I.M. BEΡΟΙΑΣ: Την Τρίτη 20 Ιουνίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στα Καβάσιλα, όπου τιμάται η μνήμη του Αγίου Νικολάου Καβάσιλα.
Στην ομιλία του ο Σεβασιώτατος τόνισε:
«Του κόσμου υπέρτερος, καιτοι εν κόσμω τελών, εδείχθης, Νικόλαε».
Εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε και φέτος, ιδιαιτέρως εδώ στην ενορία σας, έναν μεγάλο άγιο της Εκκλησίας μας, έναν γνήσιο φίλο του Χριστού και φίλο πολλών και μεγάλων αγίων της εποχής του, όπως του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και του αγίου Φιλοθέου του Κοκκίνου, τον άγιο Νικόλαο τον Καβάσιλα.
Τιμούμε και πανηγυρίζουμε έναν άγιο, ο οποίος αν και υπήρξε γόνος ευγενούς και αριστοκρατικής οικογενείας, αν και απέκτησε σπουδαία μόρφωση, αν και έζησε μέσα στον κόσμο, δεν άφησε τα κοσμικά και υλικά πράγματα να ελκύσουν τον νού του και να σαγηνεύσουν την ψυχή του. Δεν άφησε να τον απομακρύνουν από την επαφή και την κοινωνία με τον Θεό, από την προσευχή και τη μελέτη του λόγου του, από την έμπρακτη εφαρμογή της πίστεως και την καλλιέργεια της αρετής.
Αν και ζούσε σε έναν κόσμο με προκλήσεις και πειρασμούς και περισπασμούς, ο άγιος Νικολαος δεν παρέκκλινε από την πορεία προς την «εν Χριστώ ζωή», που είχε χαράξει και ακολουθούσε με συνέπεια στη ζωή του. Γι᾽ αυτό και δικαιολογημένα ψάλλει προς τιμην του ο ιερός υμνογράφος: «Του κόσμου υπέρτερος, καιτοι εν κόσμω τελων, εδείχθης, Νικόλαε».
Επέτυχε, δηλαδή, ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας την αγιότητα ζώντας μέσα στις ίδιες συνθήκες που ζούμε όλοι εμείς, δίνοντας έτσι με τη ζωή του απάντηση στην αμφιβολία και στην καχυποψία ορισμένων που διατείνονται ότι η βίωση της χριστιανικής ζωής και η επίτευξη της αγιότητος δεν είναι πράγματα συμβατά με τη ζωή στον κόσμο, αλλά είναι εφικτά μονο για εκείνους που εγκαταλείπουν τον κόσμο και ζούν «εν όρεσι και σπηλαίοις και ταίς οπαίς της γης».
Αν ίσχυε αυτό, τότε το κήρυγμα του Ευαγγελίου δεν θα απευθυνοταν σε όλο τον κόσμο, αλλά σε καποιους μόνο ανθρώπους. Τότε η σωτηρία δεν θα αφορούσε τους πάντες, αλλά μόνο μερικούς. Τότε ο Θεός δεν θα ήταν δίκαιος, εφόσον θα απέκλειε στην πραγματικότητα τους περισσότερους ανθρώπους από τη σωτηρία.
Βεβαίως ο Θεός δεν είναι άδικος, ούτε ο λόγος του απευθύνεται επιλεκτικά σε κάποιους ανθρώπους. Την αλήθεια αυτή την επιβεβαιώνει με την αρχιερατική του προσευχη ο ίδιος ο Χριστος λέγοντας προς τον Θεό για τους μαθητές σου: «ουκ ερωτώ σε ίνα άρης αυτούς από του κόσμου αλλ᾽ ίνα τηρήσης αυτούς εν τη αληθεία σου».
Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να ζήσει ο άνθρωπος τον λόγο και την αλήθεια του Ευαγγελίου μέσα στον κόσμο. Είναι να κατορθώσει να νικήσει τον κόσμο που φέρει μεσα του και να υψωθεί πάνω από τη μικρότητα και την αμαρτία του.
Πως όμως επιτυγχάνεται αυτό; Μας το εξηγεί ο απόστολος Παύλος γράφοντας προς τους Κολοσσαείς. «Ει ούν συνηγέρθητε τω Χριστω, τα άνω ζητείτε, τα άνω φρονείτε, μη τα επί της γης».
Εάν, λοιπόν, γράφει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος, έχετε αναστηθεί μαζί με τον Χριστό, να ζητάτε τα άνω, δηλαδή τα ουράνια· να σκέφτεσθε και να πιστεύετε στα ουράνια και όχι στα επίγεια.
Η προτροπή αυτή δεν αφορά μερικούς μόνο, αλλά όλους μας, γιατι όλοι όσοι βαπτισθήκαμε, έχουμε αναστηθεί μαζί με τον Χριστό. Και όλοι εμείς οφείλουμε να έχουμε τη σκέψη μας στραμμένη στον ουρανο, για να είναι και η ζωή μας ουρανια, καθως «το πολίτευμα ημών εν ουρανοίς υπάρχει». Καθώς, δηλαδη, η πραγματικη και αιώνια ζωή μας βρίσκεται στον ουρανό, θα πρεπει με την προοπτική αυτής της αιωνίου ζωής να ρυθμίζουμε και τη ζωή μας στη γη.
Αν πιστεύσουμε σε αυτή την αλήθεια· αν πιστεύσουμε πως αυτό που έχει αξία δεν είναι τα χρόνια που θα ζήσουμε στη γη, αλλά αυτά που θα ζήσουμε στη συνέχεια αιώνια· αν πιστεύσουμε ότι δεν έχουν αξία όσα επιτυγχάνουμε και κερδίζουμε στη γη σε σχεση με τα ουράνια αγαθα, τότε δεν θα μας είναι δύσκολο να αδιαφορούμε για τις μικρότητες και τις αντιζηλίες του κόσμου, δεν θα μας ενδιαφέρουν σε τέτοιο βαθμό, ώστε να απορροφούν την ψυχή μας και τη σκέψη μας, ούτε τα πλούτη, ούτε η δόξα, ούτε η φήμη του κόσμου, και θα μπορούμε να τα ξεπερνούμε, θα μπορούμε να αποδεσμευόμαστε από αυτά που μας δυσκολεύουν να φθάσουμε στον στόχο μας, που είναι η αγιότητα, που είναι ο Θεός.
Και τότε θα ισχύει και για μας αυτό που ψάλλει ο ιερός υμνογραφος για τον άγιο Νικόλαο τον Καβάσιλα. «Του κόσμου υπέρτερος καιτοι εν κόσμω τελών εδείχθης, Νικόλαε».
Εύχομαι διά πρεσβειών του αγίου Νικολάου του Καβάσιλα να αξιωθούμε και εμείς να υπερβούμε τα εν κόσμω, ώστε ούτε οι δόξες ούτε οι τιμές ούτε άλλο να μην μας κρατά δεμένους στη γη, για να μπορέσουμε να απολαύσουμε στον ουρανό τα αγαθά και τη δόξα που δεν είναι πρόσκαιρη αλλά αιώνια. Αμήν.
