Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Με την ευκαιρία της θερινής πανηγύρεως του Οσίου Αντωνίου του Νέου Πολιούχου Βεροίας, την Πέμπτη 1 Αυγούστου το πρωί, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Προσκυνηματικό Ναό του Οσίου Αντωνίου στη Βέροια.
Ακολούθησε ο καθιερωμένος αγιασμός με την ευκαιρία της προόδου του Τιμίου Σταυρού. Aπο εχθές το απόγευμα μεταφέρθηκε ο Τίμιος Σταυρός από το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά, που όπως κάθε χρόνο συμπανηγυρίζει με τον πολιούχο της Βεροίας.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων χειροθέτησε σε Αρχιδιάκονο της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας τον Ιερολογιώτατο π. Κοσμά Καραγιάννη, θεολόγο και πολυτάλαντο επιτελικό στέλεχος του Γραφείου Τύπου και του Γραφείου Ποιμαντικής Διακονίας της Ι. Μητροπόλεώς μας.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, ειργάσαντο δικαιοσύνην, επέτυχον επαγγελιών».
Στην πίστη αναφέρθηκε στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος, γιατί η πίστη στον Θεό, η αληθινή και γνήσια πίστη, είναι κάτι που δοκιμάζεται σε όλες τις εποχές. Και η δοκιμή αυτή, που μπορεί να γίνεται με ποικίλους τρόπους, αποδεικνύει τη γνησιότητά της και αναδεικνύει το μεγαλείο της.
Η πίστη στο Θεό δεν είναι μία θεωρητική υπόθεση, δεν είναι μία γνώση ορισμένων βασικών αρχών και αληθειών γύρω από τον Θεό, δεν είναι μία χαλαρή σχέση με την Εκκλησία ή με τα θεία. Πίστη είναι ο εσώτερος σύνδεσμος του ανθρώπου με τον Θεό, ένας σύνδεσμος που στηρίζεται σε μία πνευματική σχέση, σε μία σχέση επικοινωνίας και μετοχής του ανθρώπου στα του Θεού.
Αν υπάρχει αυτός ο σύνδεσμος, τότε η πίστη είναι ένας βράχος, επάνω στον οποίο μπορεί να θεμελιώσει ο άνθρωπος την ύπαρξή του. Αν υπάρχει η πίστη, τότε ο άνθρωπος είναι σαν εκείνη την οικία, που περιγράφει ο Χριστός, και η οποία δεν έπεσε ούτε όταν «κατέβη η βροχή και ήλθον ποταμοί και έπνευσαν άνεμοι και προσέπεσαν τη οικία», γιατί «τεθεμελίωτο επί την πέτραν».
Επάνω σε μία τέτοιου είδους πίστη είχαν στηρίξει την ύπαρξή τους και τη ζωή τους οι επτά Μακκαβαίοι παίδες, που μεγάλωσαν με τη φροντίδα και την καθοδήγηση της μητέρας τους αγίας Σολομονής και του διδασκάλου τους Ελεαζάρου. Γι᾽ αυτό και όταν βρέθηκαν μπροστά στο δίλημμα, να αρνηθούν τον Θεό των πατέρων τους ή να θυσιάσουν τη ζωή του, δεν δίστασαν να επιλέξουν το δεύτερο. Και παρέμειναν «εδραίοι και αμετακίνητοι» στην πίστη τους στον Θεό, ακόμη και όταν αποχωριζόταν από τους αδελφούς τους, ακόμη και όταν τους έβλεπαν να πεθαίνουν για να μην προδώσουν την ιερή παρακαταθήκη της πίστεως.
Σταθερός και αμετακίνητος στην πίστη και στην αγάπη του στον Χριστό σε όλη του τη ζωή παρέμεινε και ο πολιούχος μας, όσιος Αντώνιος ο νέος, ο Βεροιεύς, τον οποίο κατά την παράδοση μνημονεύουμε και σήμερα, πρώτη Αυγούστου.
Αυτή όμως την πίστη των αγίων που τιμούμε σήμερα, ζητά και από εμάς ο Θεός. Και δεν την ζητά για το δικό του όφελος· γιατί ο Θεός δεν έχει ανάγκη ούτε από την πίστη μας ούτε από την αγάπη μας. Εμείς έχουμε ανάγκη και από την πίστη και από την αγάπη στον Θεό, ιδιαιτέρως στην εποχή μας που ο κόσμος κλονίζεται, που όλα γύρω μας αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς. Εμείς έχουμε ανάγκη από την πίστη στον Θεό, γιατί είναι το μοναδικό στήριγμά μας σε ένα κόσμο που αρνείται με τη στάση της ζωής του και με τη συμπεριφορά του τον Θεό και στη συνέχεια παραπαίει και καταρρέει και δεν μπορεί να βρεί τις αιτίες αυτής της καταρρεύσεως. Εμείς έχουμε ανάγκη από την πίστη στον Χριστό, γιατί η πίστη είναι αυτή που μας δίνει προοπτική αιωνιότητος και την ελπίδα, που τόσο λείπει από τον σύγχρονο άνθρωπο. Το διαπιστώνουμε όλοι, κοιτάζοντας γύρω μας, πόσοι άνθρωποι, πόσα νέα παιδιά ζούν χωρίς ελπίδα και χωρίς προοπτική· πόσοι άνθρωποι και πόσοι νέοι αναζητούν την ελπίδα και την προοπτική σε χώρους και μέσα τα οποία είναι τραγικά αδιέξοδα. Το διαπιστώνουμε και στην κοινωνία μας και στον κόσμο ολόκληρο που αντιμετωπίζει μία ποικιλόμορφη κρίση και όμως δεν αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι μόνο τα υλικά αγαθά που μπορεί να λείπουν, δεν είναι μόνο τα καθημερινά θέματα που μας απασχολούν.
Όλα αυτά είναι βεβαίως προβλήματα, αλλά δεν είναι αυτά που κάνουν τη ζωή ενός ανθρώπου να κλονισθεί ή να καταρρεύσει. Δεν είναι αυτά που τον κάνουν να αναζητεί απεγνωσμένα λύσεις που περιπλέκουν μόνο την κατάσταση. Όλα αυτά θα μπορούσαν είναι σαν τις καταιγίδες που περνούν και σαν τον αέρα που φυσά αλλά δεν παρασύρει τα πάντα στον δρόμο του.
Όλα αυτά μπορεί ο άνθρωπος να τα αντιμετωπίσει, εάν έχει πραγματική πίστη· εάν έχει τη ζωή του θεμελιωμένη επάνω στην πίστη στον Θεό.
Εάν δεν διστάζει και δεν φοβάται ζήσει αυτό τον σύνδεσμό του με τον Θεό και να αντλήσει από αυτόν δύναμη, τότε ο άνθρωπος θα μπορέσει, ακόμη και εάν οι κρίσεις και οι δυσκολίες φαίνονται ακατανίκητες, να πορευθεί στη ζωή του εμπιστευόμενος τον εαυτό του σε όλες τις στιγμές στον Θεό, όπως το έκαναν οι επτά άγιοι Μακαβαίοι και η αγία μητέρα τους Σολομονή, ο άγιος Ελεάζαρος, αλλά και ο όσιος Αντώνιος ο νέος.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
