Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Τετάρτη 1η Φεβρουαρίου, εορτή του Αγίου Τρύφωνος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας στο ομώνυμο δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Βέροιας.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ευλόγησε το κόλλυβο του εορταζομένου Αγίου και τέλεσε τον καθιερωμένο αγιασμό για τους αγρούς.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε:
«Τρυφής μεθέξειν αξίωσον με Τρυφων».
Εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε σήμερα τη μνήμη ενός μεγαλομαρτυρος της Εκκλησίας μας. Τιμούμε τον άγιο Τρύφωνα, ένα νεαρο χριστιανό από τη Λαμψακο, που από μικρος, προκειμένου να εξασφαλιζει τα προς το ζην, έβοσκε χήνες και καλλιεργούσε τη γη.
Επειδή όμως είχε μεγάλο ζήλο για να μορφωθεί αλλά και να προοδεύσει πνευματικά, παραλληλα με αυτή την ταπεινή ενασχόληση του, μελετουσε τον λογο του Θεου, μελετουσε την αγία Γραφή, και έτρεφε με αυτή την ψυχή του. Έτσι, όταν αρχισε ο διωγμός του αυτοκρατορος Δεκίου, και ο άγιος συνεληφθη ως χριστιανός και οδηγηθηκε ενώπιον των αρχοντων, δεν διστασε ούτε για μία στιγμη, δεν δειλίασε και δεν σκεφθηκε τι θα μπορούσε να απολογηθεί και πως θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τους δικαστές και τους διώκτες του.
Και όντως αυτός ο ταπεινός και ασήμαντος κατά κόσμον χριστιανος αξιώθηκε από τον Θεό, που υποσχεθηκε ότι αυτός «δωσει στομα και σοφίαν, η ου δυνήσονται αντιστηναι πάντες οι αντικείμενοι υμίν», να κατατροπωσει με τέτοιο τρόπο τους δικαστές του και να ομολογήσει με τόσο θάρρος και παρρησία την πίστη του, ώστε οι παντες εξεπλάγησαν, όπως εξεπλαγησαν και από τη γενναιότητα και την καρτερία με την οποία ο άγιος υπέμεινε τα σκληρά και επώδυνα βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλαν οι διώκτες του, για να λαβει έτσι τον στέφανο του μαρτυρίου και να απολαμβάνει εις τους αιώνες την τρυφή της ουρανίου μακαριότητος κοντα στον Θεό.
Γι᾽ αυτή του την ομολογία και το μαρτύριο έλαβε ο άγιος Τρύφων από τον Θεό τη χάρη των θαυμάτων και ανεδείχθηκε προστάτης ολων όσων εργάζονται και καλλιεργούν τη γη, και ιδίως των αμπελουργων. Αξιώθηκε αυτη τη χάρη, γιατί και ο ίδιος μόχθησε και κοπίασε όχι μόνο για να καλλιεργησει τη γη, προκειμένου να εξασφαλίζει τα προς το ζην, αλλά κυρίως γιατί καλλιέργησε και το γεώργιο της ψυχής του και ανεδείχθη κλημα πολύκαρπο και καλλικαρπο, και προσέφερε αυτούς τους καρπούς, καρπούς πίστεως και ευσεβείας, θυσία και ολοκαύτωμα στον Θεό.
Γνώριζε ο άγιος Τρύφων ότι όλα όσα επέτυχε στη ζωή του, αλλά και η ίδια η ζωή, είναι δώρα του Θεού και προέρχονται από αυτον. Γι᾽ αυτο και δεν τα αντιμετωπισε με πλεονεξία ή με απληστία, όπως πολλές φορες κάνουμε εμείς οι ανθρωποι, αλλά με ευγνωμοσύνη και ευχαριστία.
Γνώριζε ο άγιος Τρυφων και όλοι οι άγιοι ότι ο,τι είχαν και ο,τι αποκτούσαν είναι δώρο του Θεού από τον οποίο προέρχεται «πάσα δόσις αγαθη και παν δώρημα τέλειο». Γνώριζε ότι ακόμη και όσα σπερνουμε και φυτεύουμε στη γη, είναι του Θεού, στον οποίο ανήκει και η γη και ο αέρας και το νερό και ο ήλιος και όλα όσα συμβάλλουν στην αύξηση και την καρποφορία των φυτων και των δενδρων μας· αλλά και ότι στα δικά του χέρια βρισκονται και όλα τα φυσικά φαινόμενα που επηρεάζουν τις καλλιεργειες και τους καρπούς της γης. Και αυτό υπενθυμιζει και σε μας ο άγιος Τρυφων, που τιμούμε σήμερα τη μνημη του.
Καλλιεργώντας τη γη να μην λησμονούμε τον Θεό, αλλά να επικαλούμεθα την προστασία και την ενίσχυσή του και να αποδίδουμε σ᾽ Αυτόν την ευχαριστία μας για ο,τι καλό προερχεται από αυτήν. Παραλληλα όμως να μην παραλείπουμε να καλλιεργούμε και την ψυχή μας, όπως έκανε και ο άγιος μεγαλομάρτυς Τρύφων, ο οποίος μελετούσε συστηματικά τον λόγο του Θεού, ο οποίος τρέφει και καλλιεργεί και φωτίζει την ψυχή μας. Και ακόμη να φροντίζουμε να καλλιεργούμε την ψυχή μας με τη χάρη του Θεού, την οποία προσφερει η Εκκλησία μας διά των ιερών μυστηρίων της, έτσι ώστε εκτός από τους υλικούς καρπούς να παράγουμε και πνευματικούς τους οποίους αναμένει ο Θεός και θα μας ζητήσει κατά την ημέρα της κρίσεως.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι μέσα στη ζωή της Εκκλησίας μας το υλικό συνδέεται αδιάρρηκτα με το πνευματικο. Μέσα στη λειτουργία το σιτάρι και το κρασι, ο αρτος και ο οίνος, προσφερονται στον Θεό και μετουσιώνονται σε σώμα και αιμα Χριστού, και γινονται αγιασμός για τους μετέχοντες σε αυτά, γίνονται σύμβολο της ενότητος του υλικού και του πνευματικού, του φυσικού και του θείου, και μας διδάσκουν ότι μόνο μέσα από αυτήν την ενότητα μπορεί ο ανθρωπος να προοδεύσει όχι μόνο κατά κόσμον αλλά και κατά Θεόν.
Και αυτή την πρόοδο ταπεινά εύχομαι να χαρίσει σε ολους σας και σε όλους μας ο Θεός, διά πρεσβειών του αγίου Τρυφωνος, και να ευλογεί πάντοτε τις προσπαθειες και τους κόπους σας.
Σήμερα έχουμε την ευλογία, μαζί με την τιμή την οποία αποδίδουμε αλλά και τη χάρη την οποία λαμβάνουμε από τον άγιο Τρύφωνα, να έχουμε εν τω μέσω ημών την κάρα του οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία, ο οποίος έρχεται πολλές στην επαρχία μας χάρη στο γεγονός ότι ο Άγιος Καθηγούμενος είναι τέκνο της Μητροπόλεώς μας, και οσάκις τον παρακαλέσουμε μας φέρνει εδώ τη χάρη και την ευλογία του οσίου Δαβίδ. Είναι μία ενίσχυση η χάρη των χαριτοβρύτων λειψάνων των αγίων μας. Έτσι και ο όσιος Δαβίδ, όποτε έρχεται, μας δίνει κουράγιο, μας δίνει δύναμη για να συνεχίσουμε τον πνευματικό μας αγώνα αλλά και τον εν γένει αγώνα τον οποίο έχει ο καθένας από εμάς να αντιμετωπίσει, με τα προβλήματα είτε τα πνευματικά είτε τα σωματικά είτε τα παντός είδους προβλήματα. Είμεθα υπόχρεοι στην αγάπη του Αγίου Καθηγουμένου, του π. Γαβριήλ, ο οποίος είναι παρών εδώ και μαζί με τη χάρη του αγίου θα σας μεταφέρει και τις ευχές και τις ευλογίες του.
