Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου (προ της Υψώσεως) ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο…
στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Νεομαρτύρων Αθανασίου και Ιωάννου των Κουλακιωτών στη Χαλάστρα με την ευκαιρία της εορτής του προστάτου και πολιούχου της πόλεως Αγίου Αθανασίου του Κουλακιώτου.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι᾽ ου εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ τω κόσμω».
Τη συγκλονιστική αυτή διακήρυξη του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου, του ιδρυτού της τοπικής μας Εκκλησίας, ακούσαμε σήμερα, Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, στο αποστολικό ανάγνωσμα.
Ο απόστολος θα μπορούσε να καυχάται για πολλά πράγματα στη ζωή του. Θα μπορούσε να καυχάται για την άριστη Ιουδαική παιδεία του, για την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτου που κατείχε, για την προσωπική του κλήση από τον Χριστό στον δρόμο προς τη Δαμασκό, για την απερίγραπτη εμπειρία που τον αξίωσε ο Χριστός να ζήσει, όταν «ηρπάγη εις τον παράδεισον και ήκουσεν άρρητα ρήματα», και για πολλές άλλες ουράνιες δωρεές. Δεν καυχάται όμως για τίποτε από αυτά, που πολλοί θα ήθελαν να έχουν. Όχι γιατί δεν εκτιμά την αξία και τη σημασία τους, αλλά γιατί ο ίδιος θεωρεί κάτι άλλο ακόμη πιο σπουδαίο από όλα αυτά. Και αυτό είναι ο Σταυρός του Χριστού. «Δεν είναι δυνατόν να καυχηθώ για οτιδήποτε άλλο παρά μόνο για τον Σταυρό του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού», διακηρύσσει ο μέγας Απόστολος.
Πως είναι όμως δυνατόν να καυχάται ο απόστολος Παύλος για τον Σταυρό, για κάτι δηλαδή που εθεωρείτο στην εποχή του το όργανο της πιο ταπεινωτικής και εξευτελιστικής τιμωρίας;
Μας το εξηγεί ο ίδιος, για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις. Η καύχηση για τον Σταυρό του Χριστού δεν αφορά την επαίσχυντη τιμωρία που σήμαινε ο σταυρός για τους Ιουδαίους, αλλά τη δύναμη του Χριστού, ο οποίος επί του Σταυρού εξάλειψε με το αίμα του την αμαρτία του κόσμου και συνέτριψε τον διάβολο και την κυριαρχία του. Αφορά τη δύναμη του Σταυρού, που βοηθά τον κάθε άνθρωπο που θέλει να νικήσει τα πάθη και τις αδυναμίες του, που θέλει να νεκρώσει τον παλαιό άνθρωπο, που θέλει να ζήσει την εν Χριστώ ζωή, να το πραγματοποιήσει.
Αυτό διακηρύσσει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος. Καυχάται για τον Σταυρό του Χριστού διά του οποίου και ο ίδιος σταύρωσε μέσα του τον κόσμο και συγχρόνως σταυρώθηκε για τον κόσμο. Ο Σταυρός, δηλαδή, του Χριστού έγινε το μέσο της νεκρώσεως και της αναγεννήσεως του αποστόλου Παύλου, ώστε να μην είναι πλέον ο παλαιός Σαύλος, που με τον υπερβάλλοντα ζήλο του δίωκε τον Χριστό και όσους τον πίστευαν, αλλά να είναι αυτός που ομολογεί «ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός».
Ο λόγος του αποστόλου Παύλου δεν είναι μία υπερβολή, είναι μία αλήθεια, την οποία επιβεβαιώνουν τα εκατομμύρια των αγίων, των οσίων, των μαρτύρων και των νεομαρτύρων. Είναι μία αλήθεια, την οποία επιβεβαιώνει και ο σήμερα εορταζόμενος προστάτης και πολιoύχος μας, μαζί με τον άγιο Ιωάννη, άγιος Αθανάσιος ο Κουλακιώτης.
Ενώπιον της παγίδος που του έστησαν, προκειμένου να τον αναγκάσουν να αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό, γιατί τάχα είχε αποδεχθεί τη μουσουλμανική θρησκεία, ο άγιος Αθανάσιος δεν υποχώρησε. Διακήρυξε με θάρρος και παρρησία ότι ποτέ δεν ασπάσθηκε τη θρησκεία του Μωάμεθ και ότι όσα του καταμαρτυρούσαν ήταν μία σκευωρία και μία συκοφαντία. Διακήρυξε ότι παρέμενε και θα παρέμενε εδραίος και αμετακίνητος στην πίστη του στον Χριστό, έστω και εάν αυτό σήμαινε ότι θα οδηγηθεί στο μαρτύριο και θα θυσιάσει τη ζωή του.
Για τον άγιο Αθανάσιο η αγχόνη που στήθηκε και τον περίμενε στη Θεσσαλονίκη, κοντά στον ναό της αγίας Παρασκευής, ήταν ο δικός του σταυρός, ο οποίος με τη δύναμη του Σταυρού του Κυρίου μας έγινε το μέσο της νεκρώσεώς του για τον κόσμο και της αναγεννήσεώς του εν Χριστώ Ιησού.
Επέλεξε τον θάνατο χάριν του αρχηγού της ζωής, του Χριστού, και αναγεννήθηκε στην αιώνια ζωή, για να απολαμβάνει «α οφθαλμός ουκ οίδε και ούς ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη», όλα αυτά δηλαδή τα οποία έχει ετοιμάσει ο Θεός για όσους τον αγαπούν.
Εάν, λοιπόν, θέλουμε και εμείς και να τιμούμε πραγματικά τον άγιο Αθανάσιο, αλλά και να αξιωθούμε να απολαύσουμε όσα εκείνος απολαμβάνει, ας προσπαθήσουμε να μιμηθούμε το παράδειγμά του. Ας αγωνιζόμεθα να νεκρώσουμε με τη δύναμη του Σταυρού τις αδυναμίες μας, τα πάθη και τα ελαττώματά μας, για να αναγεννηθεί μέσα μας ένας νέος άνθρωπος, ο κατά Θεόν άνθρωπος, ο οποίος ζει την εν Χριστώ ζωή, ομολογεί με παρρησία την πίστη του στον Χριστό και με τη χάρη του ελπίζει να ζήσει και την αιώνιο ζωή μαζί με τον συμπολίτη μας άγιο Αθανάσιο και τον συμπολιούχο μας άγιο Ιωάννη τους Κουλακιώτες.
Αυτό ταπεινά εύχομαι να αξιωθούμε όλοι μας να επιτύχουμε διά πρεσβειών του τιμωμένου αγίου Αθανασίου του Κουλακιώτου, να νεκρώσουμε τον εαυτό μας και να αναγεννηθούμε εν Χριστώ για να ζήσουμε αιωνίως μαζί του και μαζί με τους Αγίους.
Για να δείτε φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
