Νάουσα: Την Κυριακή πρό της Χριστού Γεννήσεως 19 Δεκεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Ναούσης.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων χειροθέτησε Αναγνώστη τον κ. Ιωάννη Μακρή, κατά σάρκα υιό του Αρχιερατικού Επιτρόπου Βεροίας Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου π. Στυλιανού Μακρή, Δρος. Θεολογίας.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Καί ούτοι πάντες μαρτυρηθέντες διά τής πίστεως ουκ εκομίσαντο τήν επαγγελίαν, τού Θεού περί ημών κρείττόν τι προβλεψαμένου».
Κυριακή πρό τής Χριστού γεννήσεως καί η Αγία μας Εκκλησία μάς προετοιμάζει γιά νά εορτάσουμε τό μεγαλύτερο θαύμα όλων τών εποχών, τό θαύμα τής θείας ενανθρωπήσεως, τό θαύμα τής σαρκώσεως τού Θεού-Λόγου, τελώντας συγχρόνως τή μνήμη «πάντων τών απ’ αιώνος Θεώ ευαρεστησάντων, από Αδάμ άχρις Ιωσήφ τού μνήστορος».
Γιά ποιόν όμως λόγο τούς μνημονεύει όλους αυτούς ειδικά σήμερα η Εκκλησία μας; Τήν απάντηση μάς τήν δίδει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος στό αποστολικό ανάγνωσμα πού ακούσαμε πρό ολίγου.
Όλοι αυτοί, οι οποίοι έζησαν πρίν από τή γέννηση τού Χριστού καί ευαρέστησαν στόν Θεό, είχαν ένα κοινό γνώρισμα. Τό κοινό τους γνώρισμα ήταν η πίστη, η πίστη στόν Θεό, η πίστη ότι ο Θεός θά πραγματοποιούσε τήν υπόσχεσή του καί θά έστελνε στόν κόσμο τόν Μεσσία, γιά νά λυτρώσει τούς ανθρώπους από τήν αμαρτία καί νά αποκαταστήσει τή σχέση τους μέ τόν Θεό.
Αυτή η πίστη τούς κράτησε κοντά στόν Θεό καί τούς έκανε νά αντέξουν τίς δυσκολίες καί τούς διωγμούς, τούς πειρασμούς καί τίς προκλήσεις τής αμαρτίας πού αντιμετώπιζαν, ζώντας μέσα σέ έναν κόσμο στόν οποίο υπερπλεόναζε η αμαρτία καί η ασωτία.
Καί παρότι πολλοί από αυτούς γιά νά μείνουν σταθεροί καί ακλόνητοι στήν πίστη τους στόν αληθινό Θεό έφθασαν μέχρι τό μαρτύριο, «ουκ εκομίσαντο τήν επαγγελίαν», δέν πρόλαβαν νά δούν τόν Μεσσία πού προσδοκούσαν, δέν πρόλαβαν νά δούν τήν υπόσχεση τού Θεού νά εκπληρώνεται. Καί όμως· συνέχιζαν νά πιστεύουν σέ ένα θαύμα πού δέν έβλεπαν, συνέχιζαν νά πιστεύουν ότι ο Θεός θά κάνει τό θαύμα, γιατί η πίστη, όπως επαναλαμβάνει συχνά ο Χριστός πρίν από κάθε θαύμα, είναι η απαραίτητη προϋπόθεση γιά νά γίνει ένα θαύμα. Όχι βέβαια γιά νά κάνει ο Χριστός τό θαύμα, αλλά γιά νά τό αντιληφθούμε εμείς, οι χοϊκοί άνθρωποι.
Καί εάν η πίστη ήταν απαραίτητη γιά τά θαύματα πού έκανε ο Χριστός κατά τήν επίγεια ζωή του ή γιά τά θαύματα πού κάνει μέχρι σήμερα μέ τή χάρη του καί τή χάρη τών αγίων του, δέν είναι δύσκολο νά σκεφθούμε πόσο περισσότερο αναγκαία είναι η πίστη γιά νά κατανοήσουμε τό μεγαλύτερο θαύμα όλων τών εποχών, τή γέννησή του.
Χωρίς πίστη είναι αδύνατον νά καταλάβουμε καί νά ζήσουμε τή γέννηση τού Χριστού, είναι αδύνατον νά καταλάβουμε ότι ο Χριστός είναι καί γιά μάς σωτήρας καί λυτρωτής, είναι αυτός πού μπορεί νά μάς απελευθερώσει από τά δεσμά τής αμαρτίας καί νά μάς χαρίσει τήν αιώνιο ζωή, γιά τήν οποία μάς έπλασε ο Θεός.
Άν δέν πιστεύσουμε όμως ότι ο Χριστός ενανθρώπησε γιά χάρη μας, ενανθρώπησε από αγάπη γιά μάς καί ήρθε στή γή γιά νά μάς δείξει πώς πρέπει νά ζούμε, ώστε νά επιστρέψουμε στήν αγάπη τού Θεού-Πατέρα, ώστε νά αποδεσμευθούμε από ό,τι μάς κρατά δεμένους μακριά του, τότε η γέννηση τού Χριστού είναι ένα απλό ιστορικό γεγονός, πού μπορεί νά άλλαξε τή ροή τής ιστορίας, αλλά δέν αλλάζει τίποτε στή ζωή μας καί στήν ψυχή μας.
Άν δέν πιστεύουμε ότι ο Χριστός έγινε άνθρωπος γιά νά μάς δείξει τόν δρόμο πού μάς επαναφέρει κοντά στόν Θεό, γιά νά μάς δώσει τίς εντολές του, δηλαδή τίς οδηγίες πού πρέπει νά ακολουθήσουμε, γιά νά ζήσουμε καί εμείς, όπως έζησε καί Εκείνος, καί νά ευαρεστήσουμε στόν Θεό, τότε τά Χριστούγεννα είναι μία εορτή χωρίς νόημα καί πνευματικό περιεχόμενο, είναι μία ημέρα πού δέν διαφέρει σέ τίποτε από τίς άλλες καί δέν έχει νά μάς προσφέρει κάτι ιδιαίτερο.
Άν δέν πιστεύουμε ότι ο Χριστός μπορεί νά μάς σώσει σέ όποια κατάσταση καί άν ευρισκόμεθα, όσο μακριά καί άν είμεθα από τόν Θεό, όσο μπλεγμένοι στά δίκτυα τής αμαρτίας καί απελπισμένοι από τίς αδυναμίες καί τίς πτώσεις μας καί άν αισθανόμεθα, αρκεί εμείς νά μετανοήσουμε, τότε η μεγάλη εορτή πού σέ λίγες ημέρες θά εορτάσει η Εκκλησία μας, άν δέν έχουμε αυτή τήν πίστη, δέν έχει καμία σημασία γιά μάς.
Άς μήν μείνουμε όμως μακριά από τήν πίστη. Άς μήν χάσουμε τήν ευκαιρία νά ζήσουμε τά φετινά Χριστούγεννα καί νά αισθανθούμε τόν Χριστό νά γεννάται καί στή δική μας ψυχή. Άς μιμηθούμε τό παράδειγμα τών εορταζομένων δικαίων καί άς προσέλθουμε νά προσκυνήσουμε τόν Χριστό μέ πραγματική πίστη, μέ πίστη πού εκφράζεται μέ έργα αγάπης καί αρετής, πού εκφράζεται μέ τήν εφαρμογή τού θελήματος τού Θεού.
Αλλά καί άν δέν τήν διαθέτουμε, άς προσέλθουμε ζητώντας από τόν Χριστό νά μάς προσθέσει πίστη, νά μάς βοηθήσει νά αποτινάξουμε τήν απιστία μας, ώστε νά μπορέσουμε όλοι νά τόν αισθανθούμε νά γεννάται στήν ψυχή μας καί νά χαρίζει καί σέ μάς τή λύτρωση από τήν αμαρτία καί από τά πάθη μας, νά μάς χαρίζει τήν ευλογία πού έφερε μέ τή γέννησή του σέ όλο τόν κόσμο καί τή σωτηρία.
Άς τόν παρακαλούμε, αδελφοί μου, νά μάς δώσει αυτόν τόν φωτισμό τής πίστεως, καί νά μάς απαλλάξει από όλες τίς δυσκολίες πού συναντούμε καί ιδιαίτερα από τόν πειρασμό, τόν οποίο ζούμε εδώ καί δύο χρόνια, καί δέν ξέρουμε μέχρι πότε θά τόν ζούμε, νά απαλλάξει τήν ανθρωπότητα, γιατί δυστυχώς καί η ανθρωπότητα τόν έχει εγκαταλείψει, τόν έχει αρνηθεί. Τό ζούμε καθημερινά. Ενδιαφερόμεθα γιά όλα τά άλλα εκτός από τό νά γεννηθεί μέσα στήν ψυχή μας η πίστη στόν γεννηθέντα Χριστό.
Γι’ αυτό, λοιπόν, άς επιστρατεύσουμε όλες μας τίς δυνάμεις καί άς μήν αφήσουμε τά πάθη μας, τίς αδυναμίες μας νά σταθούν εμπόδιο νά συναντήσουμε καί νά προσκυνήσουμε τόν Χριστό μας. Αμήν.
Για φωτογραφίες δείτε ΕΔΩ
