Η Βέροια εορτάζει και πανηγυρίζει τον προστάτη και πολιούχο της Όσιο Αντώνιο τον Νέο

Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Το διήμερο 16 και 17 Ιανουαρίου η Βέροια εορτάζει και πανηγυρίζει τον προστάτη και πολιούχο της Όσιο Αντώνιο τον Νέο. Δυστυχώς φέτος εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού οι λατρευτικές εκδηλώσεις τελούνται κεκλεισμένων των θυρών χωρίς την συμμετοχή του πιστού λαού τηρουμένων όλων των προβλεπόμενων μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας.

Νωρίτερα στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου του Νέου Πολιούχου Βεροίας τελέστηκε Μέγας Αρχιερατικό Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο.

Ο Εσπερινός μεταδόθηκε από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως «Παύλειος Λόγος» στους 90.2 FM.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Τής Βερροίας τόν γόνον καί αγ­γέλοις εφάμιλλον, καί τών απ’ αιώ­νος οσίων αληθώς τόν ισότι­μον, τιμήσωμεν εν ύμνοις οι πι­στοί, Αντώνιον τόν νέον ασκη­τήν».

Παραμονή τής εορτής τού πο­λι­ούχου μας καί προστάτου τής Βεροίας, οσίου Αντωνίου τού νέου, τού ομωνύμου καί συνεορτα­ζομέ­νου μέ τόν Μέγα Αντώνιο, τόν καθηγητή τής ερήμου, αλλά καί μέ τόν νεομάρτυρα άγιο Γεώργιο τόν εν Ιωαννίνοις, καί ο ιερός υμνο­γράφος καλεί καί προτρέπει όλους τούς πιστούς καί ιδιαιτέρως τούς συμπολίτες τού οσίου μας, τούς ευσεβείς Βεροιείς, νά τιμήσουμε «τής Βερροίας τόν γόνον καί αγ­γέλοις εφάμιλλον».

Μάς καλεί, όπως κάθε χρόνο, νά αποδώσουμε στόν πολιούχο μας τήν οφειλόμενη τιμή καί ευγνω­μο­σύνη, συμμετέχοντας στήν ιερά πανήγυρή του καί ασπαζόμενοι ευ­λαβικά τό χαριτόβρυτο καί θαυμα­τουργό λείψανό του.

Όμως η εορτή τής μνήμης τού οσίου Αντωνίου δέν είναι φέτος όπως ήταν κάθε χρόνο. Δέν πανη­γυρίζεται μέ τόν ιερό ναό του ανοικτό, νά υποδέχεται τούς ευλα­βείς προσκυνητές. Οι θύρες του αυτή τή φορά είναι κλειστές καί οι θέσεις τών πιστών κενές, σύμφωνα μέ τίς οδηγίες τών υπευθύνων καί τών ειδικών, εξαιτίας τής πανδη­μίας πού πλήττει ένα σχεδόν χρόνο τώρα τήν πόλη μας καί τήν πα­τρί­δα μας.

Ποιός δέν θά ήθελε νά ευρίσκεται αυτή τήν ώρα εδώ; Ποιός δέν θά ήθελε νά τιμήσει τόν άγιό μας, ανά­βοντας τό κερί τής ευλαβείας του καί ασπαζόμενος τή λάρνακα τού ιερού του λειψάνου; Ποιός δέν θά ήθελε νά εμπιστευθεί τά αιτή­μα­τα τής ψυχής του στή χάρη του καί νά ζητήσει τίς πρεσβείες του;

Όλοι θά τό θέλαμε. Καί ο άγιός μας θά τό ήθελε, γιατί ασφαλώς χαί­ρεται νά βλέπει κύκλω τής ιε­ράς σορού του τά προσφιλή του τέκνα νά δοξάζουν τόν ενδοξα­ζόμενο εν τοίς αγίοις αυτού Θεόν.

Όμως άν υγειονομικές συνθήκες υπό τίς οποίες ζούμε εξαιτίας τής πανδημίας δέν μάς τό επιτρέπουν, αυτό δέν σημαίνει ότι δέν μπο­ρού­με νά τιμήσουμε φέτος τόν άγιό μας, τόν πολιούχο μας, τόν θαυμα­τουργό όσιο Αντώνιο. Γιατί μπορεί ο ναός του νά είναι κλειστός, αλλά δέν είναι σιωπηλός. Οι χοροί τών ψαλτών, πού έψαλαν απόψε τόν πανηγυρικό Εσπερινό τής εορτής τού αγίου μας, εκπροσωπούν τόν λαό τού Θεού καί έψαλαν εκ προ­σώπου όλων όσων μέ ευλάβεια τόν παρακολούθησαν, έστω καί από απόσταση, συμπροσευχόμενοι.

Ο όσιος Αντώνιος γνωρίζει τήν ανάγκη στήν οποία ευρισκόμεθα καί γι’ αυτό «καί τήν πράξιν τιμά καί τήν πρόθεσιν επαινεί» καί επι­δαψιλεύει αναμφίβολα τή χάρη του σέ όσους συμμετέχουν εν πνεύ­ματι στήν ιερά του πανήγυρη.

Γι’ αυτό καί όσοι αγαπούμε τόν όσιο Αντώνιο, όσοι θέλουμε νά τιμή­σουμε πραγματικά τόν πολι­ού­χο καί προστάτη μας άγιο, άς μήν επηρεασθούμε από τήν απο­γοή­τευση καί τή θλίψη πού δικαι­ο­λογημένα μάς προκαλεί τό γεγονός ότι δέν μπορούμε νά πανηγυρίσου­με, όπως θά θέλαμε, φέτος τήν ιερά μνήμη του· δέν μπορούμε νά λιτα­νεύ­σουμε τήν ιερά λάρνακά του στούς δρόμους τής πόλεώς μας γιά νά λάβουμε τήν ευλογία καί τή χάρη του.

Άς μήν επιτρέψουμε στόν πρόσ­και­ρο αυτό πειρασμό νά μάς στερή­σει τή χαρά τής πανηγύρεως καί τή χάρη τού αγίου μας.

Άς τιμήσουμε τόν άγιό μας, άς τιμήσουμε τόν όσιο καί θεοφόρο Αντώνιο τόν νέο, όπως καί ο ίδιος θά ήθελε, πραγματικά, ουσιαστικά, πνευματικά. Άς τόν τιμήσουμε προ­σπαθώντας νά μιμηθούμε τήν οσιακή βιοτή του.

Αντί γιά τό κερί πού θά ανάβαμε ενώπιον τής ιεράς του εικόνος, άς τόν παρακαλέσουμε νά ανάψει εκεί­νος στήν ψυχή μας μεγαλύτερο πόθο καί μεγαλύτερη αγάπη γιά τόν Θεό καί τήν εν Χριστώ ζωή.

Αντί γιά τόν ασπασμό τής ευλα­βείας στά ασκητικά λείψανά του, άς προσπαθήσουμε νά ασκήσουμε περισσότερο τόν εαυτό μας στήν υπομονή καί στήν ταπείνωση, αρε­τές στίς οποίες διακρινόταν ο τιμώ­μενος όσιος.

Αντί νά ακολουθήσουμε τή λιτα­νευτική πομπή τής θαυματουργού σορού του, άς μελετήσουμε τόν Βίο του καί άς διδαχθούμε από τούς αγώνες του καί τά ασκητικά πα­λαίσματά του.

Αντί νά θλιβόμεθα ή νά δυσανα­σχετούμε, γιατί δέν θά μπορέσουμε αύριο νά συμμετάσχουμε στή θεία Λειτουργία, άς αποφασίσουμε νά αγωνισθούμε γιά νά κόψουμε μία αδυναμία μας ή ένα ελάττωμά μας, μιμούμενοι τούς δικούς του πολυ­χρόνιους αγώνες· άς αποφασίσου­με νά αφιερώσουμε λίγο περισ­σό­τερο χρόνο στήν προσευχή, μιμού­μενοι, στό μέτρο τών δυνάμεών μας, τή δική του αδιάλειπτη καί καρδιακή προσευχή.

Έτσι θά τιμήσουμε τόν πολιούχο μας όσιο Αντώνιο τόν Βεροιέα ουσιαστικά καί όχι μόνο επιφανει­ακά καί από συνήθεια, θά τόν τιμήσουμε όπως πρέπει νά τιμούμε τούς αγίους μας.

Καί νά είμεθα βέβαιοι ότι ο φιλό­πολις άγιός μας δέν θά μάς στερή­σει τήν ευλογία του καί μέ τίς πρε­σβείες του θά μάς απαλλάξει από τήν πανδημία, γιά νά τόν τιμούμε καί νά τόν δοξάζουμε, δοξάζοντας καί δι’ αυτού τόν φιλάνθρωπο σωτή­ρα μας Χριστό.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ