«Το στάδιον των αρετών ηνέωκται…»
Με την ευκαιρία της εισόδου μας στη Μεγάλη Σαρακοστή, ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Ν. Σμύρνης κ. ΣΥΜΕΩΝ απηύθυνε προς τον Ιερό Κλήρο και τους ευσεβείς χριστιανούς της Μητροπόλεώς μας την ακόλουθη Εγκύκλιο :
«ΚΑΙ ΠΑΛΙ, αγαπητοί Πατέρες και προσφιλέστατοι αδελφοί μου Χριστιανοί, βρισκόμαστε στο κατώφλι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Από αύριο, με τη χάρη του Κυρίου μας, θα εισέλθουμε στην πνευματικότερη περίοδο ολοκλήρου του εκκλησιαστικού έτους· στην περίοδο που αποσκοπεί να μας προετοιμάσει για να υποδεχτούμε την αγία και Μεγάλη Εβδομάδα του θείου Πάθους και να εορτάσουμε την ένδοξη Ανάσταση του λυτρωτή μας Κυρίου.
Σήμερα, Κυριακή της Τυρινής, τόσο τα Αναγνώσματα, το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος, όσο και οι ύμνοι που ψάλλουμε μας αναγγέλλουν την έλευση της ιερής περιόδου και μας προσκαλούν με χαρά και αποφασιστικότητα να εισέλθουμε στο στάδιο τούτο του πνευματικού αγώνα.
Μια πολύ σημαντική πλευρά του αγώνα, που αναλαμβάνουμε την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, είναι και η στάση και η συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους. Συγκεκριμένα, απέναντι στους αδελφούς μας εκείνους που είτε αγνοούν την ανάγκη πνευματικής προετοιμασίας είτε από αμέλεια και ραθυμία δεν αποφασίζουν ν᾽ αγωνιστούν. Δηλαδή να νηστέψουν, να προσευχηθούν πιο συχνά, να εκκλησιαστούν τακτικότερα, να προσέλθουν στο μυστήριο της μετανοίας.
Τι μας συνιστά, λοιπόν, ο απόστολος Παύλος; «Τον ασθενούντα τη πίστει προσλαμβάνεσθε, μη εις διακρίσεις διαλογισμών». Δηλαδή : Τον αδελφό χριστιανό που έχει αδύναμη πίστη, σείς οι άλλοι να τον δέχεστε με καλωσύνη, χωρίς να επικρίνετε τη στάση και τις απόψεις του.
* * *
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ διαφέρουμε μεταξύ μας. Εξωτερικά ως προς τη διάπλαση και τα χαρακτηριστικά του σώματος και εσωτερικά ως προς τον χαρακτήρα και το βαθύτερο είναι μας. Διαφέρουμε όμως μεταξύ μας και οι χριστιανοί, τα μέλη της Εκκλησίας. Άλλοι είναι θερμοί στην πίστη και άλλοι χλιαροί. Άλλοι περισσότερο συνεπείς στη χριστιανική τους ζωή και άλλοι λιγότερο. Άλλοι προσεύχονται και εκκλησιαζονται τακτικά και άλλοι σπάνια. Άλλοι νηστεύουν κατά τις ημέρες και τις περιόδους της νηστείας και άλλοι ελάχιστα ή και καθόλου.
Ποια, λοιπόν, θα πρέπει να είναι η στάση μας απέναντί τους; Η αποδοχή τους εν αγάπη, συνιστά ο αποστολος Παύλος. Ως χριστιανοί οφείλουμε να έχουμε πλατιά καρδιά. Να αγαπούμε όλους τους εν Χριστώ αδελφούς μας. Να είμαστε πρόθυμοι να ανεχθούμε τις ατέλειες και την ασυνέπειά τους.
Μια τέτοια στάση δεν είναι συμβιβασμός με τον κόσμο. Δεν συνιστά νόθευση της χριστιανικής ζωής. Δεν αποτελεί έκπτωση του χριστιανικού ήθους. Εμείς στην προσωπική μας ζωή αγωνιζόμαστε να φανούμε συνεπείς· ακριβείς στην τήρηση των εντολών του Κυρίου και τα όσα υπαγορεύει η κοινή μητέρα μας Εκκλησία. Η ανοχή και η επιείκειά μας εκδηλώνεται μόνο προς τους αδύναμους και ατελείς αδελφούς μας. Και αλλού —στην επιστολή του προς τους χριστιανούς των Φιλίππων— συμβουλεύει ο αποστολος Παύλος : «Η επιείκειά σας ας γίνει γνωστή σε όλους τους ανθρώπους» (Φιλ. 4,5).
* * *
ΩΣΤΟΣΟ, δεν φτάνει μόνο η εν αγάπη αποδοχή των αδύναμων αδελφών μας. Οφείλουμε και να μην τους κατακρίνουμε. Δυστυχώς, πολλοί από μας που θρησκεύουμε είτε είμαστε κληρικοί είτε είμαστε λαικοί, εύκολα παρασυρόμαστε στο να κατακρίνουμε τους άλλους. Να σχολιάζουμε αφιλάδελφα αδελφούς μας χριστιανούς, οι οποίοι είναι ασυνεπείς στα χριστιανικά τους καθήκοντα και δεν τηρούν τα όσα επιτάσσει η Εκκλησία μας.
Δεν τηρούν με ακρίβεια, παραδείγματος χάριν, τους κανόνες της νηστείας.
Ο Απόστολος μας επισημαίνει ότι δεν πρέπει να τους κατακρίνουμε. Η κατάκριση ακυρώνει την αγάπη και τη φιλαδελφία. Και δείχνει ότι αντί να επαγρυπνούμε και να προσέχουμε στη δική μας ζωή, περιεργαζόμαστε τη ζωή και τη συμπεριφορά των άλλων, τους οποίους τελικά και κατακρίνουμε. Άλλοτε με τον λογισμό μας και άλλοτε μπροστά σε άλλους.
Ο Κύριός μας, αδελφοί μου, με κρυστάλλινη σαφήνεια παραγγέλλει: «Μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε» (Ματθ. 7,1). Και ο απόστολος Παύλος στο τέλος του σημερινού Αναγνώσματος ερωτά με πολλή έμφαση : «Ποιος είσαι συ που θα κρίνεις έναν ξένο δούλο;» Δηλαδή, τον άλλο, τον διπλανό, τον αδελφό σου, που κι αυτός και συ είστε κάτω από την κρίση του ίδιου Κυρίου;
Από απόψε, στο τέλος του συγχωρητικού εσπερινού, και καθημερινά όλη τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, θα απευθύνουμε προς τον Κύριό μας τη σύντομη και τόσο περιεκτική προσευχή του οσίου Εφραίμ. Ένα βασικό αίτημα που περιλαμβάνει είναι, ο Κύριος να μας χαρίζει αυτογνωσία και να μην επιτρέπει να κατακρίνουμε τους αδελφούς μας : «Δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου!»
* * *
Αγαπητοί μου αδελφοί,
ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ της καρδιάς μου εύχομαι σε όλους σας Καλή Σαρακοστή! Ο Κύριος ας μας αξιώσει με υγεία και πνευματική ανάταση να διανύσουμε την ιερή περίοδο για να αξιώθούμε να προσκυνήσουμε τα άχραντα Πάθη Του και να γευτούμε την πασχάλια χαρά της Αναστάσεώς Του».
