», και να βλέπει την Παναγία και τους αγίους, αλλά και το ταπεινό του κελί, όπου συνέθετε τους θεόπνευ­στους ύμνους του.

Αυτό ζούσε και ο όσιος Δαβίδ ο εν Ευβοία, ο Γέρων, του οποίου τη θαυματουρ­γο και χαριτόβρυτο κάρα είχαμε την ευλογία να υποδεχθούμε από­ψε, και την οποία είχε την καλω­σύνη να μεταφέρει ο καθηγούμε­νος της Ιεράς Μονής του οσίου Δαβίδ και στην Ιερά μας Μονή, για να την προσκυνήσουμε και να λάβουμε την ευλογία και τη χάρη του. Γι᾽ αυτό και θα ήθελα να του εκ­φρα­σω τη βαθύτατη ευγνωμοσύ­νη μας.

Ευχαριστίες και ευγνωμοσύνη οφείλω όμως να εκφράσω και προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεώργιο και αδελφό της Μονής μας, ο οποίος μας τιμά απόψε με την παρουσία του, καθώς επίσης και όλους εκείνους τους πατέρες οι οποίοι ήρθαν από μακριά για να παρευρεθούν και στη χαρά σου και να σε συνοδεύσουν με τις ευχές τους στη νέα σου μοναχική ζωή, μαζί και με τις δικές μου πατρικές ευχές και τις ευχές του καθηγουμένου της Ιεράς Μονής του οσίου Δαβίδ και του καθηγουμένου της Ιεράς μας Μονής και όλων των πατέ­ρων και όλων των αδελφών.

Αγωνίζου, λοιπόν, τον καλό αγώ­να της μοναχικής πολιτείας, με υπακοή, με ταπείνωση, με ζήλο και με αγάπη για τον Χριστό, στον οποίο αφιερώνεις τη ζωή σου, και με τη χάρη της Υπεραγίας Θεοτό­κου, της εφόρου της Μονής μας, του εορταζομένου αγίου μεγαλο­μάρτυρος Παντελεήμονος, του οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία αλλά και του προστάτου σου από σήμερα οσίου Γερασίμου του Υμνογράφου, εύχομαι να ευαρεστήσεις τον Θεό και να επιτύχεις τον σκοπό της μονα­χικής ζωής, που δεν είναι άλλος από την ένωση με τον Θεό και τη σωτηρία μας.

Ο Θεός να σε στηρίζει και η Παναγία να σε ενισχύει με τις ευχές των οσίων Γερασίμου του Υμνογράφου και Δαβίδ του εν Ευβοία.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ