ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ: Τά τελευταία χρόνια παρατηρείται στήν πατρίδα μας η εξάπλωση τού φαινομένου τής Γιόγκα, γιά τήν οποία η Ιερά Σύνοδος τής Εκκλησίας μας έχει επανειλημμένως τοποθετηθεί. Η Ιερά Μητρόπολή Σμύρνης, προκειμένου νά ενημερώσει τούς χριστιανούς της ότι η γιόγκα δέν συμβιβάζεται μέ τή χριστιανική πίστη, εξέδωσε τετράπτυχο φυλλάδιο μέ τίτλο «Τί πρέπει νά γνωρίζουμε οι χριστιανοί γιά τή Γιόγκα».
Διαβάστε αναλυτικά τι αναφέρει για την γιόγκα:
Τά τελευταία χρόνια παρατηρείται σέ κράτη τού δυτικού κόσμου, μεταξύ τών οποίων καί στό δικό μας, η διείσδυση τών λεγομένων «ανατολικών θρησκειών». Τών θρησκειών εκείνων πού προέρχονται από χώρες τής νοτιοανατολικής Ασίας, όπως ο Ινδουισμός, ο Βουδισμός, ο Ταοϊσμός καί ο Κομφουκιανισμός.
Στίς δυτικές κοινωνίες, όμως, δέν μεταφέρονται μέ τήν αυθεντική τους μορφή. Δηλαδή, ως άλλες θρησκείες ουσιαστικά ξένες καί ασυμβίβαστες μέ τόν Χριστιανισμό. Απεναντίας, παρουσιάζονται μέ ποικίλα προσωπεία
προκειμένου νά παγιδεύσουν τούς ανυποψίαστους ανθρώπους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η γιόγκα. Πίσω από τό προσωπείο μιάς δήθεν αθώας καί ευεργετικής μεθόδου χαλάρωσης τού ανθρώπου, κρύβεται ένα ξεχωριστό θρησκευτικό σύστημα ινδουιστικής προέλευσης.
Η λέξη «γιόγκα» είναι από τούς πιό πολυσήμαντους όρους τού ινδικού λεξιλογίου. Σημαίνει ζεύξη, ένωση, σύνδεση, άσκηση. Μέ τόν όρο «Γιόγκα» νοούνται σωματικές, πνευματικές καί νοητικές πρακτικές, πού προέρχονται από τήν αρχαία Ινδία. Επιδίωξη αυτών τών πρακτικών, σύμφωνα μέ τούς υποστηρικτές της, είναι η επίτευξη μιάς μόνιμης ειρήνης τού νού. Επίσης, η γιόγκα επιδιώκει μέσω τού διαλογισμού τήν ένωση τής ψυχής μέ τόν θεό. Τόν θεό, βέβαια, όπως τόν αντιλαμβάνεται η ινδουιστική θρησκεία. Γιόγκα είναι η
ζεύξη μέ τό άπειρο, μέ τό απόλυτο, μέ τό αιώνιο εγώ. Η γιόγκα σήμερα προπαγανδίζεται μέ κάθε τρόπο. Από τό διαδίκτυο, τά μέσα ενημέρωσης, διάφορα έντυπα, οργανώσεις, σχολές.
Είναι γεγονός πώς τά τελευταία χρόνια παρατηρείται στήν πατρίδα μας μία συνεχής αύξηση διαφόρων κέντρων τής γιόγκα. Οι γνώσεις όμως γι’ αυτή είναι γενικές καί συγκεχυμένες. Όλοι τήν παρουσιάζουν ως ένα τρόπο γυμναστικής. Ως πρακτική χαλάρωσης καί ευεξίας.
Πράγματι, πολλά γυμναστήρια, ινστιτούτα ομορφιάς, σχολές χορού ακόμα καί Δήμοι καί πολιτιστικά σωματεία, έχουν συμπεριλάβει στά προγράμματά τους τή μέθοδο τής γιόγκα, αγνοώντας σέ αρκετές περιπτώσεις τί πραγματικά είναι. Τό λυπηρό είναι πώς οι τεχνικές αυτές, ως μέθοδοι γυμναστικών ασκήσεων, φιλοδοξούν νά εισχωρήσουν ακόμα καί στά σχολεία τής πρωτοβάθμιας καί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Οι υποστηρικτές τών γυμναστικών αυτών μεθόδων, γιά νά τίς κάνουν ευκολότερα αποδεκτές από τόν μέσο Έλληνα πολίτη, τίς αποχρωματίζουν θρησκευτικά. Βεβαιώνουν ότι η γιόγκα ούτε είχε ούτε έχει ινδουιστικό
χαρακτήρα. Λένε πώς είναι «επιστήμη», «ψυχοσωματική άσκηση», «πνευματική επίγνωση».
Γενικά η γιόγκα διαφημίζεται καί προβάλλεται:
-Ως είδος γυμναστικής μέ πολλαπλά σωματικά οφέλη.
-Ως πρακτική εντελώς ακίνδυνη γιά τόν άνθρωπο.
-Ως μέθοδος πού δέν έχει καμία σχέση μέ τή θρησκεία τού Ινδουισμού.
Τό τελευταίο σημαίνει, πώς στό σύστημα τής γιόγκα μπορεί νά συμμετέχει οποιοσδήποτε, ακόμα καί ένας συνειδητός ορθόδοξος Χριστιανός.
Ισχύει, όμως, ότι η γιόγκα είναι μόνο γυμναστική; Ότι τά αποτελέσματά της είναι η ψυχοσωματική ευεξία, η απαλλαγή από τό στρές, η ενδυνάμωση τού ανοσοποιητικού συστήματος, η βελτίωση τής κυκλοφορίας τού αίματος καί πολλά άλλα; Όχι!
Η Γιόγκα, όσο καί άν κάποιοι δέν θέλουν νά τό ομολογήσουν, έχει ξεκάθαρα θρησκευτικό χαρακτήρα. Ο προσανατολισμός τής ινδικής αυτής τεχνικής ήταν, είναι καί θά είναι θρησκευτικός. Προϋποθέτει πίστη σέ ξένες θεότητες. Ο όρος γιόγκα συνδέεται, σύμφωνα μέ τήν ινδουιστική θρησκεία, μέ τόν Βράχμα. Ο Βράχμα είναι μία απρόσωπη θεϊκή ουσία πού βρίσκεται παντού καί είναι κρυμμένη σέ όλα.
Η φιλοσοφίατής γιόγκα διδάσκει πώς όλα είναι θεός (πανθεϊσμός), ακόμα καί ο άνθρωπος. Τό πρόβλημα τού ανθρώπου είναι η άγνοια, από τήν οποία θά λυτρωθεί όταν φτάσει, μετά από έντονη ατομική προσπάθεια, στήν αυτοφώτιση. Υπόσχεται τήν αυτοθέωση τού ανθρώπου. Μιά αυτοθέωση πού βασίζεται πάνω στήν καταστροφική αμαρτία τού εγωισμού. Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι ότι οι πρακτικές τής γιόγκα έχουν ως πρώτο συνθετικό τους τό «αυτό-»: «αυτενέργεια», «αυτολύτρωση», «αυτοπραγμάτωση», κ.λπ.
Χρησιμοποιεί ιερά ινδικά κείμενα, όπως τίς Βέδες, τίς Ουπανισάδες, τίς Πουράνες κ.ά. Ο «δάσκαλος»-γκουρού, μέ τή βοήθεια τών κειμένων αυτών, επιδιώκει νά μυήσει εκείνους πού ασχολούνται μέ τή γιόγκα στό νά βιώσουν τίς θεωρίες γιά τόν νόμο τού κάρμα. Τό κάρμα καθορίζει τόν κύκλο τών μετενσαρκώσεων. Ο τελικός στόχος είναι η λύτρωση από τόν συνεχή αυτό κύκλο. Η λύτρωση αυτή πραγματοποιείται μέ τήν εκμηδένιση τού προσώπου καί τή σύνδεσή του μέ τό Απόλυτο.
Κατόπιν αυτών, αντιλαμβανόμαστε πώς η γιόγκα είναι ένα θρησκευτικό σύστημα μέ δική του θεολογία, ανθρωπολογία καί κοσμοθεωρία. Έχει, δηλαδή, αυτόνομη διδασκαλία γιά τά βασικά ερωτήματα τής ζωής, τί είναι ο θεός, τί είναι ο άνθρωπος, τί είναι ο κόσμος. Διδασκαλία, όμως, αντίθετη μέ τήν ορθόδοξη χριστιανική πίστη.
Στή χριστιανική πίστη ο Θεός είναι συγκεκριμένη Ύπαρξη. Είναι Ένας καί Τριαδικός. Έχει μία ουσία (φύση) καί τρία Πρόσωπα. Τά τρία Πρόσωπα είναι ο Πατέρας, ο Υιός καί τό Άγιο Πνεύμα. Έχουν τήν ίδια δύναμη καί κοινή θεία ουσία. Ο Θεός είναι άκτιστος καί η δημιουργία Του κτιστή. Ο Δημιουργός διακρίνεται σαφώς από όλα τά δημιουργήματα. Κορυφαίο δημιούργημα τής αγάπης τού Τριαδικού Θεού είναι ο άνθρωπος.
Ο άνθρωπος, διαγράφοντας μία ευθύγραμμη πορεία σέ αυτόν εδώ τόν κόσμο, αγωνίζεται μέ τίς μεθόδους τής χριστιανικής ζωής καί ασκήσεως νά λυτρωθεί από τήν αμαρτία. Έτσι θά «μοιάσει» μέ τό αρχέτυπο πρότυπό του πού είναι ο Θεός. Ο Θεός όπως μάς αποκαλύφθηκε στό πρόσωπο τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ο αγώνας αυτός τής ασκήσεως οδηγεί στήν ένωση τού ανθρώπου μέ τόν Θεό, τή θέωση, πού δέν είναι επιβράβευση τής ατομικής του προσπάθειας, αλλά δώρο τού Θεού. Θέωση δέν σημαίνει εκμηδένιση τού
ανθρωπίνου προσώπου, αλλά διατήρηση όλων τών προσωπικών γνωρισμάτων, ψυχικών καί σωματικών.
Νομοθέτης τής ασκήσεως στόν Χριστιανισμό είναι ο ίδιος ο Αρχηγός τής πίστεώς μας Χριστός. Μορφές πρακτικής χριστιανικής ασκήσεως δέν είναι η γυμναστική, η ρύθμιση τής αναπνοής καί ο έλεγχος τού σώματος. Είναι η νηστεία, η προσευχή, οι μετάνοιες. Καί όχι μόνο. Είναι η εκρίζωση τού «ιδίου θελήματος», η συντριβή τού εγωισμού, η ταπείνωση, η συγχωρητικότητα, η αγάπη πρός τόν πλησίον.
Είναι ακόμη η μελέτη τής Αγίας Γραφής, η εμπροϋπόθετη συμμετοχή στά Μυστήρια τής Εκκλησίας καί κυρίως σέ εκείνα τής Εξομολόγησης καί τής θείας Ευχαριστίας. Όλα αυτά υπό τήν καθοδήγηση, όχι κάποιου «δασκάλου»-γκουρού, αλλά τού ιερέως-Πνευματικού.
Από όσα αναφέρθηκαν γίνεται φανερό ότι η γιόγκα δέν συμβιβάζεται μέ τήν Ορθόδοξη χριστιανική πίστη μας.
Η Ιερά Σύνοδος υπενθυμίζει στό χριστεπώνυμο πλήρωμα ότι η «Γιόγκα» αποτελεί θεμελιώδες κεφάλαιο τής θρησκείας τού Ινδουϊσμού, διαθέτει ποικιλομορφία σχολών, κλάδων, εφαρμογών καί τάσεων καί δέν αποτελεί «είδος γυμναστικής». Ως εκ τούτου επισημαίνει γιά μία ακόμη φορά ότι η «Γιόγκα» τυγχάνει απολύτως ασυμβίβαστη μέ τήν Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη μας καί δέν έχει καμμία θέση στή ζωή τών Χριστιανών.
Χριστιανισμός καί Γιόγκα είναι δύο εντελώς διαφορετικοί δρόμοι.
Μεταξύ τους υπάρχουν μόνο διαφορές καί καμία ομοιότητα. Όσοι υποστηρίζουν τό αντίθετο πλανώνται ή σκόπιμα παραπλανούν. Εκείνος πού θέλει, όχι μόνο νά ονομάζεται αλλά καί νά είναι Χριστιανός, είναι ανεπίτρεπτο νά ασχολείται μέ τή γιόγκα, ακόμα καί στήν πιό «αθώα» της εκδοχή. Μόνο μέσα στήν Εκκλησία, τήν κιβωτό τής σωτηρίας, μπορεί νά ζήσει ο άνθρωπος τήν αληθινή ζωή, λατρεύοντας τόν Τριαδικό Θεό καί επιδιώκοντας μέ τόν πνευματικό του αγώνα τήν ένωση μαζί Του.
