Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου του Νέου, Πολιούχου Βεροίας, για την εορτή των Τριών Μεγάλων Ιεραρχών και Οικουμενικών Διδασκάλων, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Στο τέλος τελέστηκε το καθιερωμένο μνημόσυνο για τους αειμνήστους εκπαιδευτικούς και ευεργέτες της παιδείας και εκφωνήθηκε ομιλία από τον εκπαιδευτικό Πρωτοπρ. Λεωνίδα Αφεντούλη, ενώ ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνου στον ανδριάντα του ευεργέτου της πόλεως, Δημήτριο Ρακτιβάν.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Λαμπρύνεται σήμερα η Εκκλησία του Χριστού τιμώντας τη μνήμη των τριών μεγάλων πατέρων και φωστήρων της, την κοινή μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου, αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας, του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως και του επίσης αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, γιατί στα πρόσωπά τους βρήκε τους σοφούς ιεραρχες, τους εμπνευσμενους διδασκάλους, τους διαπρυσίους κηρυκες της αληθείας της, τους ακλόνητους στυλους της πίστεώς της, τους ακαταίσχυντους προστάτες των δογμάτων της, αλλά και τους στοργικούς ποιμένες του λαού της και τους ασφαλείς πλοηγούς του σκάφους της προς τον λιμένα της βασιλείας του Θεού.
Μαζί με την Εκκλησία μας όμως λαμπρύνεται και η Παιδεία μας, η οποία ανακήρυξε τους τρεις μεγάλους Ιεράρχες προστάτες της και τους τιμά ως πρότυπα μαθητών και διδασκάλων αλλά και ως θεμέλιους λίθους των ελληνικών γραμμάτων.
Και αυτό γιατί οι εορταζόμενοι άγιοι τρεις Ιεράρχες δεν ήταν μόνο κατά κόσμον σοφοί, δεν ήταν μόνο κορυφαίοι επιστήμονες, ευφραδείς ρήτορες, γοητευτικοί συνομιλητες, βαθυστόχαστοι φιλοσοφοι, λυρικοτατοι ποιητες και υψιπέτες του πνεύματος. Ήταν βεβαίως και όλα αυτά, όπως και πολλά άλλα, όχι μονο γιατί είχαν λάβει από τον Θεό το χάρισμα της σοφίας και της ευφυίας, αλλά και γιατί δεν αρκεσθηκαν μόνο σ᾽ αυτό που τους δοθηκε από τον Θεό, γιατί δεν επαναπαύθηκαν σ᾽ αυτό ούτε πολύ περισσότερο το σκόρπισαν άσκοπα και μάταια. Εργάσθηκαν και καλλιέργησαν το χάρισμα που έλαβαν, μελέτησαν, κοπίασαν, σπούδασαν, και το αύξησαν με τη συνδρομή και τη βοήθεια και των φημισμένων διδασκάλων, κοντά στους οποίους φοίτησαν στην Αλεξανδρεια, στην Αντιόχεια, στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη.
Απέκτησαν με τη μελέτη και την επιμέλειά τους την κατά κόσμον σοφία, αλλά δεν περιορίσθηκαν μόνο σ᾽ αυτήν. Φρόντισαν να αποκτήσουν και τη σοφία του Θεού. Φροντισαν να τον γνωρίσουν βαθύτερα μελετώντας την Αγία Γραφή και τα έργα των προγενέστερων πατέρων, αλλά και να τον πλησιάσουν περισσότερο με την άσκηση, με την προσευχή, με την καλλιέργεια της αρετής.
Και έτσι έγιναν πρότυπα μαθητών και πρότυπα διδασκάλων, τα οποία αναγνώριζαν και σεβόταν όχι μόνο οι συμμαθητές τους αλλά και οι καθηγητές τους, γιατί διέκριναν στα πρόσωπά τους την απλότητα, την ταπεινοφροσύνη και την ευγένεια των αληθινά σοφών και των πραγματικά μεγάλων, που δεν ζούν στον δικό τους κόσμο αλλά βρισκονται δίπλα και στηρίζουν και μεριμνούν με αγάπη για τους αδύναμους, για όσους έχουν ανάγκη, για όσους αδικούνται, για όσους δεν έχουν κανέναν να τους υπερασπισθεί και να τους βοηθήσει.
Γι᾽ αυτό και δεν τιμά τους αγίους τρεις Ιεράρχες μόνο η Εκκλησία, δεν τους τιμά μόνο η εκπαιδευτική κοινότητα και ο κόσμος της επιστήμης και της γνώσεως, τους τιμά ολόκληρη η οικουμένη, γιατί είναι οικουμενικοί διδάσκαλοι και φωστήρες, οι οποίοι καταυγάζουν με τη σοφία τους αλλά και με τα έργα τους και με την κοινωνική τους δράση όλο τον κόσμο. Τους τιμά όλος ο κόσμος για την προσφορά τους στον άνθρωπο στο σύνολό του και γιατί με το έργο και με τη ζωή τους αποδεικνύουν ότι η γνωση δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά είναι μέσο για την ολοκλήρωση του ανθρώπου, εφόσον αξιοποιείται κατάλληλα και δεν εργαλειοποιείται για επίδειξη, για προβολή και για υλικό κέρδος, πολύ περισσότερο όμως ως μέσο για να κυριαρχήσει αυτός που το κατέχει στους συνανθρώπους του.
Το παράδειγμα της ζωής και της σοφίας των τριών Ιεραρχών που τιμούμε σήμερα θα πρέπει να αποτελεί τη λυδία λίθο στην οποία θα πρέπει να δοκιμάζονται όλα τα εκπαιδευτικά και παιδαγωγικά προγράμματα, εάν θέλουμε να επιτυγχάνουν τον σκοπό τους, δηλαδή την αληθινή μόρφωση των παιδιών και των νέων μας. Αν θελουμε όχι μόνο να τα εφοδιάσουμε με προσόντα και δεξιότητες, ώστε να ανταποκρίνονται στον εξαιρετικά ανταγωνιστικό σύγχρονο κόσμο, αλλά και να τα ενισχύσουμε με όλες εκείνες τις ψυχικές δυνάμεις που θα τους δώσουν τη δυνατότητα να ανταπεξέρχονται στις προκλήσεις της εποχής μας χωρίς να συνθλίβονται ως άνθρωποι, χωρίς να χρειάζονται ψεύτικες διεξόδους χαράς και ευτυχίας, χωρίς να επιζητούν μόνο τα εφήμερα και στη συνέχεια να διαπιστώνουν ότι έχασαν όλα αυτά, για τα οποία επί χρόνια κοπίαζαν και μαζί με αυτά έχασαν και τον εαυτό τους.
Η κοινωνία μας, η πατρίδα μας, ο κόσμος μας έχει σήμερα ανάγκη από προσωπικότητες, από ανθρώπους, που θα βαδίσουν στα ίχνη των τριών μεγάλων Ιεραρχών, και είναι δικό μας χρέος, χρέος της Εκκλησίας, της Παιδείας και της Πολιτείας, να οδηγήσει διά της Παιδείας και της εκπαιδευτικής διαδικασίας τα παιδιά και τους νέους μας σ᾽ αυτόν τον δρόμο. Γιατί μόνο έτσι η εορτή των τριών Ιεραρχών, η εορτή της Παιδείας και των Γραμμάτων θα έχει πραγματικό νόημα και σημασία.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
