Ι.Μ. ΚΟΡΙΝΘΟΥ: Την Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου 2023, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Διονύσιος τέλεσε την πανηγυρική Θ. Λειτουργία και την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού στον κατάμεστο Καθεδρικό Ι. Ναό του Αποστόλου Παύλου στην Κόρινθο πλαισιούμενος από τους Ιερείς του Ι. Ναού.
Την διακονία του κηρύγματος ανέλαβε ο Νομικός Σύμβουλος της Ι. Μητροπόλεως μας κ. Πέτρος Θωμαΐδης, ο οποίος επεσήμανε τον λόγο, για τον οποίο καυχάται ο Απόστολος Παύλος και προτρέπει και κάθε πιστό να καυχάται για τον Σταυρό του Χριστού, ότι δηλαδή, ο Σταυρός αποτελεί το μέτρο της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο.
Τόσο πολύ αγάπησε τον άνθρωπο ο Θεός που όχι μόνο έγινε Άνθρωπος αλλά και θυσιάστηκε για τον άνθρωπο. Το να αγαπά κανείς τους καλούς και τους αξίους είναι απολύτως φυσιολογικό, το να αγαπά όμως τους κακούς, τους αναξίους και αγνώμονες είναι πάνω από τον ανθρώπινο νου και γι’ αυτό ο Απόστολός μας καυχάται.
Ο κ. Θωμαΐδης ολοκλήρωσε την ομιλία του αναφερόμενος στην ιδιαίτερη χαρά και ευλογία, για την Ι. Μητρόπολή μας, της απόκτησης ενός αποτμήματος Τιμίου Ξύλου και ενός αποτμήματος από Αγίου Λίθου, εκ του Παναγίου Τάφου τα οποία εκόμισε ο Σεβασμιώτατος μετά το πρόσφατο ταξίδι του στην Αγία Πόλη Ιερουσαλήμ, που εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος και του δόθηκαν προς διηνεκή ασπασμό και ευλογία των Κορινθίων Πιστών.
Πριν την απόλυση ο Μητροπολίτης μας αναφέρθηκε στην επίσκεψη αυτή αλλά και στην περιοδεία του στα Ελληνορθόδοξα Πατριαρχεία, κατ’ εντολή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και ως μέλος της Επιτροπής του περιοδικού «ΘΕΟΛΟΓΙΑ», για την επίδοση προσωπικών προσκλήσεων στους Μακαριωτάτους Πατριάρχες και Προκαθημένους.
Ιδιαιτέρως σχολίασε την μεγάλη ευλογία που έλαβε από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων επισημαίνοντας ότι ο Σταυρός είναι το παν για την Εκκλησία, καθώς χωρίς τον Σταυρό δεν θα είχαμε την Ανάσταση και επομένως ούτε την σωτηρία ούτε την θέωσή μας. Ο Σταυρός αποτελεί την βάση της Πίστεώς μας και ό,τι μας θυμίζει την σταυρική θυσία του Χριστού, μας δίδει ελπίδα, λυτρωτικές σκέψεις, χαρά και αγαλλίαση, ανέλυσε δε συντομότατα τον ύμνο: «Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης…».
Δια τούτο και εδήλωσε ότι, από τούδε και εις το εξής καθιερώνονται ως παγκορινθιακές Πανηγύρεις, τελούμενες στον Καθεδρικό Ι. Ναό του Αποστόλου Παύλου Κορίνθου, οι εορτές της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως και της Προόδου του Τιμίου Σταυρού.
Το πρωΐ της 14ης Σεπτεμβρίου 2023, εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, στο πανηγυρίζον Ι. Ησυχαστήριο «ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ» Μαψού Κορινθίας ετέλεσε την Ύψωση του Τ. Σταυρού και την Θ. Λειτουργία ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κεγχρεών κ. Αγάπιος μετά του Αιδεσ. π. Προδρόμου Κολτουκτσόγλου, Κληρικού της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς και του Διακόνου π. Χρήστου Χίλια.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως μας με αφορμή τους επί του Σταυρού λόγους του Ιησού που ακούστηκαν στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας «…ἴδε ὁ υἱός σου … ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου» (Ιω. ιθ’, 26-27), απευθυνόμενος στην Καθηγουμένη Γερόντισσα Ιλαρία και στην πολυμελή αδελφότητα του Ιερού Ησυχαστηρίου ετόνισε τον αδαπάνητο πλούτο που άφησε ο Ιησούς στην Παναγία Μητέρα Του και στον «ηγαπημένον» Μαθητή Του.
Τους δεσμούς, δηλαδή, της αγίας αγάπης, που συνδέουν όσους συναντώνται ως Μαθηταί κάτω από τον Σταυρό Του! Έτσι και η Αδελφότης του Ι. Ησυχαστηρίου, συναντήθηκε και ενώθηκε με τους δεσμούς της αγίας αγάπης Του κάτω από τον Σταυρό Του δια της επιλογής κάθε μιας Αδελφής να συσταυρωθεί μαζί Του στο Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού και ευχήθηκε στην Αδελφότητα, αυτή την αγία αγάπη να διατηρήσουν έως τέλους αμετάπτωτη και σταθερά.
Στην συνέχεια με αναφορά στον 102 ψαλμό και συγκεκριμένα στους στίχους 11 και 12 ομίλησε για την προτύπωση του Σταυρού στον συγκεκριμένο ψαλμό και για την κατακόρυφη («ὅτι κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς γῆς ἐκραταίωσε Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν») και την οριζόντια («καθόσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ἐμάκρυνεν ἀφ᾿ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν») διάσταση αυτού ως και για τις «ευλογίες» του ελέους και της λυτρώσεως του ανθρώπου από τις αμαρτίες του, που μας χάρισε ο Κύριος με την Σταυρική Του θυσία.
Χαρακτήρισε τον Σταυρό του Χριστού ως «θρόνον δόξης» Του από τους λόγους του Ιησού στον Νικόδημο: «…οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου» (Ιω. γ’, 14), όπου η «ύψωσις» λογίζεται «δόξα», γι᾿ αυτό και οι Βυζαντινοί αγιογράφοι επί του Σταυρού γράφουν: «Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ» αλλά και ως όργανο της Μεσσιανικής Βασιλικής Του εξουσίας και ιδιότητος, γι᾿ αυτό πάνω στον Σταυρό δύναται να είναι εμφανής ο τίτλος, που έθεσε ο Πιλάτος: «Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων» (Ιω. ιθ’,19) και όχι για ιστορικούς λόγους, αφού η νατουραλιστική ζωγραφική, ως πιστή απεικόνιση της πραγματικότητας ανεξάρτητα από τόπο και χρόνο δεν υιοθετήθηκε από την Εκκλησία μας.
Συνέχισε δε με τα φαινομενικώς «παράδοξα», για κάποιον που είναι εκτός της Εκκλησίας, της Λατρευτικής μας ζωής. Πως ενώ η ημέρα της Υψώσεως του Σταυρού «φέρει τα ίσα της Μ. Παρασκευής» και είναι ημέρα αυστηράς νηστείας, παρά το γεγονός ότι η Θ. Λειτουργία σηματοδοτεί την λύση της νηστείας, ακούεται κατ᾿ αυτήν: «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι… Ἰδού γάρ ἦλθε διά τοῦ Σταυροῦ χαρά ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ…» ή στην απόλυση: «Ο αναστάς εκ νεκρών …»; Αλλά και στον Όρθρο της Μ. Παρασκευής όταν γίνεται η εκ του Ιερού Βήματος έξοδος της Εικόνος του Εσταυρωμένου και ο Ιερεύς εκφωνεί το ιε’ Αντίφωνο, τοποθετώντας τον Τ. Σταυρό στο μέσον του Ναού προς προσκύνηση υπό των Πιστών, ο χορός ευθύς αμέσως ψάλλει: «ὁ Σταυρός σου Κύριε, ζωὴ καὶ ἀνάστασις ὑπάρχει τῷ λαῷ σου…»;
Τούτο συμβαίνει διότι δια της Σταυρικής Του θυσίας ο Χριστός («οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται» {Ησ. νβ’,4}) κατέλυσε την οδύνη και τον θάνατον και έγιναν αυτά σημεία Αναστάσεως και οριστικής νίκης της Ζωής.
«Ἰδού γάρ ἦλθε διά τοῦ Σταυροῦ, χαρά» και με τον θάνατο Του ο Χριστός επάτησε τον θάνατο, «θανάτῳ θάνατον πατήσας»! Σημείο της δυνάμεως του Χριστού ο Σταυρός, όργανο της Σωτηρίας μας και γι᾿ αυτό όργανο της χαράς μας, όργανο της Αναστάσεως μας, «ὁ Σταυρός σου Κύριε, ζωὴ καὶ ἀνάστασις»!
Είθε με τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Διονυσίου η χαρά αυτή να είναι ισόβια και οι πάντες ν᾿ αξιωθούμε της Βασιλείας των Ουρανών «ἔνθα οὐκ ἔστι … λύπη … ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος»!
