Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Το Μεγάλο Σάββατο 4 Μαίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Παλαιό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:
«Ει δε αποθάνομεν συν Χριστώ, πιστεύομεν ότι και συζήσομεν αυτώ».
Δύο αντίθετες έννοιες κυριαρχούν κατά τη σημερινή ημέρα. Δύο έννοιες που συνδυάζονται και συσχετίζονται στα ιερά αναγνώσματα του Μεγάλου Σαββάτου και ιδιαιτέρως στο αποστολικό ανάγνωσμα. Δύο έννοιες που προσδιορίζουν, θα μπορούσαμε να πούμε, τη σημερινή ημέρα, ο θάνατος και η ζωή.
Ο Χριστός νεκρός και άπνους ευρίσκεται ήδη στον τάφο, στο καινό μνημείο, όπου τον ενεταφίασε ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, και όπου τον φρουρούν οι στρατιώτες των Ιουδαίων, για να μην κλέψουν οι μαθητές του το Σώμα του, όπως ισχυριζόταν οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι.
Ο Χριστός νεκρός και άπνους κείται στο μνήμα. Αλλά πως ήταν δυνατόν να κρατήσει ο τάφος τη Ζωή; Πως ήταν δυνατόν να παραμείνει με τους νεκρούς ο αρχηγός της ζωής; Πως ήταν δυνατόν να παραμείνει άπνους, αυτός που χάρισε πνοή ζωής στους ανθρώπους;
Ο Χριστός κείται στο μνήμα, αλλά συγχρόνως κηρύττει και στον Άδη στους απ᾽ αιώνος κεκοιμημένους το χαρμόσυνο μήνυμα της αναστάσεώς τους και της αφέσεως των αμαρτιών των ανθρώπων. Και όπως δεν παραμένει στον Άδη, αλλά αποδεικνύεται «πρωτότοκος εκ των νεκρών», έτσι δεν μένει και στον τάφο, αλλά θα αναστηθεί σε λίγες ώρες, για να ολοκληρώσει το έργο της θείας οικονομίας και να συναναστήσει μαζί του εκατομμύρια ανθρωπων, που ήταν δέσμιοι του Άδου, και να χαρίσει συγχρόνως «χαράν εν όλω τω κόσμω».
Ο Χριστός θα εγερθεί, για να συνανεγείρει μαζί του και εκείνους που συναπέθαναν μαζί του, όχι μόνο στην εποχή του αλλά και σε κάθε εποχή, εφόσον οι ίδιοι επιλέξουν να αποθάνουν μαζί του.
«Ει δε αποθάνομεν συν Χριστώ, πιστεύομεν ότι και συζήσομεν αυτώ».
Αυτή τη βεβαιότητα εκφράζει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος, ο ιδρυτής της τοπικής μας Εκκλησίας, γνωρίζοντας ότι πραγματική ζωή είναι μόνον εκεί όπου υπάρχει ο Χριστός. Είναι αυτή, την οποία ζει ο άνθρωπος, όταν είναι ενωμένος με τον Χριστό.
Για να ζήσει όμως κανείς με τον Χριστό, θα πρέπει να έχει πεθάνει για τον Χριστό. Θα πρέπει να έχει επιλέξει τη νέκρωση των παθών και των αδυναμιών του, τη νέκρωση του εγωισμού και του θελήματός του και να πρέπει να προσπαθήσει να ζήσει την εν Χριστώ ζωή.
Και όταν κάνουμε αυτή την προσπάθεια, όταν οικειωθούμε από τη γη τη ζωή του Χριστού, τότε ο φυσικός θάνατος δεν θα μας εμποδίσει να ζήσουμε μαζί του αιώνια.
Η προσπάθεια αυτή δεν είναι βεβαίως εύκολη, αλλά είναι εφικτή, εάν αξιοποιήσουμε τα μέσα που θέτει στη διάθεσή μας η Εκκλησία με τα ιερά μυστήρια και ιδιαιτέρως με το μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως και με την ειλικρινή μετάνοια με την οποία θα πρέπει να προσέλθουμε σ᾽ αυτό. Διότι δεν αρκεί να κάνουμε κάποια πράγματα τυπικά ή από συνήθεια, αλλά θα πρέπει να τα αισθανόμαστε και να τα ζούμε. Και χωρίς τη μετάνοια, δεν μπορούμε να συναποθάνουμε με τον Χριστό ούτε μπορούμε να ζήσουμε μαζί του, γιατί η ζωή με τον Χριστό δεν μπορεί να συνδυάζεται με την αμαρτία.
Η Εκκλησία μας μας υπενθυμίζει με κάθε ευκαιρία την ανάγκη της μετανοίας, προκειμένου να κερδίσουμε την άφεση των αμαρτιών μας και τη σωτηρία μας. Και μας υπενθυμίζει ακόμη και το άπειρο έλεος του Χριστού, ο οποίος δέχεται τη μετάνοιά μας και την τελευταία ακόμη στιγμή, όπως συνέβη με τον ευγνώμονα ληστή, που του υποσχέθηκε, όταν του είπε ότι θα είναι μαζί του αυθημερόν στον παράδεισο. Μόλις του είπε «μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου», τι του είπε ο Κύριος; «Σήμερον μετ᾽ εμού έση εν τω παραδείσω».
Δέχεται και αυτόν που άρχισε να εργάζεται τη δωδεκάτη ώρα, όπως θα ακούσουμε στην αναστάσιμη θεία Λειτουργία στον Κατηχητικό Λόγο του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Αρκεί να σπεύσουμε με συναίσθηση και διάθεση μετανοίας, αποφασισμένοι να αγωνισθούμε για να ζήσουμε μία αναστημένη ζωή μαζί με τον Χριστό, αφού νεκρώσουμε τα πάθη μας και πεθάνουμε για την αμαρτία.
Ας μην αφήσουμε τον θάνατο να κυριεύει στην ψυχή μας και στη ζωή μας. Ας επιλέξουμε τη ζωή της αναστάσεως που μας χαρίζει ο Χριστός με την Ανάστασή του, ο οποίος πέθανε για να χαρίσει σε μας την ανάσταση και την αιώνιο ζωή, και Εκείνος θα μας αξιώσει να τη ζήσουμε.
