Ι.Μ.Βεροίας: Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέθηκε σε προσκύνηση η Τιμία Κάρα της Αγίας Ιερουσαλήμ, η οποία μαρτύρησε τον 3ο αιώνα στη Βέροια με τα τρία παιδιά της και αποτέλεσε την πρώτη πολιούχο της πόλεως.
Τη Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου, πολιούχου Βεροίας για την εορτή της Αγίας Ιερουσαλήμ και των τριών τέκνων αυτής.
Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέθηκε σε προσκύνηση η Τιμία Κάρα της Αγίας Ιερουσαλήμ, η οποία μαρτύρησε τον 3ο αιώνα στη Βέροια με τα τρία παιδιά της και αποτέλεσε την πρώτη πολιούχο της πόλεως.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Και βασάνοις θλιβόμενοι, και πυρί δαπανώμενοι, και ποιναίς και μάστιξι συντριβόμενοι … ουκ ηρνήσασθε Χριστόν, αθλοφόροι τετράριθμοι», έψαλε σήμερα η Εκκλησία μας προς τιμήν της αγίας οσιομάρτυρος Ιερουσαλήμ και των τριών αγίων τέκνων της, των αγίων μαρτύρων Σεκένδου, Σεκενδίκου και Κηγόρου, τους οποίους πανηγυρίζουμε και τιμούμε σήμερα.
Τους τιμούμε και τους γεραίρουμε για τη σταθερότητά τους στην πίστη και την αγάπη τους στον Χριστό, και τους μνημονεύουμε ως παράδειγμα και για τη δική μας ζωή, είτε είμεθα μεγαλύτεροι στην ηλικία, όπως η αγία Ιερουσαλήμ, είτε είμεθα νεώτεροι, είτε καλούμεθα να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά μας. Γιατί σήμερα οι περισσότεροι επιλέγουμε τον εύκολο δρόμο, αυτόν που δεν έχει κόπο, που δεν χρειάζεται προσπάθεια και θυσίες, και σ᾽ αυτόν τον δρόμο οδηγούμε και κατευθύνουμε και τα παιδιά μας. Δεν θέλουμε να κουρασθούμε, δεν θέλουμε να δυσκολευθούμε, δεν θέλουμε να θυσιάσουμε κάτι από την άνεση και την ανάπαυσή μας. Είμαστε όμως πρόθυμοι να θυσιάσουμε και αρχές και αξίες και την πίστη μας ακόμη στον Χριστό, προκειμένου να μην βρεθούμε, όπως λέμε, σε δύσκολη θέση.
Όμως η αγία Ιερουσαλήμ δεν έκανε αυτό που κάνουμε εμείς πολλές φορές σήμερα, ούτε ώθησε τα παιδιά της να το κάνουν για να «κερδίσουν», όπως θα λέγαμε, τη ζωή τους.
Γιατί το έκανε άραγε; Γιατί δεν αγαπούσε τα παιδιά της; Γιατί δεν ήθελε να ζήσουν η γιατί ήθελε να τους στερήσει τη μητρική της παρουσία; Γιά τίποτε από αυτά, αλλά γιατί η αγία Ιερουσαλήμ πίστευε αληθινά στον Χριστό, όχι επιφανειακά, και αυτή την πίστη μετέδωσε και στα τρία παιδιά της.
Τους είχε διδάξει με τον λόγο και τη ζωή της ότι τίποτε δεν έχει αξία στη ζωή αυτή, εάν πρόκειται να μας στερήσει την ουράνια και αιώνια. Τους είχε διδάξει με τη ζωή της την υπόσχεση του Κυρίου μας ότι όποιος τον ομολογήσει ενώπιον των ανθρώπων, θα τον ομολογήσει και Εκείνος ενώπιον του Πατρός του του εν ουρανοίς.
Είχε διδάξει όμως η αγία Ιερουσαλήμ στα παιδιά της και μία άλλη υπόσχεση του Χριστού σε όσους θελήσουν να τον ομολογήσουν: να μην φοβηθούν τι θα πούν ενώπιον των ηγεμόνων και των βασιλέων, γιατί Εκείνος θα τους φώτιζε τι να πούν και πως να υπερασπισθούν την πίστη τους στον Χριστό.
Κι έτσι, αντί να συστήσει η αγία Ιερουσαλήμ στα τρία παιδιά της να μην ομολογήσουν τον Χριστό, επειδή ήταν νεαρά στην ηλικία και δεν γνώριζαν τι θα πούν, και να αποφύγουν με αυτό τον τρόπο το μαρτύριο, σώζοντας δήθεν τη ζωή τους, εκείνη ως στοργική αλλά και πιστή συγχρόνως μητέρα, τα παρότρυνε να ομολογήσουν χωρίς να διστάσουν και χωρίς να λυγίσουν ότι είναι χριστιανοί και να προτιμήσουν τον θάνατο για χάρη του Χριστού από μία ζωή, η οποία θα ήταν όμως μακριά από τον Χριστό.
Και αυτό έκαναν τα τρία παιδιά, οι τρείς μάρτυρες, άγιοι Σέκενδος, Σεκένδικος και Κήγορος. Ομολόγησαν τον Χριστό και υπέμειναν με καρτερία τα βασανιστήρια, στηρίζοντας ο ένας τον άλλο στην πίστη, ώστε να αξιωθούν μαζί με τη μητέρα τους, την αγία Ιερουσαλήμ, τον στέφανο του μαρτυρίου και τη δόξα του ουρανού αλλά και της γής. Γι᾽ αυτό και αποτελούν παράδειγμα για όλους εμάς, που τους τιμούμε σήμερα, γιατί όλοι μας καλούμεθα καθημερινά, όχι βέβαια να θυσιάσουμε τη ζωή μας για τον Χριστό, αλλά να τον ομολογούμε με τις πράξεις και με τη ζωή μας και να μην τον αρνούμεθα. Γιατί άρνηση του Χριστού και της πίστεώς του είναι η απομάκρυνση από το θέλημά του και η αδιαφορία μας για τις εντολές του. Άρνηση του Χριστού είναι να μην ακολουθούμε τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Άρνηση του Χριστού είναι η αδιαφορία μας για τον πλησίον. Είναι η έλλειψη αγάπης και ενδιαφέροντος για τον αδελφό μας που πάσχει, που έχει ανάγκη, που πεινά και διψά, γιατί στο πρόσωπό του φροντίζουμε η αδιαφορούμε για τον Χριστό.
Αυτά καλούμεθα και εμείς να κάνουμε. Να αποδεικνύουμε καθημερινά με τις επιλογές της ζωής μας ότι δεν αρνούμεθα τον Χριστό, όπως δεν τον αρνήθηκαν και η αγία Ιερουσαλήμ και τα τέκνα της. Δεν τον αρνούμεθα, παρότι δεν εκβιαζόμεθα και δεν πιεζόμεθα από κανέναν, όπως συνέβαινε με τους εορταζομένους αγίους. Καλούμεθα, αν θέλουμε να τιμήσουμε πραγματικά τους αγίους μας, να μένουμε σταθεροί στην πίστη και την αγάπη μας στον Χριστό όχι στα λόγια αλλά στα έργα, αλλά ζώντας καθημερινά με τον Χριστό στην ψυχή μας, στις επιλογές, στις πράξεις μας, στις σκέψεις μας και τις επιθυμίες μας, για να αξιωθούμε και εμείς, διά πρεσβειών της αγίας Ιερουσαλήμ και των αγίων τέκνων αυτής, της αναγνωρίσεως του Χριστού και της επουρανίου βασιλείας του.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
